Πέμπτη, 24 Απριλίου 2008

Τα Πάθη (του Χριστού, του Μπαχ αλλά και τα δικά μας)

Σήμερα Μ. Πέμπτη ψάλλεται η ακολουθία των Παθών... Κι εγώ σκέφτομαι πως θα ήθελα να είχα γεννηθεί Γερμανίδα στη Λειψία και να εκκλησιαστώ το 1729 ή το 1736 ή το 1739 ή το 1745 ή το 1747 στον τοπικό Άγιο Θωμά τη Μ. Παρασκευή. Έτσι θα είχα ακούσει τα Κατά Ματθαίον Πάθη του Bach live! Με 2 ορχήστρες, 2 χορωδίες και τα 2 εκκλησιαστικά όργανα. Θυμάμαι τη μια και μοναδική φορά που άκουσα ζωντανή εκτέλεση των Παθών... στο μέγαρο, τη σεζόν 2003-2004... Ακαδημία Μπαχ της Στουτγάρδης σε διεύθυνση Helmut Rilling. Ομολογώ πως είχα πάει τελείως απροετοίμαστη μιας και τότε έκανα ακόμα τα πρώτα μου βήματα στο κλασσικό ρεπερτόριο. Δεν ήξερα τότε πως θα άκουγα την καλύτερη συναυλία ως σήμερα. Αυτό που μου έκανε αρχικά εντύπωση ήταν η διπλή χορωδία που δεν είχα ξαναδεί ως τότε, οι άριστοι μουσικοί, τα όργανα εποχής, ο 70 χρονος (και περισσότερο) Rilling που διηύθυνε όλο το έργο χωρίς παρτιτούρα(!), ο συνδυασμός του εκκλησιαστικού οργάνου με την ορχήστρα (το ξέρετε πως ο εκτελεστής βλέπει το μαέστρο με ένα καθρεπτάκι;)... Και η διάρκεια! 3,5 ώρες!! 3,5 ώρες που με έκαναν να νιώσω τη μεγαλύτερη ίσως κατάνυξη της ζωής μου κι ας ήμουν σε μια αίθουσα συναυλιών κι όχι σε ένα χώρο λατρείας. Γιατί η ταπεινότητα, η θρησκευτικότητα, η λατρεία, η πνευματικότητα μπορούν να μας στοχεύσουν οπουδήποτε. Δε χρειάζεται να πάμε κομμωτήριο και να φορέσουμε την τελευταία λέξη της μόδας για να πάμε στην εκκλησία και να τη νιώσουμε. Ούτε κάνει διαχωρισμούς ανάμεσα στις θρησκείες. Είναι παντού. Τι κι αν ο Μπαχ ήταν πρωτεστάντης? Τι κι αν του προσάπτουν καθολικές τάσεις? Άφησε τέτοια παράδοση στη θρησκευτική μουσική που 3 αιώνες μετά μπορούν να μας αφυπνίσουν ακόμα τα έργα του. Οι λειτουργίες, τα Πάθη, οι Καντάτες.. Ναι ξέρω πως οι αρμονίες και το γράψιμο της εποχής εκείνης, του μπαρόκ δηλαδή, προκαλεί μια ηρεμία, μια ισορροπία και σε μένα προσωπικά το αίσθημα πως όλα θα πάνε καλά. Αλλά στο πρόσωπο του Μπαχ η μουσική αυτή βρήκε τον τέλειο εκφραστή της. Γνώρισε τη μεγαλύτερη ακμή της. Ας γυρίσω στα Πάθη. Αξίζει να αφιερώσει κανείς 3,5 ώρες με τις πόρτες κλειστές, σε μια αναπαυτική καρέκλα, με 2 διαλείμματα και κρατώντας απαραίτητα το κείμενο σε πρωτότυπο και μετάφραση για να ακούσει ένα άρτιο μουσικό έργο κι ίσως να εκπλαγεί ευχάριστα όταν πίασει τον εαυτό του να αναζητά συχνά αυτό το μουσικό έργο και να το ακούει ξανά και ξανά βρίσκοντας καινούργια σημεία αναφοράς. Να αναλογιστεί ακούγοντας το τα δικά του Πάθη, το δικό του Γολγοθά.

Μια εκτέλεση με όργανα εποχής θα ήταν το ιδανικό. Αγαπημένη εκτέλεση για μένα είναι από τον Nikolaus Harnoncourt και το Concentus Musicus Wien.
Και με τις πένθιμες αυριανές καμπάνες ταιριάζει ένα Requiem (θα έχει κάποιο και η ερτ πιστεύω).

Πέμπτη, 17 Απριλίου 2008

Συνέχεια στο.. τρίο! (άλλη περίπτωση)

Τώρα εγώ φταίω?
Εκεί που αναρωτιόμουν αν χωράει τρίτος στους δύο, το χτεσινό επεισόδιο των S1ngles ήρθε να μου δώσει τη δική του απάντηση και άποψη στο θέμα.
Συνοπτικά αυτό που περνούσε μέσα από το επεισόδιο - και το έλεγε ξεκάθαρα σε αρκετά σημεία-
ήταν ότι ένας άνθρωπος δε φτάνει να καλύψει τις συναισθηματικές ανάγκες μας (κυρίως των γυναικών) οπότε.. γιατί να μην έχουμε σχέση με παραπάνω από έναν ταυτόχρονα? Το γνωστό .. "τρίο" !
Όλα ξεκίνησαν όταν η πρωταγωνίστρια Λίλα ήταν ερωτευμένη με δύο άνδρες ταυτόχρονα και διατηρούσε δεσμό μαζί τους. Όταν αποκαλύφθηκαν όλα, επειδή δε μπορούσε να αποφασίσει ποιόν να κρατήσει , συζήτησε μαζί τους και κατέληξαν να προσπαθήσουν και οι τρεις.. μαζί.
Είναι ιδέα μου ή τα ισοπεδώνουμε όλα πλέον?
Προφανώς και μια γυναίκα θα ήθελε να είναι με παραπάνω από έναν άνδρα για να τις καλύψει όοοολες τις ανάγκες. Οι άνδρες έχουν όντως λιγότερες ανάγκες από τις γυναίκες.
Η γυναίκα θέλει τον άνδρα ευαίσθητο αλλά και δυναμικό , να την κάνει να γελάει αλλά να είναι και σοβαρός, να είναι επιτυχημένος, ευγενικός, άγριος αλλά συνάμα και τρυφερός κλπ κλπ.. η λίστα δεν τελειώνει. Ε , δε γίνεται να τα βρούμε σε έναν άνθρωπο. Οπότε , ναι, αν το καλοσκεφτείς λειτουργεί το μοντέλο που πήγε να περάσει η νεανική σειρά του Mega.
Αλλά μήπως είναι λίγο ακραίο αυτό? Τη σειρά τη βλέπουν και μικρά παιδιά...
Στη σειρά έλεγε "και ποιός μου ορίζει τι είναι σωστό και τι όχι? Σωστό είναι αυτό που με κάνει ευτυχισμένη" .

Δεν ξέρω τελικά ποιος ορίζει το σωστό και ποιος όχι.

Παρασκευή, 11 Απριλίου 2008

Στους δυο , τρίτος χωρεί?

Ναι, έφτασε η ώρα να σας(μας) απαλλάξω από το μαρτύριο να βλέπουμε το γαστρονομικό post της αγαπημένης μας lovething και να περάσω σε ένα θέμα.. που καταλήγει σε απορία.

Αφορμή για τον προβληματισμό ήταν τα τελευταία επεισόδια των s1ngles τα οποία ασχολήθηκαν με ένα αιώνιο πρόβλημα στη σχέση ανδρών και γυναικών . Τον τρίτο άνθρωπο.
Έστω ιδανικός κόσμος και όμορφο ζευγάρι. Γυναίκα αγαπάει άνδρα. Άνδρας ανταποδίδει (πάντα : "κι εγώ " ! ) Όλα όμορφα και ωραία. Ζουν τον έρωτά τους ανενόχλητοι.

Έστω τώρα αληθινός κόσμος. Γυναίκα αγαπάει άνδρα. Άνδρας (λέει ότι) αγαπάει γυναίκα.
Και έρχεται ο τρίτος.. ας πούμε μια γυναίκα . Είτε στον επαγγελματικό χώρο του άνδρα (το χειρότερο , διότι πρέπει να συνεργάζεται μαζί της και να τη βλέπει συνέχεια), είτε ως κοινή φίλη.
Τι πρέπει να κάνει η κοπέλα του ζευγαριού ?

Α) Να τον αφήσει να έρχεται όλο και πιο κοντά με την "άλλη" ? Επειδή του έχει εμπιστοσύνη?Συζητήσεις, ίσως και καφέδες , γιατί οι επαφές τους είναι μόνο "φιλικές"? (κατά τα λεγόμενα του άνδρα) . Παρόλο που ίσως διακρίνει η γυναίκα (οι γυναίκες στον αέρα τα πιάνουν αυτά) ότι ο άνδρας πολιορκείται από την "άλλη"? (ναι ο άνδρας δεν το καταλαβαίνει αμέσως, αργεί εκνευριστικά πολύ). Παρόλο που περνάει καλά με την άλλη?
ΘΕΤΙΚΟ: Κερδίζεις πόντους διότι θεωρείσαι ανώτερη και δεν ασχολείσαι με τέτοια μικροθεματάκια. Δεν τον περιορίζεις και χαίρεται την ελευθερία του.
ΚΙΝΔΥΝΟΣ: Να γίνει το μοιραίο. Να αρχίσει να την ερωτεύεται .

Β) Να το ξεκόψει από την αρχή ?
Κίνδυνος: Να χαρακτηριστεί "καταπιεστική" και να νιώσει ο άνδρας ότι δεν είναι ελεύθερος. Πολύ άσχημο. Μπορεί μάλιστα να γυρίσει και σε αντίδραση αφού του θίχτηκε ο εγωισμός και να επιδιώκει να βλέπει την "άλλη" περισσότερο για να νιώσει ότι "νικάει".

Ανυπομονώ να ακούσω τις απόψεις σας!

Τετάρτη, 9 Απριλίου 2008

Γαστρονομικό post αφιερωμένο στη griz-ούλα

Γνωρίζοντας τη λατρεία που τρέφει η griz για το φαγητό και έχοντας κάνει πολλά γαστρονομικά ατοπήματα μαζί της, αντί να της στείλω ενημερωτικό mail για το εστιατόριο που δοκιμάσαμε εχθές, προτίμησα να τα βγάλω εδώ σε δημόσια θέα.

Πήγαμε λοιπόν στο γαλλικό Chez Lucien στα Άνω Πετράλωνα. Πρέπει να ομολογήσω πως αν με ρωτούσε κανείς πού είναι τα Άνω Πετράλωνα είμαι σίγουρη πως θα έδινα τελείως λάθος απάντηση. Επίσης είχα και λάθος εικόνα στο μυαλό μου γι' αυτήν την περιοχή. Είναι λοιπόν κάτω από το λόφο του Φιλοππάπου, αν ανεβείς το δρόμο φίδι που περνάει απο τις καφετέριες στο Θησείο. Εκεί θα βρεις μια περιοχή που μοιάζει λίγο με την Πλάκα, με χαμηλά σπίτια όλα πολύ ωραία με μικρούς κήπους. Όσο κατηφορίζεις βέβαια το τοπίο γίνεται πιο αστικό, αλλά εκεί πάνω αναφωνούσες εδώ θα θελα να είχα σπίτι (πως κάνεις όταν περπατάς στην Πλάκα, ή στη Διονυσίου Αεροπαγείτου?) Για να βρούμε την οδό που είναι το εστιατόριο αναγκαστήκαμε να ζητήσουμε οδηγίες.... Οι πρώτοι άνθρωποι που συναντήσαμε μπροστά μας ήταν από συνεργείο τηλεοπτικής σειράς (μάαααλον αυτού με τη Λουιζίδου και το Χειλάκη αλλά κανείς τους δεν ήταν εκεί, αλλά ήταν ένας πιτσιρικάς που έπαιζε και στο Μπέκα και δε ξέρω το όνομα του... κλεμμένη ζωή το λένε ναι) αλλά δεν ήξεραν να μας δώσουν οδηγίες. Αυτοσχεδιάσαμε λιγο κι έτσι φτάσαμε στον προορισμό μας ένα μικρό μαγαζάκι. Πραγματικά μικρό και συμπαθητικό. Τα τραπέζια είναι τοποθετημένα το ένα δίπλα στο άλλο με αποτέλεσμα να τρως σε μια μεγάλη τραπεζαρία με άλλους ανθρώπους. Και μιας και γράφω αυτό το post αφιερωμένο στη griz, έχω να πω πως αν ήταν εκεί θα κοιτούσε συνέχεια τι τρώνε οι άλλοι (σε ακραία περίπτωση θα ρωτούσε κιόλας εντυπώσεις ή θα ζητούσε να δοκιμάσει lol). Να μια πρώτη εικόνα του μαγαζιού:

Πόσο παρατηρητικοί είστε??? Τι δείχνει η εικόνα???

Συνεχίζω... Ας το παίξω κι εγώ γαστρονόμος της Καθημερινής... Το ατού του μαγαζιού είναι το μενού των 20 ευρώ που περιλαμβάνει τρια πιάτα της επιλογής σου... Ορεκτικά ή σαλάτες, κυρίως και επιδόρπιο, καφέ ή ποτό (στο τελευταίο δε βρίσκω νόημα επιλογής καθώς η απόλυτη επιλογή είναι το σουφλέ σοκολάτας). Το σέρβις είναι ζεστό και οικογενειακό, το μαγαζί έχει τακτικούς πελάτες, ο chef χαμογελαστός, η γαλλιδούλα που ετοίμαζε τα πιατα γλυκιά, οι μερίδες πολύ χορταστικές.... Τα είπα όλα νομίζω... Να το φωτογραφικό υλικό...


εδώ βλέπετε ανάμεικτη σαλάτα με συκωτάκια πουλερικών (:S:S:S:S) και κις λορέν (δε ξέρω πως γράφεται στα γαλλικά)

χοιρινό με δαμάσκηνα με σάλτσα πόρτο και φιλετάκια γαλοπούλας με σος γλυκιάς πάπρικας



Και για το τέλος το σουφλέ που λέγαμε παραπάνω...

Come back soon griz-ούλα και θα σε πάω!!!!!!!!

Δευτέρα, 7 Απριλίου 2008

Facebook ..σύγχρονο φακέλωμα?

Πολύ μπερδεύτηκα με το facebook. Μετά από πολλή σκέψη αποφάσισα τελικά ότι δε χάνω και τίποτα να φτιάξω και εκεί ένα Profile (από περιέργεια περισσότερο , το παραδέχομαι!)
Αυτό που φανταζόμουν από την αρχή έγινε σχεδόν βεβαιότητα . Ότι συμμετέχουμε όλοι με τη βούλησή μας στο πιο ολοκληρωμένο φακέλωμα ever.
Και μετά γκρινιάζουμε για τις κάμερες που υπάρχουν στους δρόμους και πολλά πολλά άλλα...
Όταν , με μια γρήγορη ματιά σε μερικά profiles, είδα να συμπληρώνουν ονοματεπώνυμα , σχολεία και κολέγια από τα οποία αποφοίτησαν (με τις χρονολογίες ακόμα, αναλυτικά) .. μέχρι που το facebook σε "ρωτάει" από πού γνωρίζεις τον κάθε friend σου!!! (δεν πιστεύω ότι το συμπληρώνουν πολλοί αυτό!) Αν δεν είναι αυτό πλήρες φακέλωμα .. τότε τι είναι?????
Είναι τραγικό! Έχει και εφαρμογή για να σε "πουλάνε" και να σε "αγοράζουν"
Έτσι, για να θυμόμαστε ότι όλα έχουν την τιμή τους σήμερα.

Τα μόνα καλά που εντοπίζω σε όλη αυτήν την ιστορία είναι τα άπειρα tests και παιχνίδια για κάψιμο και σκότωμα χρόνου, το ότι μπορείς πράγματι να βρεις κάποιους ανθρώπους με τους οποίους είχες χαθεί για χρόνια (π.χ. παιδιά από κατασκηνώσεις που πήγαινες μικρός) και επαγγελματική προβολή (σε συγκεκριμένα επαγγέλματα)

Όλα ξεκίνησαν όταν μας το πέρασαν σαν κάτι "in" που κάνουν οι celebrities στην Αμερική.
Για να εξαπλωθεί σαν ιός σε όλο τον κόσμο και να γίνε μόδα σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Αλλά αξίζουν όλα αυτά όταν είμαστε καταχωρημένοι με τον καλύτερο δυνατό τρόπο για όσους θέλουν να μας φακελώσουν και πάνω από όλα .. οικειοθελώς??!

Σάββατο, 5 Απριλίου 2008

Daily thoughts

Ο σκοπός του Post αυτού είναι να λειτουργεί σαν ημερολόγιο για τις καθημερινές μας σκέψεις (το "thought of the day" που θα βρείτε δεξιά στη σελίδα μας. Θα ανανώνεται κάθε φορά που βάζουμε μία καινούρια σκέψη ώστε να υπάρχει όλο το.. ιστορικό καταγεγραμμένο!

Lovething's thought of the day:
Η ζωή είναι ένα τραίνο...για άλλους είναι ο καρβουνιάρης, για άλλους το intercity για άλλους ο υπερσιβηρικός...

4-4-08
Griz's thought of the day:
Life is not measured by the breaths we take but by the moments that take our breath away

7-4-08
Lovething's and Charlie's Brown thought of the day:
So you came second!! But did you notice something? the world didn't fall apart...

12-4-08
Griz's thought of the day:

Η ΣΥΝΤΑΞΗ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΘΕΝΑ.
ΔΕΝ ΤΗΝ ΕΧΕΙ ΠΑΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ .
(Σερβετάς)

Lovething's thought of the day:
Φύγε σύννεφο από τη Σαχάρα, φύγε!

5-6-08

Griz's thought of the day:
Έλεος με τη δολοφονία του Σεργιανόπουλου. Όλο τα ίδια στοιχεία αναμοχλεύουν στην TV. Ας αναπαυθεί η ψυχή του..


5-7-08

Griz's thought of the day:

A house without books is like a room without windows. (Horace Mann)

Lovething's thought of the week:
To facebook προσπάθησε να με σκοτώσει! (και συνεχίζει να το κάνει ξανά και ξανά!)
Δίδυμος: Δείξτε υπομονή με τις συναισθηματικές του μεταπτώσεις που οφείλονται στην ταχύτητα με την οποία δουλεύει το μυαλό του και είναι γρηγορότερη από την ταχύτητα που ρέει το αίμα στις φλέβες του!!!!!


Πέμπτη, 3 Απριλίου 2008

Στερητικό σύνδρομο...


Αυτές τις μέρες νιώθω τα δάκτυλα μου να κουνιούνται νευρικά... σα να ψάχνουν κάτι, σα να τους λείπει κάτι... φυσικά τους λείπει.. αρκετά ξεγέλασα τον εαυτό μου... πάνε χμμμμμ 6 μήνες από όταν σταμάτησα την κιθάρα... από όταν ο αυχένας μου θύμωσε με τη στάση του σώματος μου και το χέρι μου επειδή το πιέζα αρκετά και μου επέβαλαν την αποχή από κάτι που συνόδευε ως τότε τη ζωή μου... εντάξει δεν ήμουν και ο paco de lucia αλλά τα είχα καταφέρει καλά ως τότε... άνετα... ήταν η κλίση μου κι ας υπήρξαν δυσκολίες και εμπόδια. Όταν λοιπόν σταμάτησα δε μου έλειψε αμέσως. Ισα ίσα μάλλον ανακουφίστηκα που θα σταματούσα τον "πρωταθλητισμό" για ένα διάστημα... συναυλίες, εξετάσεις. Έλεγα θα διαβάζω μόνη μου. Ψέματα. Δε διάβασα ποτέ. Είχα επιβάλλει στον εαυτό μου μια αρτιότητα, στην τεχνική και στο ύφος. Ήξερα ότι την είχα χάσει. Ήξερα και πόσο θα απογοητευόμουν αν προσπαθούσα να παίξω κάποιο από τα αγαπημένα μου κομμάτια και δε τα κατάφερνα όσο καλά είχα συνηθήσει. Κι έτσι άφησα την κιθάρα μου να αραχνιάσει. Τις τελευταίες μέρες έχουν αρχίσει και με τσιμπάνε μικρές μικρές βελονίτσες επιθυμίας. Δεν καλύπτομαι πια από τη δισκοθήκη μου ή τα videakia στο youtube. Δεν είναι όμως εύκολο να αποδεχτείς ότι "το έχασες"! Γιατί ξέρω ότι το έχω χάσει. Τη δεξιοτεχνία δηλαδή όχι την ερμηνευτική ικανότητα. Η δεξιοτεχνία είναι κάτι που μπορείς να αποκτήσεις με πολύ κόπο και υπομονή αλλά θα το αποκτήσεις και θα το χάσεις με την πρώτη αποχή! Η ερμηνευτική ικανότητα πρέπει να αναδυθεί από μέσα σου, μπορεί να μην την αποκτήσεις ποτέ αλλά αν γίνει τότε δε θα τη χάσεις ποτέ. Αλλά τι να το κάνεις να έχεις το feeling αλλά όχι την τεχνική....

Τετάρτη, 2 Απριλίου 2008

Point system γυναικών

Στον κόσμο των γυναικών ισχύει ένας και μοναδικός κανόνας:
Κάνεις κάτι που της αρέσει, παίρνεις πόντους

Κάνεις κάτι που δεν της αρέσει, σου αφαιρούνται πόντοι

Δεν παίρνεις πόντους για κάτι που είναι αναμενόμενο.

Απλά καθήκοντα…(1)
  • Στρώνεις το κρεβάτι
(+1)

  • … χωρίς τα διακοσμητικά μαξιλάρια
(+0)

  • Αφήνοντας τσαλακωμένο το κάλυμμα του κρεββατιού
(-1)

  • Αφήνεις το κάθισμα της λεκάνης όρθιο
(-5)

  • Αλλάζεις το χαρτί υγείας όταν τελειώσει
(+0)

  • Όταν τελειώσει το χαρτί υγείας χρησιμοποιείς χαρτοπετσέτες
(-1)

  • Όταν τελειώνουν και αυτά χρησιμοποιείς την άλλη τουαλέτα

(-2)


Απλά καθήκοντα…(2)
  • Πας έξω να της αγοράσεις λεπτές σερβιέτες με φτερά
(+5)

  • ....Και χιονίζει
(+8)

  • Αλλά γυρίζεις πίσω με μπύρες
(-5)

  • Ελέγχεις έναν ύποπτο θόρυβο την νύχτα
(+0)

  • ... και δεν είναι τίποτα
(+0)

  • Ελέγχεις έναν ύποπτο θόρυβο την νύχτα και είναι κάτι...
(+5)

  • Που το εξουδετερώνεις χτυπώντας το με το ψαλίδι
(+10)

  • Είναι το κατοικίδιό της
(-10)


Κοινωνικές επαφές…
  • Μένεις μαζί της σε όλη τη διάρκεια του πάρτυ
(+0)

  • Τολμάς να μιλήσεις στον κολλητό από το πανεπιστήμιο
(-2)

  • Και λέγεται Κατερίνα
(-4)

  • Και λέγεται Angela
(-8)

  • Η Angela είναι χορεύτρια
(-12)

  • Και είναι κορμάρα
(-20)

  • Και έχει βάλει σιλικόνη
(-80)


Τα Γενέθλια της…
  • Την βγάζεις έξω για δείπνο
(+0)

  • …και είναι βραδυά Champions League
(+1)

  • Αλλά το μαγαζί έχει τηλεόραση
(-2)

  • Και είναι βραδυά προσφοράς
(-3)


Εξοδος με αντροπαρέα…
  • Πας με τον κολλητό σου
(-5)

  • Ο κολλητός σου έχει έναν ευτυχισμένο γάμο
(-2)

  • Και προσπαθεί να σε πείσει γιά το...“θεσμό της οικογένειας”
(+2)

  • Ο κολλητός σου είναι αμετανόητος εργένης
(-7)

  • Και οδηγάει μια Mustang cabrio
(-10)

  • Με αμερικανικές πινακίδες που γράφουν "GR8 N BED"
(-15)


Μαζί στο σινεμά…
  • Την πας σινεμά
(+2)

  • Την πας σινεμά σε ταινία που ΤΗΣ αρέσει
(+4)

  • Την πας σινεμά σε ταινία που τη σιχαίνεΣαι
(+6)

  • Την πας σινεμά σε ταινία που τη λατρεύεις
(-2)

  • και έχει τίτλο "Φονικός Μπάτσος 3"
(-4)

  • και είναι τσόντα…
(-6)

  • Και είπες ψέματα ότι ήταν ευρωπαϊκός κινηματογράφος
(-8)

  • με θέμα την τέχνη και τον έρωτα…
(-10)


Το σώμα σου…
  • Αναπτύσσεις εμφανή μπάκα
(-5)

  • Αλλά γυμνάζεσαι για να την ξεφορτωθείς
(+10)

  • Και καταφεύγεις σε φαρδιά τζην και φουσκωτά πουκάμισα
(-30)

  • Και της λες "Δεν πειράζει, έχεις κι εσύ"
(-800)


Το ΜΕΓΑ ερώτημα…
  • Ρωτάει: "Σου φαίνομαι χοντρή;"
(-1)

  • Διστάζεις να απαντήσεις
(-10)

  • Απαντάς "Που;"
(-35)

  • Οποιαδήποτε άλλη απάντηση
(-20)

    (Ω ναι! Χάνεις πόντο έτσι κι αλλιώς!)


Θέλει να συζητήσετε…
  • Ακούς δείχνοντας προβληματισμένος
(+0)

  • Ακους για πάνω από 30 λεπτά
(+10)

  • Χωρίς χασμουρητό
(+20)

  • Αλλά αυτό συμβαίνει επειδή σε πήρε ο ύπνος
(-50)


Πολύ γέλασα όταν μου το έστειλαν με mail , ελπίζω το ίδιο κι εσείς!!