tag:blogger.com,1999:blog-87491902610063782972012-01-12T11:22:14.251+02:00Δυο γυναικες μοιραζονται τις σκεψεις, τους προβληματισμους και τα ονειρα τους.... H Griz με πορτοκαλι πενα και η Lovething με κιτρινη ..lovethinghttp://www.blogger.com/profile/03144266678699365304noreply@blogger.comBlogger1221100tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-90773301521411988392008-10-12T19:20:00.004+03:002008-10-12T19:39:22.397+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_JenfAPp3wqE/SPIn7J4K4SI/AAAAAAAAAGQ/XBau8T5KtGo/s1600-h/sad_man.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_JenfAPp3wqE/SPIn7J4K4SI/AAAAAAAAAGQ/XBau8T5KtGo/s320/sad_man.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5256307612312068386" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >Πώς δε θα κερδίσεις ποτέ μια γυναίκα?</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >Ανοίγοντας τα χαρτιά σου από την αρχή. </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >Εκδηλώνοντας το υπέρμετρο ενδιαφέρον σου για αυτήν.</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >Ένα απλό παράδειγμα? Γνωρίζεις κάποιον και σου ζητάει αμέσως το κινητό σου, μετά από 4 λεπτά γνωριμίας. Μόνο αν η κοπέλα είναι τρελά ψημένη ήδη σώζεται η κατάσταση. Διαφορετικά είναι τελειωμένο το θέμα, δεν υπάρχει καμία περίπτωση. Δε δημιουργεί καθόλου ατμόσφαιρα μυστηρίου ο άνδρας. Μέγα λάθος. </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >Άλλο παράδειγμα? Μου συνέβη μόλις προχτές και συμβαίνει συχνά τελευταία με την έξαρση του facebook σε πολλές κοπέλες. Γνωρίζω έναν τύπο μέσω άλλων σε μια έκδήλωση, ανταλλάζουμε 2-3 κουβέντες (όχι παραπάνω, δεν πιάσαμε και συζήτηση) και την επόμενη μέρα με κάνει add στο facebook και μου στέλνει και το μήνυμα συνοδευτικό "Δεν πιστεύω να με ξέχασες". Μα έλεος. Ήθελα να φωνάξω έλεος. Μα και να μου άρεσε λίγο θα ξενέρωνα με ολη αυτήν την κατάσταση. Γιατί το παίζετε λάθος το παιχνίδι αγαπητοί άνδρες? Προσεγγίστε πιο έξυπνα τις γυναίκες... διακριτικότης..</span><br /></div><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" ><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-9077330152141198839?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-41863153304711585652008-10-03T00:37:00.002+03:002008-10-03T01:12:44.083+03:00<span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >Η ντουλάπα σου έχει γεμίσει. Έχει ξεχειλίσει με ρούχα. Μάταια προσπαθείς να τα στριμώξεις τα πουλόβερ που πιάνουν τόσο χώρο μαζί με τα υπόλοιπα μπλουζάκια. Τα καλοκαιρινά ρούχα πρέπει να καταχωνιαστούν κάπου μακριά από το ανθρώπινο μάτι.<br />Αν τα δεις λίγο καλύτερα θα καταλάβεις ότι από όλα αυτά τα ρούχα ούτε τα μισά δε φοράς. Τα υπόλοιπα σου είναι μικρά , κοντά , εντελώς εκτός μόδας, ή απλά τα έχεις βαρεθεί.<br />Μπορείς να κάνεις μια καλή πράξη.<br />Για σένα και για τους γύρω σου.<br />Μπορείς να τα μαζέψεις, να πεις και σε άλλους στο φιλικό, οικογενειακό σου περιβάλλον να κάνουν το ίδιο και όταν τα συγκεντρώσετε μπορείτε να πάτε σε διάφορους φορείς της γειτονιάς σας που θα τα μοιράσουν σε άλλους ανθρώπους που τα έχουν ανάγκη.<br />Μπορείτε να απευθυνθείτε σε εκκλησίες, στην "τράπεζα της αγάπης" , στη "βοήθεια για το σπίτι" και αλλού.<br />Κάποιες φίλες μου που φεύγουν για εξωτερικό μόνιμα (η μία Γερμανία και η άλλη επιστρέφει μετά το πέρας των σπουδών της στην πατρίδα της στην Κύπρο) μάζεψαν πολλές κούτες με τα περισσότερα ρούχα και παπούτσια τους. Κάποιες άλλες φίλες μας πήραν παράδειγμα από κείνες και έκαναν το ίδιο με όσα δε χρειάζονταν. Έπειτα θα κάνουμε το ίδιο στους συλλόγους των φοιτητών και των εστιών και πάει λέγοντας. Μόνο καλό κάνεις.<br />Ρούχα σε ανθρώπους που χρειάζονται.<br />Ανακύκλωση ρούχων αφού δεν τα πετάς και δεν καταλήγουν στα σκουπίδια.<br />Αδειάζεις τη ντουλάπα σου και κάνεις χάρη στον εαυτό σου στην τελική πριν πνιγείς μέσα σε μπλουζάκια και παντελόνια :p<br />AAααα.. και αν έκανες δίαιτα και έχασες κιλά δώσε τα ρούχα σου οπωσδήποτε, ξεφορτώσου τα γιατί όσο τα κρατάς είσαι επαναπαυμένος, ενώ αν δεν έχεις ρούχα σε μεγαλύτερα νούμερα θα φροντίσεις να διατηρηθείς στα νέα σου κιλά!<br />Τόσα πλεονεκτήματα βρήκα, ακόμα να πας να κάνεις το ξεκαθάρισμα? Ακόμα το ποστ διαβάζεις? Go, go , go!!!<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-4186315330471158565?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-38583551768358740042008-09-27T11:55:00.007+03:002008-09-27T12:15:20.232+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_JenfAPp3wqE/SN35AqA8YZI/AAAAAAAAAF4/HjBn6vl9cMk/s1600-h/tfl107.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_JenfAPp3wqE/SN35AqA8YZI/AAAAAAAAAF4/HjBn6vl9cMk/s320/tfl107.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5250626530257428882" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >Θέλω έναν άνδρα…: <o:p></o:p></span> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >Να μη ροχαλίζει.<o:p></o:p><br />Να φοράει καθαρά εσώρουχα και κάλτσες. <o:p></o:p><br />Να μυρίζει υπέροχα φυσικά.<o:p></o:p><br />Να μην καπνίζει.<o:p></o:p><br />Να μην πίνει πολύ.<o:p></o:p><br />Να πλένει τα δόντια του τουλάχιστον δυο φορές τη μέρα.<o:p></o:p><br />Να προτείνει αυτός να κάνουμε πράγματα και πότε θα βρισκόμαστε.<o:p></o:p><br />Να έχειι εκπληρωμένες τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις (προαιρετικό :</span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" lang="EN-US">P</span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >)<o:p></o:p><br />Να.. να.. να…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" ><o:p></o:p>Και η λίστα ίσως δεν τελειώνει.<o:p></o:p><br />Άρα μήπως μας φταίει ότι κυνηγάμε το τέλειο και δε μπορούμε να συμβιβαστούμε με κάτι πιο κάτω από το ιδανικό μας?<o:p></o:p><br />Μήπως είναι μονόδρομος? Ή συμβιβάζεσαι ή μένεις μόνος σου? <o:p></o:p><br />Όχι, ότι είναι άσχημα να μείνεις και λίγο καιρό μόνος σου , ειδικά μετά από μακροχρόνια σχέση..<o:p></o:p><br />Νιώθεις ξαφνικά ότι είναι όλα.. γύρω από τον εαυτό σου. Να περνάς καλά. Επιλέγεις τι θα κάνεις, ασχολείσαι με τα χόμπυ σου… βέβαια μένεις και αρκετά μόνος σου. Αλλά δεν είναι κακό αυτό.. αρκεί να μη γίνει συνήθεια και δε μπορείς να βάλεις κάποιον άνθρωπο στην εργένικη ζωή σου ποτέ ξανά.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >Απλά καταλαβαίνεις ότι μάλλον οτιδήποτε νέο θα ναι χειρότερο από οτιδήποτε παλιό.. τουλάχιστον αυτήν την περίοδο.. και αναρωτιέσαι πόσο μπορεί να διαρκέσει αυτή η περίοδος και ελπίζεις απλά να μην ταλαιπωρήσεις πολύ κόσμο που έχει την καλύτερη διάθεση να σε προσεγγίσει. Τα βάζεις με όλους τους άνδρες χωρίς να φταίνε πουθενά, μόνο και μόνο γιατί είναι προβλέψιμοι.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >Δε θέλω να ακούσω πάλι από κάποιον καινούριο τύπο που γνωρίζω και φλερτάρουμε τις ίδιες ατάκες τύπου «το </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" lang="EN-US">cosmopolitan</span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" lang="EN-US"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >είναι ηλίθιο περιοδικό» (χωρίς να έχουν ιδέα για το περιεχόμενό του), «μ’αρέσει να κάνω </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" lang="EN-US">snowboard</span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >» κλπ . και κυρίως μακριά από μένα κάποιος που μένει με τη μητέρα του και τρώει τα ωραία μαμαδίσια φαγητά επομένως όποιο φαγητό φτιάξω εγώ θα ναι σχεδόν καταδικασμένο (ενώ όσοι μένουν μόνοι και έχουν να φάνε καιρό σπιτικό φαγητό προσκυνάνε).</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_JenfAPp3wqE/SN35F0_BjjI/AAAAAAAAAGA/3BCCE6o5ydM/s1600-h/Couples+disagreement,+need+for+counseling.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_JenfAPp3wqE/SN35F0_BjjI/AAAAAAAAAGA/3BCCE6o5ydM/s320/Couples+disagreement,+need+for+counseling.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5250626619101515314" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" ><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >Όσο μεγαλώνεις οι σχέσεις αποκτούν άλλη διάσταση. Σκέφτεσαι πού θα είναι αυτός ο τύπος σε 5μήνες από τώρα? Εγώ πού θα είμαι? Ενώ στα 18,19 σου δε σκέφτεσαι τόσα πράγματα πριν ξεκινήσεις μια σχέση. Αν δεν ξέρεις τι σου γίνεται πλέον και τι θέλεις απλά θα ταλαιπωρήσεις τον άλλο στα 26 ,27 του, ειδικά αν εκείνος ξέρει τι του γίνεται..</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" ><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Άσε που οι άνδρες έχουν καταφέρει να μας σκληραγωγήσουν και να μας μεγαλώσουν το βαθμό αναισθησίας σε πολλά πράγματα.. </span><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >Νομίζω αρκεί μια ταμπελίτσα πάνω στην τσάντα:<span style=""> </span>«Προσοχή, δαγκώνει!»<o:p></o:p><br />Μπας και γλιτώσουνε από την περίεργη φάση που περνάμε..!<span style="color: rgb(255, 153, 0);"><br />Υπομονή λοιπόν..<br /></span></span></p> <span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(255, 204, 51);">*Patience (Take That)</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-3858355176835874004?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-86769836621132221442008-09-22T20:00:00.003+03:002008-09-22T20:07:32.192+03:00<div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 102);">Ο καιρός χάλασε απότομα, μας έπιασε απροετοίμαστους και <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_0">βρεθήκαμε</span> να πίνουμε το πρωί <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1">freddo</span> και το ίδιο απόγευμα καπουτσίνο. Όμως εγώ στο κλίμα των ημερών σας βρήκα το απόλυτο χειμωνιάτικο <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2">gadget</span>!!! Παντόφλες που θερμαίνονται στο φούρνο μικροκυμάτων και είναι και αρωματικές!!!<br /><br /><a style="font-style: italic;" href="http://www.aromahome.com/gb/feet_warmers.asp">κλικ εδώ για να χαλαρώσετε τα κουρασμένα σας πόδια</a><br /><br />Είχατε μια κουραστική μέρα??? Γυρίζετε στο σπίτι, πετάτε το παλτό και πρώτη κίνηση οι παντόφλες στο φούρνο! Μέχρι να <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3">φρεσκαριστείτε</span> είναι έτοιμες, ζεστές - ζεστές και αναδύουν το άρωμα της επιλογής σας! ! Ιδανικές για κυριακάτικο καφέ δίπλα στο τζάκι με μια κανάτα γαλλικό και εφημερίδες! !<br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-8676983662113222144?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>lovethinghttp://www.blogger.com/profile/03144266678699365304noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-48278492929001383252008-09-17T01:37:00.002+03:002008-09-17T01:39:13.516+03:00<p style="text-align: left;" class="MsoNormal"><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >Όταν αφορά θέματα υπηρεσιών (που πρέπει να ξυπνήσεις πρωί για να τις προλάβεις ανοιχτές) πάντα το σκέφτομαι πολλές μέρες πριν τελικά αποφασίσω να πάω. Για παράδειγμα να πληρώσω τον ΟΤΕ. Το έλεγα δύο εβδομάδες.. να ξυπνήσω αύριο, όχι , από Δευτέρα καλύτερα, σαν τις δίαιτες το πήγαινα, από βδομάδα σε βδομάδα. Και φυσικά όταν πήγα , στις 11 και 10 το πρωί, είχαν μόλις σταματήσει να δουλεύουν , κάποιου είδους απεργία,δε θυμάμαι καλά, από τις 11 και μετά! <o:p></o:p></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;" class="MsoNormal"><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >Επομένως ποια θα ήταν η κατάληξη φυσικά σε μια επίσκεψή μου στην εφορία? (επίσκεψη που οργανώνω 2 ολόκληρες εβδομάδες)<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;" class="MsoNormal"><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >Ωωωω.. ναι.. απεργία!!!<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;" class="MsoNormal"><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >Για την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος όλη η γραφειοκρατία-ταλαιπωρία, για φακέλωμα δηλαδή. Συγγνώμη, καταχώρηση ήθελα να πω, καλέ ποιος φακελώνει ποιόν? Α πα πα!<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;" class="MsoNormal"><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >Μετά την άδοξη επίσκεψή μου στην εφορία, πήγα να βγάλω αυτές τις ωραιότατες φωτογραφίες που βγάζεις στους φωτογράφους? <o:p></o:p></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;" class="MsoNormal"><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >Αυτές που στήνεσαι μπροστά από ένα μπλε φόντο και χαμογελάς ψεύτικα και σφιγμένα? «Γύρνα το κεφάλι σου λίγο πιο πάνω, λίγο πιο κάτω, λίγο πιο δεξιά» , αει σιχτίρ πια, εντάξει δεν έχουμε φωτογένεια κύριε τι να κάνουμε? <o:p></o:p></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;" class="MsoNormal"><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >Χωρίς να έχει καταλάβει τη δυσαρέσκειά μου, συνεχίζει ευγενικά ο άνθρωπος κοιτώντας στον υπολογιστή τις φωτογραφίες και διαπιστώνοντας πόσο χάλια έχω βγει/είμαι <span style=""> </span>, «Εμ , γύρνα λίγο ευθεία να βγάλουμε ακόμα μία, χαμογέλα λίγο, λίγο ακόμα» (κι άλλο χαμόγελο? Δε βγάζω φωτογραφία για τα καλλιστεία, για άδεια ασκήσεως επαγγέλματος, να με περάσουν για χαζοχαρούμενο? )<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;" class="MsoNormal"><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >Σαν τον οδοντρίατρο, μου έδινε κουράγιο για να τελειώσει το μαρτύριο.<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;" class="MsoNormal"><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >Αποτέλεσμα ήταν μία φωτό, η καλύτερη από τις χάλια , με ένα χαμόγελο σαν της </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" lang="EN-US">Mona</span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" lang="EN-US"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" lang="EN-US">Lisa</span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" lang="EN-US"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >.. που δεν ξέρεις αν χαμογελάει ή όχι? Κάτι τέτοιο! Δολοφονικό βλέμμα στο φακό, έτσι, για να συνηθίζω από τώρα το πόσο σκύλα θα είμαι στο εργοτάξιο !<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;" class="MsoNormal"><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >Πηγαίνοντας να πληρώσω τα 7 ευρώ που μου ζήτησε ο άνθρωπος ως αντίτιμο για τη δική μου ταλαιπωρία, μου πήρε 5 ευρώ τελικά γιατί είχε πάρει τόσα και από τις μαθήτριες πριν από μένα.. ναι, ξέρω, οι γυναίκες είμαστε τυχερές καμιά φορά..<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;" class="MsoNormal"><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" lang="EN-US">Anyway</span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >, φεύγοντας από εκεί και ενώ ήμουν σίγουρη ότι οι φωτογραφίες είχαν τοποθετηθεί όχι και τόσο ευλαβικά αλλά περισσότερο τύπου «ουφ τελειώσαμε και μ’αυτό» στην τσάντα μου.. μετά από 3’ διαπιστώνω ότι τελικά είναι ανάδρομος ο Ερμής, είχε δίκιο η Άση (να θυμηθώ να της κάνω εικόνισμα και τελετή), οι φωτογραφίες άφαντες. Μάλλον καμιά φανουρόπιτα θα έπρεπε να τάξω, δυστυχώς αντί αυτού και μη βρίσκοντας πουθενά τις φωτογραφίες που τις είχε καταπιεί η γη και τα μικρά ανθρωπάκια που ζουν μέσα σε αυτή (βλ. Λιακόπουλος), γύρισα σα βρεγμένη γάτα στο φωτογραφείο.. που μου έβγαλε άλλες 4 φωτογραφίες για μόλις 5 ευρώ πάλι και ω!! ήμουν τόσο τυχερή που έβγαλε κατά λάθος άλλη μια τετράδα<span style=""> </span>οπότε τελικά με 10 ευρώ είχα 8 φωτογραφίες με μένα να ποζάρω με το δολοφονικό βλέμμα και το χαμόγελο που δεν έχει αποφασίσει αν είναι χαμόγελο. <o:p></o:p></span></p><div style="text-align: left;"> </div><p style="text-align: left;" class="MsoNormal"><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >Να έχω να με θυμάμαι. <span style=""> </span><span style=""> </span><span style=""> </span><o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-4827849292900138325?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-50225252938157755722008-09-15T09:34:00.002+03:002008-09-15T09:52:23.622+03:00<div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 102);">ή αλλιώς η κουφή είδηση της εβδομάδας που πέρασε! Ξέρετε το blog δεν έχει ενημερωτικό χαρακτήρα μα πραγματικά αυτό δε μπορώ να το αφήσω χωρίς αναφορά!!!<br /><br />Πριν μερικά χρόνια είχα ρωτήσει μια μαθήτρια μου "τι θέλει να γίνει όταν μεγαλώσει" και μου απάντησε κατάσκοπος! Ε λοιπόν αυτό φαίνεται να είναι το όνειρο 10300 υποψήφιων που έκαναν αίτηση για 120 θέσεις στην ΕΥΠ (Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών), αριθμός που στα μάτια μου μοιάζει ασύλληπτος!!! Τι έχουν οι 10000 από αυτούς στο μυαλό τους? Ότι ο επόμενος 007 είναι ένας από αυτούς. Με μια χλιδάτη ζωή, bond girls και Aston Martin για καθημερινές μετακινήσεις στο κέντρο. Πρώτα θα τους γίνουν τα απαραίτητα ψυχολογικά τεστ όπου θα γίνει το γενικό ξεκαθάρισμα και μετά θα ακολουθήσουν γραπτές εξετάσεις στο αντικείμενο τους. Η bonus πληροφορία της είδησης είναι πως η πλειοψηφία των υποψηφίων είναι γυναίκες.... Ξέρετε τι μου ήρθε στο μυαλό έτσι??? Κωδικό όνομα Νικίτα!!!!! Δερμάτινα, πάντα καλοχτενισμένη κόμη, χαμόγελο σκληρό και πρόστυχο ταυτόχρονα, απίστευτα γυμνασμένο σώμα μα και άπλετη θηλυκότητα και φυσικά απαγορευμένος μα παθιασμένος έρωτας με αντίστοιχο Michael!!! <span style="font-weight: bold;"></span>Άντε καλή επιτυχία εύχομαι!!!<br />Οι γρήγορες συνδέσεις internet που επιτρέπουν ασύστολο download πρέπει να επανεξεταστούν μου φαίνεται.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-5022525293815775572?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>lovethinghttp://www.blogger.com/profile/03144266678699365304noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-29805620998401227472008-09-13T01:43:00.002+03:002008-09-13T01:55:07.242+03:00<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 255, 102);">Σας έχει τύχει να έχετε ένα </span><span style="color: rgb(255, 255, 102);" class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">sms</span><span style="color: rgb(255, 255, 102);"> στο κινητό ή ένα </span><span style="color: rgb(255, 255, 102);" class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1">mail</span><span style="color: rgb(255, 255, 102);"> στο </span><span style="color: rgb(255, 255, 102);" class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2">inbox</span><span style="color: rgb(255, 255, 102);"> ή ένα παράθυρο στο </span><span style="color: rgb(255, 255, 102);" class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3">msn</span><span style="color: rgb(255, 255, 102);"> και να αποφεύγετε σαν το </span><span style="color: rgb(255, 255, 102);" class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4">διάλο</span><span style="color: rgb(255, 255, 102);"> το λιβάνι να το κοιτάξετε??? Να είναι εκεί, "έχετε ένα νέο μήνυμα" ή να αναβοσβήνει ρυθμικά το παράθυρο και να φοβάστε τρελά να το κοιτάξετε? Και αν ναι πόση ώρα σας πήρε να καταπολεμήσετε τους δαίμονες σας? </span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 102);">Γιατί εγώ έχω μείνει με </span><span style="color: rgb(255, 255, 102);" class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5">sms</span><span style="color: rgb(255, 255, 102);"> (απάντηση σε δικό μου "κρίσιμο" μήνυμα) στο κινητό τραγικά πολλές ώρες και τελικά ήταν και μια βλακεία. Τι καρδιοχτύπι, τι άγχος, τι βαθιές ανάσες, τι δάγκωμα χειλιών και τράβηγμα </span><span style="color: rgb(255, 255, 102);" class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_6">μανικιών.</span><span style="color: rgb(255, 255, 102);"> Το ίδιο βέβαια έπαθα και όταν ήρθε ο λογαριασμός του κινητού σήμερα αλλά σε μικρότερη κλίμακα. Πραγματικά αυτό με τις απαντήσεις που δεν ξέρεις αν μπορείς να αντέξεις, που δε θες να ξέρεις βρε αδερφέ, που το νιώθεις πως είναι κάτι κρίσιμο κι ας έχει θέμα </span><span style="color: rgb(255, 255, 102);" class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_7">hello</span><span style="color: rgb(255, 255, 102);"> :), είναι άλλο πράγμα. Για λίγο παγώνει ο χρόνος όταν βλέπεις το καινούργιο μήνυμα ή το κινητό χτυπήσει ρυθμικά. Είναι η αύρα που εκπέμπει η ηλεκτρονική συσκευή!</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 102);">Αλλά τελικά </span><span style="color: rgb(255, 255, 102);" class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_8">όοοοσο</span><span style="color: rgb(255, 255, 102);"> και να το </span><span style="color: rgb(255, 255, 102);" class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_9">αγνοήσεις</span><span style="color: rgb(255, 255, 102);"> αυτό θα ναι εκεί να σε περιμένει, οπότε καλύτερα μια ώρα αρχύτερα, μια ψυχή που ναι να βγει ας βγει ε? Δε θα αλλάξει τίποτα όσο και να το αφήσεις ανέγγιχτο. </span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 102);">soooooooooo.....κλικ!</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-2980562099840122747?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>lovethinghttp://www.blogger.com/profile/03144266678699365304noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-13130062404965613152008-09-12T00:57:00.006+03:002008-09-12T01:43:18.035+03:00<div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 102);">Εξεταστική τέλος! Ναι αυτό ήταν ό,τι έγινε, έγινε. Βέβαια αν με κόψει στη μιγαδική ανάλυση η εναλλακτική καθηγήτρια με την άσπρη αλογοουρά μέχρι τη μέση που στο μάθημα κρατάει από τη μια το τσιγάρο και από την άλλη την κιμωλία, με αποτέλεσμα να καπνίζει ουκ ολίγες φορές την κιμωλία...θα γίνει χαμός! Αρκετά με τις ανούσιες απειλές αφού και να με κόψει τι θα γίνει δηλαδή? οπότε πάμε παρακάτω.<br /><br />Τα σχολεία άνοιξαν σήμερα. Το θυμήθηκα διαβάζοντας σε γνωστή πράσινη αλυσίδα καφετεριών όταν μπήκε ένα τσούρμο μαθητών μέσα. Τα decibel χτύπησαν κόκκινο!! Οι περισσότερες συζητήσεις ήταν γύρω από έρωτες του καλοκαιριού. Εντάξει μιγαδική ανάλυση αλλά και το αυτάκι μου έπαιζε τριγύρω να δω τι διαφορά έχει η γενιά μου με την επόμενη.. ως γενιά ορίζω την 7ετία ξέρετε. Γιατί για να σας πω ομοιότητες, να πω την αλήθεια δε βλέπω! Δε θέλω να γίνω χαζοσυντηρητική, απλά να παρατηρήσω πως εγώ ΔΕ σκεφτόμουν έτσι χωρίς αυτό να σημαίνει πως σκεφτόμουν τελικά καλύτερα. Γιατί τελικά δε ξέρω ποιος προκόβει σε τούτη τη ζωή. Απλά δεν ήμουν με την πιστωτική στο πορτοφόλι σίγουρα και με αξίες περί μεγέθους! (γιατί το ακούσαμε κι αυτό πρωινιάτικα από κοριτσούδια α λυκείου!!!!) Δε θέλω να πλατιάσω επί του θέματος γιατί πιστεύω δόθηκε η κεντρική ιδέα.<br /><br />υ.γ. θα βγάλω τα προσωπικά μας με τη griz στη φόρα (είμαι σίιιιιιιιιιγουρη πως αυτές οι λέξεις την τρομοκράτησαν!!!! ) για να πω πως διαπίστωσα πως όοοοοοο,τι και να γίνει έχουμε κώδικα επικοινωνίας! Το ήξερα δηλαδή αλλά δε φανταζόμουν πως με χαλασμένο το πληκτρολόγιο της και το ποντίκι μόνο να δουλεύει θα καταφέρναμε να επικοινωνήσουμε με im. Εγώ να μιλάω δηλαδή κι αυτή να βάζει αντίστοιχες φατσούλες! Τρελό γέλιο! Και κάναμε και ολόκληρη συζήτηση!!!<br /><br />Αυτά ! Πάω να κοιμηθώ αν και με έχει πιάσει πάλι το βαριέεεεεεεεεεεμαι να κοιμηθώ!<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-1313006240496561315?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>lovethinghttp://www.blogger.com/profile/03144266678699365304noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-55130234034916138642008-09-05T10:59:00.003+03:002008-09-05T11:12:18.119+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/SMDpodfB10I/AAAAAAAAALM/K6uOukcnuf4/s1600-h/6a00d83451cb9a69e200e54f8ad7128834-800wi.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/SMDpodfB10I/AAAAAAAAALM/K6uOukcnuf4/s320/6a00d83451cb9a69e200e54f8ad7128834-800wi.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5242446847578068802" border="0" /></a><br /><br /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 255, 102);">ένα κουβάρι όλα... από που να το πιάσεις να το ξετυλίξεις δε ξέρεις... ψάχνεις την άκρη του νήματος...κάπου σου κρύβεται σκανδαλιστικά, επιδεικτικά... λίγο και η δική σου αναβλητικότητα... φοβάσαι πως θα τη βρεις και θα ξεκινήσεις να το ξετυλίγεις, να το ξεμπλέκεις, να λύνεις τους κόμπους έναν έναν... κι όταν θα πεις να έφτασα, τελειώνω... να τος έκει... ο τελευταίος κόμπος ο πιο σφιχτός, ο πιο δυνατός, ο πιο δύσκολος... ο γόρδιος δεσμός... αυτόν τρέμεις και δε ξεκινάς... θα περάσεις την επίπονη διαδικασία και θα φτάσεις στο τέλος σε ένα τέλμα... θα προσπαθείς, θα βάζεις δύναμη, θα τον κοιτάς καλά καλά πως είναι τυλιγμένος, τη δομή του, θα σπαζοκεφαλιάζεις, θα το αφήνεις λίγο, θα προσπαθείς ξανά, θα αγχώνεσαι, θα πεισμώνεις, θα εκνευρίζεσαι, θα τα παρατάς, μα σε προκαλεί δε θες να το αφήσεις, θα σκεφτείς να πάρεις το ψαλίδι να τον κόψεις, μα δε θες, δεν είναι το ίδιο...</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-5513023403491613864?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>lovethinghttp://www.blogger.com/profile/03144266678699365304noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-28804355651751317132008-09-02T17:10:00.005+03:002008-09-02T17:22:18.249+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/SL1Lg253foI/AAAAAAAAAK8/gNqTcKRtrnk/s1600-h/pause.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/SL1Lg253foI/AAAAAAAAAK8/gNqTcKRtrnk/s200/pause.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241428569195249282" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 255, 102);">πίεση... διάβασμα... ο σεπτέμβρης της εξεταστικής! της τελευταίας ελπίζω!</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 102);">Γι'αυτό θα πω λίγα, τον προβληματισμό της ημέρας ή της εβδομάδας.</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 102);">Όταν για κάποιο λόγο αποφασίζουμε να πατήσουμε pause στην πορεία ροής ενός πράγματος αναλογιζόμαστε ποτέ πως αυτό ισχύει μόνο και αποκλειστικά για εμάς?? Το δικό μας pause δε σταματάει υποχρεωτικά ό,τι κινείται γύρω! Δεν είναι επιβεβλημένο και για τους υπόλοιπους. Η ζωή κυλάει αδιάκοπα, βιαστικά, αναπάντεχα... Όταν θα αποφασίσουμε να ξαναπατήσουμε play πρέπει να είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε τις συνέπειες.... και να ελπίζουμε να μην είναι πολύ αργά...</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-2880435565175131713?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>lovethinghttp://www.blogger.com/profile/03144266678699365304noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-80530686251585109212008-08-01T15:04:00.007+03:002008-12-09T11:09:17.267+02:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/SJL708pWXxI/AAAAAAAAAK0/FNUV5Tjx3Pk/s1600-h/hourglass_00.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/SJL708pWXxI/AAAAAAAAAK0/FNUV5Tjx3Pk/s320/hourglass_00.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5229519004381896466" border="0" /></a><span style="color: rgb(255, 255, 102);">Η δική μου κλεψύδρα μοιάζει να έχει τόνους άμμου που πρέπει να πέσουν ή αλλιώς υπάρχει κάποιο υποχθόνιο πλάσμα που την τροφοδοτεί χαμογελώντας μου σαρκαστικά!</span></div><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 255, 102);">Όσο επίμονα κι αν την κοιτάζεις δε θα πέσει πιο γρήγορα η άμμος... όσο ανυπόμονος κι αν είσαι... το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να την αγνοήσεις κι αυτήν </span><u style="color: rgb(255, 255, 102);">κι αυτό το οποίο πρεσβεύει</u><span style="color: rgb(255, 255, 102);"> και να ασχοληθείς με κάτι δημιουργικό!</span><br /><br /></div><span style="font-style: italic; font-weight: bold; color: rgb(255, 255, 102);">4 μέρες μετά και σκέφτεσαι μήπως να πάρω ένα κομμάτι από το ντόμινο του προηγούμενου πόστ και να το εκσφενδονίσω πάνω στην κλεψύδρα με την ελπίδα να σπάσει??</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-8053068625158510921?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>lovethinghttp://www.blogger.com/profile/03144266678699365304noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-79751130242344038792008-07-27T10:27:00.008+03:002008-12-09T11:09:17.377+02:00<div style="TEXT-ALIGN: justify"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/SIwjuEFXKSI/AAAAAAAAAKk/S3BVlJdYJRU/s1600-h/domino.jpeg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5227592541747489058" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/SIwjuEFXKSI/AAAAAAAAAKk/S3BVlJdYJRU/s320/domino.jpeg" border="0" /></a><span style="COLOR: rgb(255,255,102)">Μια λάθος κίνηση και...</span><br /><br /><span style="COLOR: rgb(255,255,102)">Προσπαθείς να περπατάς στο πλάι με προσεκτικές αργές κινήσεις γιατί και το παραμικρό φύσημα του αέρα μπορεί να γκρεμίσει αυτόν τον κόσμο που στηρίζεται πάνω σε ένα τεντωμένο σχοινί, σε λεπτές ισορροπίες...</span><br /><br /><br /><span style="COLOR: rgb(255,255,102); FONT-STYLE: italic">Το παράδοξο με το ντόμινο είναι πως όσο απολαμβάνεις τη διαδικασία στησίματος αυτού του κόσμου τόσο περισσότερο σε <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">εξιτάρει</span> η ιδέα της στιγμής που ένα κομμάτι θα γλιστρήσει παρασύροντας τα άλλα στην τρελή κούρσα πτώσης τους που θα προκαλέσει τον αργόσυρτο μα καταστροφικό θόρυβο. Σου πήρε τόση ώρα να το στήσεις και δευτερόλεπτα για να γκρεμιστεί! Από την άλλη κρατώντας στα χέρια σου το κομμάτι που θα τα διαλύσει όλα και κοιτάζοντας το με ένα επικίνδυνο χαμόγελο δε μπορείς να αποφασίσεις αν <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_1">θες</span> να είσαι αυτός που τελικά θα το σπρώξει πάνω στα υπόλοιπα. Πάντα ελπίζεις πως θα περάσει κάποιος δίπλα και κατά λάθος θα <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_2">κλωτσήσει</span> το δημιούργημα σου βγάζοντας σε από τη δύσκολη θέση γιατί έχεις βαρεθεί να το κοιτάς και να το φοβάσαι. Αν είναι δικό σου δημιούργημα <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_3">γιατί</span> μπορεί τελικά να <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4">βρέθηκες</span> εκεί τυχαία και να σου έβαλαν στο χέρι ένα πιόνι ευχόμενοι πως θα είσαι αυτός που θα <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_5">πάρει</span> την ευθύνη και το βάρος ή μπορεί και να έβγαλες εσύ από την τσέπη σου ένα κομμάτι που το είχες κλέψει από τα συντρίμμια προηγούμενου παιχνιδιού...</span> </div><div style="TEXT-ALIGN: justify"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-7975113024234403879?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>lovethinghttp://www.blogger.com/profile/03144266678699365304noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-26553965867242465132008-07-26T10:26:00.003+03:002008-07-26T10:55:02.286+03:00<div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 102);">Περπατώντας χθες στο κέντρο ψάχνοντας (μάταια!) δώρο για τη μικρή griz-ούλα (την καλύτερη πολιτικό μηχανικό ever που θα μου χτίσει το σπίτι των ονείρων μου με την πισίνα, το play room, το στούντιο, την τεράστια βιβλιοθήκη και τις ατελείωτες τζαμαρίες για να μπαίνει φως από παντού... άσχετο άλλο post αυτό) και σέρνοντας την γλυκιά μελαγχολία του προηγούμενου post (που καθόλου γλυκιά δεν ήταν χθες) επιβεβαίωσα για άλλη μια φορά την πεποίθησή μου πως το καλοκαίρι οι άνθρωποι αλλάζουν, χαλαρώνουν, αφήνουν τα πρωτόγονα ένστικτα ελεύθερα. Περνώντας λοιπόν από την στοά στην Κοραή, καλωδιομένη με το ροζ mp3 player (που έπαιζε koop) παρατηρώ μια παρέα 8-10 εικοσάριδων (εγώ είμαι στο 20+ πια, όχι όμως και στο 30-) που έτρωγαν πίτσες και έπιναν σφηνάκια από ένα απροσδιόριστο ποτό καναρινί χρώματος. Μόλις με βλέπουν σηκώνονται οι μισοί όρθιοι και με σταματάνε δηλώνοντας πως θέλουν να μου κάνουν μια πολύ σοβαρή ερώτηση... (εγώ να δείτε μετά από τεκίλες τι σοβαρές ερωτήσεις κάνω... nikola μη μιλήσεις!) Η ερώτηση λοιπόν ήταν ποιος είναι ο πιο όμορφος από όλους! Εγώ λοιπόν σε αυτήν την παράσταση έπαιζα το ρόλο του καθρέφτη-καθρεφτάκι μου! Κι επειδή ξέρω πως σε μεθυσμένο δε χαλάς χατίρι (μιλώντας στα μέτρα του εφικτού, ηθικού και επιτρεπτού! μη τα ισοπεδώνουμε και όλα), τους κοιτάω καλά καλά και λέω σε ένα ξανθούλη που με κοίταζε με ένα πολύ αστείο μεθυσμένο χαμόγελο: εσύ! Ο ξανθούλης σηκώνεται πάνω ενθουσιασμένος δηλώνοντας πως είμαι η γυναίκα της ζωής του (standar όμως!) και προτείνοντας μου ποτήρι με το κίτρινο απροσδιόριστο ποτό. Τελευταία έχω παρατηρήσει πως η ατάκα είσαι η γυναίκα της ζωής μου έχει καταντήσει χιλιοφορεμένη! Έχω να πω σε όλους λοιπόν πως ΑΝ είστε αρκετά ΤΥΧΕΡΟΙ μπορεί να βρείτε ΜΙΑ γυναίκα της ζωής σας! Μη ξοδεύετε λοιπόν αβασάνιστα αυτή την όμορφη φράση που κάποια κάποτε θα θέλει να την ακούσει και να νιώσει μοναδική! Το περιστατικό έληξε με εμένα να απομακρύνομαι χαμογελαστή λέγοντας τους καλή συνέχεια κ τον ξανθούλη με το ποτό στο χέρι (θα το ήπιε στη στιγμή!).<br /><br />Αυτά στη χαλαρή σχεδόν αυγουστιάτικη Αθήνα που όλα μπορεί να συμβούν! Χειμώνα πάντως αυτό το περιστατικό 6 το απόγευμα δε θα σου συμβεί!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-2655396586724246513?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>lovethinghttp://www.blogger.com/profile/03144266678699365304noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-47394019841015477962008-07-19T11:49:00.004+03:002008-07-20T13:21:49.208+03:00<span style="color: rgb(255, 153, 0);">Αυτό που μου έχει μείνει πιο έντονα χαραγμένο στο μυαλό από τα παιδικά μου καλοκαίρια είναι οι κατασκηνώσεις και κυρίως αυτές με τους προσκόπους. Μόλις πρωτομυρίσει καλοκαίρι κάθε χρόνο με κατακλύζουν εικόνες μέσα στη φύση με τις μεγάλες στρατιωτικές σκηνές, με παιχνίδια, κατασκευές, μυστήριο και παιδικούς έρωτες.<br />Όταν είσαι μικρός, σε ηλικία δημοτικού, όλα σου φαντάζουν τόσο μυστηριώδη στο δάσος. Είσαι λυκόπουλο..<br />Η χρονομηχανή δεν είναι απλώς ένα αντίσκηνο τυλιγμένο με αλουμινόχαρτο που μυρίζει και ζέχνει από την κλεισούρα.. είναι ένα μαγικό μέσο που σε μεταφέρει σε άλλη εποχή , ο τρελός επιστήμονας είναι επίφοβος, γυαλίζει λίγο το μάτι του, πρέπει να μείνεις μακριά του..<br />Ο Πήτερ Παν δεν είναι ο υπαρχηγός μασκαρεμένος.. είναι το παιδί που θα μας βοηθήσει να σώσουμε την Γουέντυ από τον Κάπταιν Χουκ, τα μηνύματα που ακολουθούμε και μας βγάζουν στην παραλία το βράδυ είναι σαφή, θα κοιμηθούμε εκεί απόψε και αύριο θα ακολουθήσουμε τα ίχνη των πειρατών.. ακόμα και η γεύση της πίτας με κέτσαπ και σουβλάκι είναι ιδιαίτερη.. πειρατικό φαγητό. Η κραυγή από την άλλη πλευρά του βράχου που χωρίζει την παραλία στη μέση μας ανατριχιάζει.. είναι η Γουέντυ που την ταλαιπωρούν οι πειρατές.. αλλά θα τη σώσουμε.. είμαστε άξιοι πειρατές.. Μαυριτανές..<br />Ο Αστερίξ και ο Οβελίξ έχουν ειδική αποστολή και εμείς θα τους βοηθήσουμε για να κερδίσουμε το θησαυρό . . όμως ο θησαυρός δεν είναι υλικός είναι ένα ηχογραφημένο μήνυμα που μιλάει για το ρόλο της μητέρας και πόσο σημαντική είναι για μας.. και τα παιδάκια σωπαίνουν γιατί μπορεί να είναι μικρά όμως τα περισσότερα κατάλαβαν το μήνυμα ..<br /><br />Έπειτα μεγαλώνεις, πας στην έκτη δημοτικού, προεφηβεία.. και μέχρι να τελειώσεις το γυμνάσιο είσαι στους προσκόπους πλέον, μεγάλωσες. Νιώθεις περήφανος, κοιτάς τα λυκόπουλα με τις κίτρινες στολές και ξέρεις ότι εσύ προχωράς για άλλα ταξίδια..<br />20000 λεύγες κάτω από τη θάλασσα..<br />Είσαι στο πλήρωμα του κάπταιν Νέμο και θέλεις η ενωμοτία (ομάδα) σου να κερδίσει την άμιλλα .. να κάνει τις πιο πολλές κατασκευές, τις πιο ωραίες, να είναι πιο συνεπής, πιο αγαπημένη και να λειτουργούν όλα ρολόι.. κολυμπάτε μέχρι το νησάκι απέναντι με σαμπρέλες και μια βάρκα με τα τρόφιμα.. είναι αρκετή ώρα.. είναι περιπέτεια. Ξύλα για φωτιά στο ξερονήσι, ό,τι βρεις και μετά γεύμα στην έρημη παραλία .. τραγούδια και σκοπιές..<br />Μπορεί να μην υπάρχει μύθος πια από πίσω, ούτε ειδική αποστολή αλλά η περιπέτεια παίρνει άλλη μορφή, εφηβικές πινελιές.. θέλεις να κερδίσεις στους ολυμπιακούς αγώνες και να καρφώσεις τον πάσσαλο πιο γρήγορα από τους άλλους, να ξεπεράσεις τον εαυτό σου με ό,τι καταπιαστείς.. ακόμα και να μπεις σκοπιά με εκείνον που σου αρέσει.. Νυχτερινά παιχνίδια μέσα στο δάσος.. η Κασσιόπη, ο Ωρίωνας και η Μεγάλη Άρκτος στον ουρανό παρέα σου όλα αυτά τα χρόνια.. νιώθεις λες και είσαι σε άλλο κόσμο..<br />Μεγαλώνεις κι άλλο όμως.. πας στο λύκειο πια..<br />Όλα αλλάζουν, οι ορμόνες χτυπάνε κόκκινο, είσαι έφηβος? είσαι γυναίκα? είσαι πρόσκοπος όμως..<br />Πλέον ανήκεις στους "μεγάλους". Δε φτιάχνει κανένας πρόγραμμα για σένα, κανονίζεις εσύ με τους υπόλοιπους Ανιχνευτές τις δράσεις σου πια.. πας τετραήμερες τα Χριστούγεννα, για πορείες, κατεβαίνεις βράχους με ραπέλ, πας για καγιάκ στον Εύεινο, εκδρομή 7ήμερη στην Πάτμο, περνάς καλά, η παρέα σου είναι ωραία, είναι παιδιά με τα οποία μεγάλωσες μαζί, σαν αδέρφια σου, έχεις μοιραστεί τα πάντα μαζί τους, φαγητό, το αντίσκηνό σου, τα πράγματά σου, μυστικά, εμπειρίες, δυσκολίες, αναμνήσεις ..<br />Πανελλήνια Δράση Ανιχνευτών στα Ζαγοροχώρια, εκατοντάδες παιδιά Λυκείου σε μια μεγάλη περιπέτεια.. θυμάμαι μετά τις πανελλήνιες της τρίτης λυκείου..<br />Και μετά περνάς σε μια σχολή μακριά από την πόλη που μεγάλωσες και μένεις μακριά από όλα αυτά .. κατασκήνωση όποια χρονιά βολέψει, γεύεσαι για λίγο όλα αυτά που στερείσαι την υπόλοιπη χρονιά και μένεις με μια γλυκόπικρη γεύση μετά από κάθε κατασκήνωση.. δένεσαι με καινούρια άτομα που δε θα μπορείς να δεις την υπόλοιπη χρονιά ενώ εκείνοι θα είναι εκεί, όλοι μαζί και μόνο εσύ θα λείπεις.. Και πονάει..<br />Έπειτα από κάποια χρόνια σε καλούν στην πόλη που σπουδάζεις στους προσκόπους να βοηθήσεις.. ξεκινάς με όρεξη, τα πράγματα είναι δύσκολα στην πορεία, διαφορετικά, νεοσύστατα, ανύπαρκτες χημείες, αποσύρεσαι για λίγο.. και τελικά πας κατασκήνωση μαζί τους. Για να θυμηθείς και πάλι την αίσθηση της μοναξιάς στο δάσος, όπου είσαι εκεί με τόσους άλλους μα κάποιες φορές νιώθεις τόσο μα τόσο μόνος.. και δε στενοχωριέσαι, είναι όμορφο συναίσθημα, λίγο μελαγχολικό αλλά ωραίο.. δεν ξεκουράζεσαι καθόλου για να περάσουν κάποια άλλα παιδιά καλά αυτή τη φορά, να ζήσουν κάποιοι άλλοι το παραμύθι του Πήτερ Παν και κάποια άλλα παιδιά να φέρουν πίσω το ραβδί πλέον του Γκάνταλφ που το έκλεψε ο Σάρουμαν. Είσαι εσύ η υπαρχηγός που θα ντυθεί Γουέντυ ή Γκαλάντριελ ή οτιδήποτε άλλο και θα ταξιδέψει τα παιδιά για λίγες μέρες μακριά από την πόλη σε έναν άλλο κόσμο..<br />Θέλεις να τους δείξεις το δικό σου κόσμο μες στο δάσος.. με τη Μεγάλη Άρκτο και την Κασσιόπη, με τα παιχνίδια και την περιπέτεια, να αγαπήσουν τη φύση, καταλαβαίνεις ότι δεν υπάρχει όριο ηλικίας για έναν πρόσκοπο..<br />Και εγώ </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);">θέλω να γίνω για άλλη μια φορά παιδί μαζί τους, να σώσω τον Πήτερ Παν και τη χώρα του Ποτέ-Ποτέ αλλά και να ταξιδέψω μέσα στη χρονομηχανή του τρελού επιστήμονα .. και πάντα μα πάντα να βουρκώσω στο τραγούδι του αποχωρισμού στο τέλος κάθε κατασκήνωσης..<br /><br /></span><span style="color: rgb(255, 204, 0); font-style: italic;">Τα εύσημά σου πια, είναι να βλέπεις τα παιδιά να περνάνε καλά, ή μια ξαφνική αγκαλιά ή φιλί που θα έρθουν να σου δώσουν, ή να τα βλέπεις να στενοχωριούνται όταν τελειώνει η κατασκήνωση που σημαίνει ότι πέρασαν καλά.. στιγμή που χαράζεται μέσα σου είναι και όταν πρέπει να φύγεις λίγο νωρίτερα από την κατασκήνωση για κάποιο λόγο και έρχονται να σε χαιρετήσουν, κάποια κλαίνε, κάποια σε αγκαλιάζουν.. και αυτή τη φορά τελικά, μάλλον πήγε καλά. Μια μητέρα αναρωτήθηκε και μου έιπε " Μα είναι δυνατόν? Τα κορίτσια μου έκλαιγαν 2 μέρες μετά την κατασκήνωση, τώρα μου κάνουν κατασκευές στο σπίτι, μου τραγουδάνε προσκοπικά τραγούδια.. δεν το περίμενα, τόσο πολύ τα επηρεάζει μια εβδομάδα κατασκήνωσης? "<br />Όχι μόνο τόσο.. ακόμα περισσότερο, για μια ζωή.<br /></span><span style="color: rgb(255, 153, 0);"><br /><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(255, 204, 51);"> Για όσους αναρωτιούνται τι ρόλο παίζει ο Προσκοπισμός </span></span><br /><a href="http://www.sync.gr/claim/MpOXs2FO1T55" rel="sync"></a><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-4739401984101547796?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-76679385574828166522008-07-12T12:37:00.006+03:002008-07-28T11:47:06.585+03:00<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 255, 102);">The ship is ready to sail...........</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 102);">Ανακοινωθέν από Νάξο... βιαστικό και ασυνάρτητο (φταίνε και τα πολλά daquiry φράουλα που ήταν το special ποτό της βραδιάς και έκανε 5 ευρώ......). Εμπειρίες ταξιδιού...</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 102);">Το Αίολος Κεντέρης μοίαζει με θαλάσσιο κτελ (όπως και το αεροπλάνο μοιάζει με εναέριο κτελ... δηλαδή ουσιαστικά όλα είναι κτελ....). Όπως και στα κτελ όταν ταξιδεύεις μόνος έχεις κι εδώ την ίδια αγωνία... ποιός θα κάτσει δίπλα σου. Θα μου πεις γιατί να ταξιδεύεις μόνος για το νησί... ε ή πας να συναντήσεις κάποιον ή έχεις κάποια υποχρέωση ή για να βρεις την τύχη σου... Πρώτο μέλημα μόλις μπεις στο πλοίο είναι να βρεις την θέση σου, να κάτσεις και να αρχίσεις να ψάξεις γύρω σου για καλύτερη θέση! Γιατί πάντα υπάρχει καλύτερη θέση κι εσύ θα τη βρεις!!! Το πρόβλημα με τα γρήγορα πλοία είναι πως δεν έχουν κατάστρωμα. Μεγάλο ποσοστό δεν το ξέρει αυτό όταν κλείνει το εισητήριο κι έτσι μπαίνοντας αναρωτιούνται που είναι το κατάστρωμα..οεο...Η εμπειρία του καταστρώματος είναι ασύγκριτη καθώς: μπορείς να απλώσεις το sleeping bag σου και να κοιμηθείς όταν γυρίζεις σκοτωμένος από τα ξενύχτια, μπορείς να κάτσεις στην κουπαστή (θαρρώ τη λένε) και να ανεμίζει το μαλλί, να παίζεις τον Τιτανικό, να σε χτυπάει η θαλασσινή αλμύρα, να κοιτάζεις τον αφρό της θάλασσας, τους γλάρους που κάνουν χαμηλή πτήση κι όλα αυτά με αέρινη λινή κατάλευκη αεράτη μπλούζα! Παρακολούθησα και τα διάφορα είδη ταξιδιωτών αλλά αυτά σε άλλο post τώρα με περιμένουν οι ρακέτες και ο ανάμεικτος χυμός που πάνω του είναι καρφιτσωμένη μια ολόκληρη μπανάνα!!!!</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 102);">Καλημέρα</span><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-7667938557482816652?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>lovethinghttp://www.blogger.com/profile/03144266678699365304noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-4712380222627448622008-07-10T00:11:00.003+03:002008-07-10T00:38:27.958+03:00<div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 102);">Τα τελευταία βράδια βαριέμαι να κοιμηθώ!<br /><br />Ζεσταίνομαι αλλά δε μπορώ να ανοίξω κλιματιστικό γιατί δε κάνει για τον αυχένα μου... κι έτσι βάζω κρύες κομπρέσες στο λαιμό για να δροσίζομαι! Σηκώνομαι δηλαδή σα μανική στη μέση της νύχτας με ένα γαλάζιο πετσετάκι και ανοίγω το ψυγείο για να το ξαναβρέξω. Ξαπλώνω το βάζω στο λαιμό και προσπαθώ να κοιμηθώ ανάσκελα για να μη φύγει από τη θέση του. Αυτή η ταλαιπωρία μου προκαλεί μάλλον εκνευρισμό και ταραγμένα όνειρα (χαρακτηριστικό παράδειγμα: είδα το γυναικολόγο να μου ανακοινώνει πως πρέπει να μου βγάλει τη μια ωοθήκη (τη δεξιά αν έχει καμιά σημασία). βέβαια μάλλον σε αυτό το όνειρο συντέλεσε η γέννα της αδερφής μου που καμία σχέση δεν έχει βέβαια με την ωοθήκη αλλά όλος αυτός ο γυναικολογικός πανικός με τάραξε μάλλον). Δεν έφταναν όλα αυτά είχαμε και 10 μέρες το φυσικό αέριο που "πέρασε από τη γειτονιά μας" και ξυπνούσαμε στις 7.30 καθημερινά πλην μιας κυριακής. Πάντα είχα καλή σχέση με τον ύπνο... συνήθως χρειάζομαι 8-10 ώρες για να σταθώ καλά στα πόδια μου την επόμενη μέρα. Τώρα τελευταία που δε συμπληρώνω το πλήρες ωράριο ύπνου, τον αναπληρώνω τα μεσημέρια! Έλα όμως που τα μεσημέρια πέφτω σε λήθαργο και ξυπνάω και νομίζω πως είναι πρωί! Όλα αυτά με οδηγούν κάθε βράδυ στο ίδιο συναίσθημα: να βαριέμαι να κοιμηθώ! Κάθομαι δηλαδή κλασσικά στο pc, είτε έχω βγει είτε όχι και σκέφτομαι ουυυυυυυυφ ποιος πάει τώρα για ύπνο.<br /><br />Ευτυχώς 1 μέρα έμεινε πριν από τις πρώτες διακοπές... φεστιβάλ κιθάρας δηλαδή αλλά διακοπές για μένα μιας και το μοναδικό που θυμίζει πια ότι είμαι κιθαρίστρια είναι τα κιθαριστικά νύχια (ξέρετε μακρυά στραβά νύχια στο δεξί χέρι και πολύ κοντά νύχια στο αριστερό πλην ίσως του αντίχειρα που κάποιοι τον αφήνουν να μακρύνει λίγο "για να ανοίγουν αναψυκτικά"! ) τα οποία διατηρώ από βίτσιο μπααααααααας και μου έρθει να ξαναπαίξω κάτι που το προσπαθώ τελευταία αλλά ... things have change! Φεστιβάλ κιθάρας σημαίνει: πολλές συναυλίες απίστευτα υψηλού επιπέδου αλλά και κρυφοκοίταγμα του ρολογιού του στυλ "αντε πότε θα τελειώσει να πάμε για μπάνιο/ποτό", ανταγωνισμός, ίντριγκες, καθημερινά ξενύχτια με γιγαντιαία mojitos... καλά τα περνάμε δηλαδή! Ένας μικρόκοσμος που γεννιέται την πρώτη μέρα, πεθαίνει την τελευταία αλλά όλο το χρόνο σε σουβλίζει με αναμνήσεις. Όσο πιο μικρός είσαι τόσο πιο έντονα το ζεις, μεγαλώνοντας και μπαίνοντας στο "κύκλωμα" σε ενοχλούν τα σάπια θεμέλια του! Αλλά συνεχίζεις να περνάς καλά...<br /><br />Αυτά!<br /><br />υ.γ. πολλά βράδια με "τυραννάει" το εξής μυστήριο: γιατί στο μικρό σπίτι στο λειβάδι χτένιζαν τα μαλλιά τους πριν πέσουν για ύπνο? τι νόημα έχει δηλαδή? αφού θα χαλάσουν στην πορεία...<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-471238022262744862?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>lovethinghttp://www.blogger.com/profile/03144266678699365304noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-3600402454020320662008-07-01T21:49:00.008+03:002008-12-09T11:09:17.561+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_JenfAPp3wqE/SGqBL6r9ekI/AAAAAAAAAFk/pT8nAUXrAGE/s1600-h/CoupleLoving-th.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_JenfAPp3wqE/SGqBL6r9ekI/AAAAAAAAAFk/pT8nAUXrAGE/s320/CoupleLoving-th.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5218125159994325570" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Πάθος.<br />Σώματα που καίγονται και αποζητούν το ένα το άλλο. Καυτές νύχτες παραδομένες σε έρωτα που μοιάζει να μην εκπληρώνεται ποτέ. Σαν να μένει πάντα απωθημένο, όσες φορές και αν<br />τον ζήσεις, όσες φορές και αν ενωθούν τα σώματα..<br />Ένα ταξίδι στο νησί σαν τότε..<br />Με ημερομηνία λήξης.<br /><br />Ασφάλεια.<br />Το στήριγμα. Το άλλο σου μισό. Αυτός που είναι εκεί για σένα σε κάθε χαρά, σε κάθε πρόβλημα και τα αντιμετωπίζετε όλα μαζί. Τέλεια ισορροπία. Το γιν και γιαν. Η σιγουριά , η παρέα, η συντροφικότητα.<br />Τόσα χρόνια αναμνήσεις.. ένα μπουκέτο τριαντάφυλλα.. Τόσο ωραίες στιγμές..<br />Κορεσμός.<br /><br />Περιποίηση. Φροντίδα.<br />Να βλέπεις τον άλλο να λιώνει. Να σου δίνει αυτά που θέλεις. Πριν καν τα ζητήσεις. Και σε κάνει να χαμογελάς. Συνέχεια. Αλλά κάτι λείπει.<br />Ένα Mojito με 12 φύλλα δυόσμου ακριβώς. Ένα τραγούδι. Ένα πορτοκαλί τριαντάφυλλο.<br />Ανοιχτό το μέλλον μπροστά..<br /><br />Τι μένει στο τέλος? Τι θα διάλεγες εσύ από όλα αυτά??<br /><br />*<span style="color: rgb(255, 204, 51); font-style: italic;">Punk rock princess από something corporate</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-360040245402032066?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com53tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-19650617163724624522008-06-25T21:21:00.005+03:002008-06-25T21:39:09.460+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://ci.port-angeles.wa.us/images/Police%20Department/NewPoliceCArL.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px;" src="http://ci.port-angeles.wa.us/images/Police%20Department/NewPoliceCArL.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Το έζησα και αυτό.. Ω ναι!<br />Ήταν βράδυ, 23.30 .<br />Είμασταν στο μπαλκόνι του δεύτερου ορόφου , η πολυκατοικία σε ένα στενό.<br />Είχαμε φάει του σκασμού, βιετναμέζικο και παγωτά.<br />Πίναμε Mojito.<br />ΔΕ φωνάζαμε, είμασταν αρκετά ήσυχοι, ήρεμη μουσική.<br />Και ξάφνου...!<br />Ένας φακός μας φωτίζει τα πρόσωπα και ένας εκκωφαντικός θόρυβος διακόπτει τη γαλήνη της νύχτας.<br />Κοιτάμε κάτω στο δρόμο... ένα περιπολικό!<br />Ένας αστυνομικός μας φώτιζε με το φακό (λες και είμασταν εγκληματίες) και η σειρήνα του έκανε ένα θόρυβο για να μας .. τραβήξει την προσοχή? Τρομάξει? Δεν ξέρω!<br />Μας είπε να κάνουμε ησυχία γιατί κάποιοι παραπονέθηκαν.<br />Μείναμε με ανοιχτό το στόμα.<br />Ήταν νωρίς και δεν κάναμε φασαρία. Να πεις ότι είχαν περάσει τα μεσάνυχτα? Ναι, κάποιοι δουλεύουν νωρίς το πρωί , κατανόηση, σεβασμό κλπ.<br />Μα 11.30 ? Και οι αστυνομικοί που ήρθαν και είδαν ότι δεν κάναμε φασαρία.. ?<br /><br />Και τώρα ερωτώ.<br />Αν τους έπαιρνα τηλέφωνο ότι γίνεται ληστεία ή με σφάζουν ή με έχουν δέσει και ετοιμάζονται να μουυ αφαιρέσουν τα όργανα.. θα ερχόταν τόσο γρήγορα η αστυνομία?! ...<br /></span><span style="color: rgb(255, 153, 0);"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-1965061716372462452?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-84576177335839230372008-06-18T06:02:00.001+03:002008-12-09T11:09:17.641+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_JenfAPp3wqE/SFh68AGpEII/AAAAAAAAAFc/R7MiKAg6_t8/s1600-h/womene1gr.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_JenfAPp3wqE/SFh68AGpEII/AAAAAAAAAFc/R7MiKAg6_t8/s400/womene1gr.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5213051739919945858" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-8457617733583923037?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-69579962296373859452008-06-13T19:04:00.004+03:002008-06-13T20:34:25.919+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.castrinos.net/anti-tv/tv%20pain.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px;" src="http://www.castrinos.net/anti-tv/tv%20pain.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">ΕΕεεε.. μα!</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Όσο και να θέλω να συγκρατήσω τα νεύρα μου τα ΜΜΕ δε με αφήνουν.</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Πρώτα με το θέμα "του σεισμού της Κεφαλονιάς".<br />Καταστροφολογία και πανικόβαλλαν τον κόσμο ΧΩΡΙΣ λόγο!<br />Ένας καταξιωμένος καθηγητής Γεωφυσικής δημοσίευσε πριν χρόνια μία έρευνα-μελέτη και σύμφωνα με αυτήν προέβλεπε σεισμό στην Κεφαλονιά μεταξύ 2003-2008 (έως Αύγουστο 2008 για την ακρίβεια). Η αξιότιμη δημοσιογράφος-καταστροφολόγος Όλγα Τρέμη τον είχε στήσει στον τοίχο. "Άρα περιμένουμε μεγάλο σεισμό" , "άρα προτείνετε να εκκενώσουμε την Κεφαλονιά", "αν δε γίνει ο σεισμός τι θα κάνετε? Θα ζητήσετε συγγνώμη από τον κόσμο"? ..... και ένα σωρό άλλες βλακείες και ο άμοιρος καθηγητής προσπαθούσε να εξηγήσει το αυτονόητο για κάποιον επιστήμονα: ότι δηλαδή η μελέτη του είχε στηριχτεί σε κάποιες παραδοχές. Αυτό προφανώς σημαίνει (δεν το εξήγησε ο άνθρωπος γιατί τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται) ότι σε περίπτωση που γίνει ο σεισμός θα έχει κάνει ένα μεγάλο βήμα στην πρόβλεψη σεισμού και οι παραδοχές στις οποίες στηρίχτηκε έχουν καλή πιθανότητα να είναι σωστές. Αν δε γίνει χρειάζονται επανεξέταση όλα για να βρεθεί τι δεν είχε υποτεθεί σωστά εξαρχής.<br /><br /></span><span style="color: rgb(255, 153, 0);">So simple! Αλλά όοοοοοχι , να πανικοβάλλουμε τον κόσμο, να πλήξουμε μόνοι μας τον τουρισμό (δεν υπάρχει περίπτωση μια οικογένεια να προτιμήσει την Κεφαλονιά αντί για κάποιο άλλο νησί φέτος γιατί σου λέει "και αν γίνει? ") αλλά και τον τουρισμό από το εξωτερικό αφού μεταφέρονται τα νέα.. μπράβο τους ! Για άλλη μια φορά.. μπράβο!</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://elzr.com/images/blog/comics/absolute-reality-tv.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px;" src="http://elzr.com/images/blog/comics/absolute-reality-tv.gif" alt="" border="0" /></a><span style="font-style: italic; color: rgb(255, 204, 0);"> Καλύτερα έτσι τελικά ...! </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Δεύτερον..</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Το κάνανε τεράστιο ζήτημα το γεγονός με τις αποζημιώσεις για τους σεισμόπληκτους ενώ εξαρχής έφταιγαν οι πολίτες που δεν είχαν μαζί τους όλα τα δικαιολογητικά και οι αρμόδιοι τους εξήγησαν μια χαρά τι έπρεπε να φέρουν , τέλος. Εμ πώς να γίνει? Να πάει ο κάθε πικραμένος όπως με τις πυρκαγιές που έπαιρναν όλοι λεφτά ? Αλλά και πάλι τεράααστιο θέμα, ότι δεν τους έδιναν τις αποζημιώσεις κλπ. Τελικά η ΝΕΤ που τα λέει επιγραμματικά σε αφήνει να δεις την πραγματική διάσταση των γεγονότων ενώ τα ιδιωτικά κανάλια το τραβάνε από τα μαλλιά. Γιατί αυτό θέλει να δει ο κόσμος..</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Χώρια για το μποϋκοτάζ στο γάλα για το οποίο κανένα κανάλι δε μίλησε... αναρωτιέμαι γιατί.. (ειρωνικό ήταν το τελευταίο σχόλιο :P )</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Τα ιδιωτικά κανάλια και οι ειδήσεις τους είναι απλά ένα υπερθέαμα. Ποιος θα κάνει σκορπίσει μεγαλύτερο πανικό και θα μεγαλοποιήσει το θέμα. Σαν τις θείτσες στα χωριά που μεταφέρουν το νέο και το τόσο το κάνουν τόοοοοοοσο! (μετά συγχωρήσεως ! ) Σώνει πια!<br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);">[PS: Είμαστε σοβαροί? Θα αυξήσουν τα κόμιστρα στο ταξί λέει????? Να μειώσουν τα κέρδη τους, έλεος πια! ]</span><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-6957996229637385945?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-34304727995378587532008-06-10T11:15:00.005+03:002008-06-11T20:21:44.938+03:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.sheilaswheels.com/pics/home_page_car.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px;" src="http://www.sheilaswheels.com/pics/home_page_car.jpg" alt="" border="0" /></a> <span style="color: rgb(255, 204, 51);"><span style="font-style: italic;">Αν μπορείτε να έχετε και αυτές στο αμάξι , ακόμα καλύτερα!</span></span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);"></span></div><span style="color: rgb(255, 204, 51);"><br /></span><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Έρχεται καλοκαίρι. Μα τι λέω ? Ήρθε σχεδόν , αν εξαιρέσεις κάποιες βροχές που μας μπερδεύουν ..</span> <span style="color: rgb(255, 153, 0);"><br />Το καλοκαίρι είναι ωραίο, εκτός όλων των άλλων, για τον αυθορμητισμό και τη διάθεση περιπέτειας. Για όσους λοιπόν έχουν αμάξι καλό είναι το πορτ μπαγκάζ να είναι εξοπλισμένο με κάποια πράγματα που θα διευκολύνουν πολλές καταστάσεις που μπορεί να τύχουν.. - εξαρτάται και από το βαθμό indiana jones που κρύβεται μέσα σας-δεν εννοώ πόσο αρχαιολόγος είστε αλλά πόσο περιπετειώδης!</span> <span style="color: rgb(255, 153, 0);"><br /><br />Επομένως:</span><br /><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" ><span style="color: rgb(255, 153, 0);">1) Φαρμακείο</span></span> <span style="color: rgb(255, 153, 0);"><br />Εννοείται ότι έχετε ούτως ή άλλως απλά κάντε έναν έλεγχο για το πότε λήγουν τα φάρμακα και αν έχουν αλλοιωθεί. Επίσης εκτός από τα κλασικά (που μπορείτε να τα βρείτε </span><a style="color: rgb(255, 204, 51);" href="http://www.bloka.com/content/view/168/187/">εδώ</a><span style="color: rgb(255, 153, 0);">) προμηθευτείτε με χάπια για τη ναυτία , βαζελίνη (για αφυδάτωση στα χείλη δεν υπάρχει καλύτερο), οπωσδήποτε αντισταμινική αλοιφή (για τσιμπήματα, όπως fenistil) , κάποια άλλα για τσούχτρες, riopan (για το φούσκωμα μετά από πολύυυυ φαί! ) και ό,τι άλλο εποχιακό σκεφτείτε!</span> <a style="color: rgb(255, 153, 0);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.in.gr/agro/_spor/Picnic/Big/farmakeio.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.in.gr/agro/_spor/Picnic/Big/farmakeio.jpg" alt="" border="0" /></a> <span style="color: rgb(255, 153, 0);"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">2) Οδηγίες για ταξίδι</span></span> και τους ελέγχους που πρέπει να κάνετε πριν ξεκινήσετε στο αυτοκίνητο θα βρείτε </span><a style="color: rgb(255, 204, 51);" href="http://www.gohalkidiki.com/gr/symboules/bycar.asp">εδώ</a><span style="color: rgb(255, 204, 51);"> </span><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" ><span style="color: rgb(255, 153, 0);"><br /><br />3) Μαγιώ!</span></span> <span style="color: rgb(255, 153, 0);"><br />Μπορεί να βρεθείτε οποιαδήποτε στιγμή δίπλα σε παραλία! Ίσως ξεκινήσετε για ποτό στην παραλιακή και θελήσετε να κάνετε μια βουτιά τελικά. Δεν πρέπει να λείπει το μαγιώ από το αμάξι το καλοκαίρι, ΠΟΤΕ!<br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.schamburg.gr/images/50123gunmagiobikinimod2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px;" src="http://www.schamburg.gr/images/50123gunmagiobikinimod2.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">4) Ψάθα.</span></span><br />Για ένα βραδυνό περίπατο στην παραλία, να μπορείτε να καθίσετε. Ίσως και να κοιμηθείτε! Για μια βόλτα στο δάσος , πάλι να μπορείτε να καθίσετε. Για το αυτονόητο, μπάνιο την ημέρα στη θάλασσα. Γενικά η ψάθα ΔΕΝ πρέπει να λείπει, πιστέψτε μεεε..<br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.anales.gr/images_news/KC6552.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px;" src="http://www.anales.gr/images_news/KC6552.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">5) Φακός</span></span><br />Πάντα χρήσιμος στο σπίτι, πάντα χρήσιμος στο αμάξι!<br />Καλύτερα να εφοδιαστείτε με φακούς που δε χρειάζονται μπαταρία.<br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.e-ergofarm.gr/images/fakos-epanafortizomenos.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.e-ergofarm.gr/images/fakos-epanafortizomenos.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">6)Χαρτί Υγείας</span></span><br />Μη γελάτε! Απλά βάλτε το στο αμάξι και θυμηθείτε με όταν χρειαστεί!! (Χμμ, τελικά μη με θυμηθείτε εκείνη την ώρα , θα το εκτιμούσα! )<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://media2.feed.gr/filesystem/images/20070221/engine/newego_LARGE_t_901_367605_type11205.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://media2.feed.gr/filesystem/images/20070221/engine/newego_LARGE_t_901_367605_type11205.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);"><br /><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >7) Σκηνή igloo</span><br />Για πιο περιπετειώδεις ανθρώπους που είναι όπου γης και πατρίς, η σκηνή igloo για ελεύθερο (ή και οργανωμένο) camping θα αποδειχτεί σωτήρια. Πολλές φορές ξεκινάς για ημερήσια και καταλήγεις σε διήμερο. Μπορεί να σας έτυχε να κοιμηθείτε και σε παραλία. Δεν πιάνει χώρο η σκηνή igloo (η μικρή, για 4 άτομα) και σας δίνει την ασφάλεια ότι αν χρειαστεί , έχετε να κοιμηθείτε κάπου! Αν όχι σκηνή igloo βάλτε ένα<span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;"> sleeping bag </span></span>μέσα.<br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.sep.org.gr/pratirio/63.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px;" src="http://www.sep.org.gr/pratirio/63.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.baskcanada.com/Featured/sleeping-bag/Images/kashgar.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.baskcanada.com/Featured/sleeping-bag/Images/kashgar.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">8) Μια αλλαξιά ρούχα</span></span> (εσώρουχα και ρούχα) και <span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">σαγιονάρες</span></span>.<br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.myself.gr/files/Image/Products/Fashion/shoes/sagionares/2008/aprilios/resized/sagionares_m_300_244.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.myself.gr/files/Image/Products/Fashion/shoes/sagionares/2008/aprilios/resized/sagionares_m_300_244.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);"><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >9)</span>E, βάλτε και <span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">προφυλακτικά</span></span> κάπου που να μην τα χτυπάει ο ήλιος καλού κακού...!<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://i191.photobucket.com/albums/z168/thewordisberry/condoms.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://i191.photobucket.com/albums/z168/thewordisberry/condoms.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);"><br />Έτσι θα έχετε προνοήσει για πολλά από τα απρόοπτα που μπορεί να σας συμβούν και θα τα απολαύσετε όπως πρέπει..!<br /><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(255, 204, 0);">Update 11-6-08</span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">10) Ελβετικός σουγιάς </span></span>(μετά από παρότρυνση του Tzonakou)<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://beatris.files.wordpress.com/2007/10/swissknife.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://beatris.files.wordpress.com/2007/10/swissknife.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="color: rgb(255, 153, 0);"><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">11) Μπουκαλάκι νερό </span></span>για παντός είδους χρήσεις (μετά από πρόταση Tzonakou και lovething)<br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.restaurant.com.gr/Images_PressCenter/20061031/Bottles.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.restaurant.com.gr/Images_PressCenter/20061031/Bottles.gif" alt="" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-3430472799537858753?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-36720723370851238242008-06-08T18:32:00.006+03:002008-06-09T13:52:30.720+03:00<span style="color: rgb(255, 153, 0);">18 ενώσεις καταναλωτών δημιούργησαν τρόπο αντιμετώπισης της ακρίβειας στο γάλα:</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Πατήστε πάνω στην εικόνα για να τη δείτε καλύτερα ..</span><br /><br /><div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://indy.gr/newswire/18-enseis-katanalotn-dimioyrgisan-metopo-kata-tis-akribeias/mpoikotaz-sto-fresko-gala-tel_s3c7edio-1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px;" src="http://indy.gr/newswire/18-enseis-katanalotn-dimioyrgisan-metopo-kata-tis-akribeias/mpoikotaz-sto-fresko-gala-tel_s3c7edio-1.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Από 9 έως 14 (Δευτέρα με Σάββατο) Ιουνίου ας μην πάρει κανείς γάλα (φρέσκο ή παστεριωμένο) που στοιχίζει πάνω από 1 ευρώ. Ουσιαστικά μην πάρετε γάλα γιατί όλα στοιχίζουν πάνω από 1 ευρώ πλέον. Δεν πιστεύω να έχετε πρόβλημα , θα ζήσετε μια εβδομάδα χωρίς γάλα, αντίθετα , οι εταιρείες γάλακτος θα έχουν τεράστια προβλήματα με όλες τις συσκευασίες που θα πρέπει να πετάξουν. Ωραία γκρινιάζουμε αλλά για να δούμε τώρα που μπορούμε να κάνουμε κάτι, θα το κάνουμε σωστα? Ή θα πούμε για άλλη μια φορά "ας το κάνουν οι άλλοι"? </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Εγώ πάντως δε σκοπεύω να πάρω γάλα, αν και τον τελευταίο καιρό είχα αρχίσει να παίρνω σε τακτική βάση γιατί ξεκίνησα να τρώω πρωινό επιτέλους. Με ενοχλεί η ακρίβεια. Θα το αντικαταστήσω με ένα κουλούρι το πρωί ή φρυγανιές με μέλι. Σιγά το πράγμα.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-3672072337085123824?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-43200336131525796662008-06-06T10:14:00.005+03:002008-12-09T11:09:17.830+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_JenfAPp3wqE/SEjmqCh1pvI/AAAAAAAAAFU/xpdtuWZzaXI/s1600-h/money.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_JenfAPp3wqE/SEjmqCh1pvI/AAAAAAAAAFU/xpdtuWZzaXI/s200/money.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5208666578961671922" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Ένα πετυχημένο ποστ του pitsirikou προ ολίγων ημερών στάθηκε η αφορμή για αυτό το ποστ-λινκ. Διαβάστε το, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον αν και δεν ξέρω κατά πόσο είναι εφαρμόσιμο. Η απορία μου έγκειται στο γεγονός ότι ουσιαστικά πρέπει να συγκεντρωθούν άνθρωποι οι οποίοι θα έχουν μεγάλες καταθέσεις ώστε να προκαλέσουν ζημιά. Και οι άνθρωποι με τόσο μεγάλες καταθέσεις σιγά μη νοιαστούν για το εγχείρημα. Οι τράπεζες έχουν ξεφύγει εντελώς από κάθε είδους έλεγχο και ενώ παλιότερα δεν είχαν λεφτά και έβαζαν μεγάλους τόκους στις καταθέσεις για να σε δελεάσουν, με τα χρόνια τους έχουν μειώσει πολύ και έχουν αυξήσει κατακόρυφα τους τόκους των δανείων.</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Παρόλαυτά διαβάστε το ποστ εδώ:</span><br /><span style="font-size:130%;"><a style="color: rgb(255, 204, 0);" href="http://pitsirikos.blogspot.com/2008/05/blog-post_1992.html">είστε να κλείσουμε μια τράπεζα? by pitsirikos</a></span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">και το συζητάμε μετά αν χρειαστεί !</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-4320033613152579666?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-2555339757318436782008-06-05T10:38:00.004+03:002008-12-09T11:09:18.179+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_JenfAPp3wqE/SEe3-Sh1puI/AAAAAAAAAFM/HTEv-9JQTOw/s1600-h/environment.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_JenfAPp3wqE/SEe3-Sh1puI/AAAAAAAAAFM/HTEv-9JQTOw/s320/environment.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5208333774830806754" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Σήμερα όπως οι περισσότεροι από σας γνωρίζετε είναι η Παγκόσμια ημέρα Περιβάλλοντος. </span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Με θλίψη μου είδα μια διαφήμιση στην TV από το ΥΠΕΧΩΔΕ που έλεγε τα επιτεύγματα του υπουργείου σχετικά με το περιβάλλον. Δε θυμάμαι τι έλεγε αλλά στο μυαλό μου ακουγόταν "μπλα μπλα μπλα" . Είμαι κι εγώ της άποψης ότι δε μπορεί να διαχειρίζεται το ίδιο υπουργείο τα θέματα των κατασκευαστών και των δημοσίων έργων και το περιβάλλον ταυτόχρονα από τη στιγμή π</span><span style="color: rgb(255, 153, 0);">ου μέχρι και σήμερα δυστυχώς είναι αντιφατικές έννοιες. Χρειάζεται ξεχωριστό υπουργείο περιβάλλοντος.<br />Θα ήθελα πολύ να έδιναν την παιδεία που απαιτείται στους νέους μηχανικούς τουλάχιστον ώστε να μπορούν να εφαρμόσουν τις αρχές τις βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής. Όχι μια αναφορά σε ένα μάθημα όπως γίνεται τώρα αλλά πολλά μαθήματα , επί της ουσίας εκπαίδευση δηλαδή. Οι εποχές έχουν αλλάξει, έχουν έρθει στη ζωή μας έννοιες όπως αυτή της βιωσιμότητας και παρόλαυτά συνεχίζουμε να τις αγνοούμε επιδεικτικά στις κατασκευές. Φυσικά είναι και οι μεγάλες εταιρείες με τα υλικά που κάνουν "κουμάντο" στην αγορά... διότι κοστίζει πολύ ακριβά οτιδήποτε έχει να κάνει με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και βιοκλιματική αρχιτεκτονική ώστε να μην είναι εύκολο από τον καθένα να τα χρησιμοποιήσει. Ντροπή τους.<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-255533975731843678?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-46393110997731573432008-06-03T10:15:00.002+03:002008-06-03T10:35:08.613+03:00<div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 102);">Ενοχληθήκατε κι εσείς από τις αυξήσεις στα εισιτήρια των μέσων μαζικής μεταφοράς? Που επικροτούν τους τακτικούς χρήστες? 80 λεπτά το ολόκληρο (και πολύ σύντομα 1 ευρώ) και 50 λεπτά το φοιτητικό με ισχύ 1,5 ώρας! Ωραίο και βολικό σε πολλές περιπτώσεις αλλά, τι άλλαξε για παράδειγμα στο πιο κοινό μέσο μαζικής μεταφοράς, δηλαδή τα λεωφορεία? Τίποτα! Επέκτειναν έστω και για μια ώρα το ωράριο ή έκαναν πιο συχνά τα δρομολόγια τις ώρες αιχμής? Όχι. Πάλι η στάση στην Ακαδημίας είναι γεμάτη και το φαινόμενο σαρδελοποίησης δε δείχνει να εκλείπει! Άρα πως δικαιολογείται αυτή η μεγάλη αύξηση? Εμένα η τακτική μου χρήση είναι να παίρνω το λεωφορείο για να κατέβω στο κέντρο! Πρέπει δηλαδή να αλλάζω 2 μετρό για την ίδια διαδρομή για να κάνω απόσβεση? Η' μήπως να αρχίζω να περπατάω περισσότερο μιας και το πάσο σε 2 μήνες το πολύ με αποχαιρετά και θα πρέπει να πληρώνω 1 ευρώ για διαδρομή 15 λεπτών?<br /><br />Υπάρχει μια λύση έτσι ώστε να νιώθω τουλάχιστον καλύτερα όταν δεν εξαντλώ το χρόνο του εισιτηρίου! Η λύση αυτή είναι .... η ανακύκλωση! Ναι η ανακύκλωση εισιτηρίων! Κατεβήκατε από το λεωφορείο, μετρό κλπ και απομένει χρόνος μέχρι τη 1,5 ώρα? Δώστε το εισιτήριο σας σε κάποιον που μπαίνει εκείνη τη στιγμή! Αυτό το φαινόμενο το πρωτοείδαμε με τη griz στο Εδιμβούργο και ο φίλος Petros μας είπε πως συνέβη και σε εκείνον εχθές ναι εδώ στην Αθήνα! Του έδωσαν εισιτήριο μπαίνοντας στο τρόλεϊ κι αυτός μετά από διαδρομή με τρόλεϊ και μετρό το έδωσε αλλού! Στο μετρό μάλιστα αφήνουν τα υποψήφια για χρήση εισιτήρια στο πρεβάζι του εκδοτηρίου. Και χέρι με χέρι να το δώσετε με ένα χαμόγελο ακόμα καλύτερα.<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-4639311099773157343?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>lovethinghttp://www.blogger.com/profile/03144266678699365304noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-55434645199648162852008-06-02T01:29:00.006+03:002008-06-02T01:47:37.144+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www2.warwick.ac.uk/services/academicoffice/ourservices/funding/current/hardshipfunds/student_debt_1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www2.warwick.ac.uk/services/academicoffice/ourservices/funding/current/hardshipfunds/student_debt_1.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="color: rgb(255, 204, 0); font-style: italic;">Όχι, δεν είμαι εγώ αυτή. Αν και είμαι τόσο προβληματισμένη και εγώ! </span><br /><span style="color: rgb(255, 204, 0);"></span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">ok, yes, i admit it.</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Δε μπορώ να αποφασίσω για το μέλλον μου. Τόσο απλά. Δεν ξέρω πώς με φαντάζομαι σε ένα χρόνο από τώρα. Νομίζω ότι μετά το δίπλωμα θα ήθελα να πειραματιστώ λίγο στο χώρο εργασίας πριν μπω στη διαδικασία να σκεφτώ για μεταπτυχιακό. Αλλά η κοινωνία μας έχει περάσει τόσο όμορφα ότι χρειάζεται και το μεταπτυχιακό, λες και θα βρω δουλειά πιο εύκολα μετά. Ίσως είναι ελαφρώς πιο εύκολο αλλά αυτό γίνεται γιατί όλοι σχεδόν κάνουν μεταπτυχιακά πλέον. Παλιά αρκούσε να μπεις σε μια σχολή. Τώρα μάλλον δεν αρκεί.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Το αστείο της κατάστασης είναι ότι στην Ελλάδα, χαλαρά είμαστε οι πιο μορφωμένοι όλης της Ευρώπης. Τουλάχιστον είμαστε αυτοί που έχουν σπαταλήσει τον περισσότερο χρόνο στα θρανία, τα περισσότερα χρήματα για εκπαίδευση και τελικά αποκτήσαμε και τα περισσότερα χαρτιά για αυτό. Δε νοείται σωστός 30άρης σήμερα χωρίς ένα πτυχίο, ένα μεταπτυχιακό, 2-3 ξένες γλώσσες, ένα ECDL για να "αποδείξει" ότι ξέρει να χειρίζεται υπολογιστές.. Dear God, give us a break ! </span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Ενώ διαφωνώ τόσο με όλα αυτά , νομίζω ότι είναι πολύ πιθανό να ακολουθήσω την πεπατημένη. Περισσότερο διότι δε μ'αρέσει να ξεβολεύομαι και έχω συνηθίσει το μέρος που ζω. Αν και του χρόνου πολλά πράγματα θα είναι διαφορετικά. </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Έχει σημασία όμως να παρατείνω το τέλος για ένα χρόνο ακόμα? </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Ίδιος πόνος (μπορεί και περισσότερος) δε θα ναι του χρόνου όταν θα φύγω?..</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Δε μπορώ να σκέφτομαι, αφού ξέρω ότι δε μπορώ να φύγω από δω.. δύσκολες αποφάσεις..<br /><br />PS:Καλό μήνα!<br /><br /></span> <span style="color: rgb(255, 204, 0);"> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-5543464519964816285?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-82607766432290056652008-05-30T18:59:00.005+03:002008-05-31T16:24:10.461+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.blogs.ya.com/eurovision2005/files/eurovision_2008.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.blogs.ya.com/eurovision2005/files/eurovision_2008.gif" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Τις τελευταίες ημέρες λοιπόν, ενώ από τη μία έβγαινα αρκετά έξω από το σπίτι για διάφορους λόγους που προέκυπταν, από την άλλη έκατσα και αρκετά σπίτι και άφηνα ανοιχτή την τηλεόραση πολλές φορές..<br />Έτσι, τα γεγονότα που σημάδεψαν τη ζωή μας (!!!!) έλαβαν χώρα με διαφορά 2 μόλις ημερών με αποτέλεσμα να μπλοκάρουν οι κουτσομπολίστικες εκπομπές εκείνες τις ημέρες.. Μιλάω για τη Eurovision το Σάββατο και τα καλλιστεία τηςΔευτέρας.<br />Το τι είδαν πάλι τα ματάκια μας...<br />Μετά από σχεδόν μία εβδομάδα μου έχουν μείνει στο εγκέφαλο καρφωμένα τα εξής παράδοξα:<br /><br />Στη eurovision θεωρήσαμε ότι η Ελλάδα βγήκε νικήτρια επειδή στην αποστολή της Ρωσίας και της Ουκρανίας (πρώτη και δεύτερη θέση αντίστοιχα) συμμετείχαν ο έλληνας χορογράφος Φωκάς Ευαγγελινός και ένας έλληνας μακιγιέρ!!! Μόνο εγώ δε μπορώ να καταλάβω με ποιόν τρόπο κέρδισε η Ελλάδα όταν οι δύο αυτοί κύριοι αύξησαν τον τραπεζικό λογαριασμό τους με αυτές τις συνεργασίες και το κύρος στο χώρο τους στην Ευρώπη?? οέο?<br />Ε, το καλό της ιστορίας είναι ότι δεν έπεσαν να φάνε το κοριτσάκι (aka Καλομοίρα) και έμειναν όλες οι κατίνες της τηλεόρασης ευχαριστημένες με την τρίτη θέση.. όπως είπαν "πρώτη στις καρδιές τους" (καλέ μη, θα συγκινηθώ :p )<br /></span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);"><br />Ok, η Καλομοίρα έκανε μια αξιοπρεπέστατη εμφάνιση , sexy και χαριτωμένη αλλά θα συμφωνήσουμε όλοι ότι ήταν η πιο άφωνη. Όχι ότι μας νοιάζει και ιδιαίτερα κιόλας, αλλά είχε φωνάρες φέτος στο διαγωνισμό.. anyway. Η τσαχπινιά, το μπρίο και οι συμμαχίες (διότι και εμείς έχουμε συμμαχίες, εντάξει όχι ένα σωρό κρατίδια όπως η Ρωσία αλλά μια χαρά είμαστε!)<br /><br />Βαθμούς στις γείτονες χώρες πάλι δεν έδωσε η Ελλάδα και όταν θα αρχίσουν να μας γράφουν (βλέπε Αλβανία) και δε θα παίρνουμε ούτε ένα πόντο να μην αναρωτιέται κανείς!<br /><br />Σχετικά με τα τραγούδια θα την πω την αμαρτία μου. Μου άρεσε το τραγουδάκι της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, εκέινο με τις μπουγάδες. Όχι δεν το βρήκα Kitsch! (Kitsch βρήκα εκείνο με τους πειρατές της Λετονίας παρόλο που ήταν χαρούμενο τραγουδάκι). Μου άρεσε και το ροκάκι της Τουρκίας και το Qele qele της Αρμενίας.. αλλά και το reggae της Ισπανίας! Εσάς ποια τραγούδια σας άρεσαν??<br /></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.formulatv.com/images/fgaleria/3300/3302.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px;" src="http://www.formulatv.com/images/fgaleria/3300/3302.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(255, 204, 102);"> O Rodolpho με το chiki chiki του... !</span></span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);"><br />Και πριν κλείσω θα ήθελα να αναφέρω το άλλο παράδοξο.. εχμ.. επίσης μόνο εγώ βρίσκω ηλίθιες τις ερωτήσεις στα καλλιστεία? Μα "τι χρώμα να είχε η θάλασσα αν δεν ήταν μπλε?"<br />Εγώ θα του λεγα "αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα, θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θάλασσα..! " (δεν το πα εγώ πρώτη, ο Φίλιππος Πλιάτσικας στο τραγούδι του το είπε!) Θα μας τρελάνουν τελείως!! (άσε που η Miss Young παίζει να ήταν από τις χειρότερες, οι άλλες κοπελίτσες ήταν πολύ πιο όμορφες!)<br />Λίγες στιγμές μετά ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης ρωτούσε μια άμοιρη κοπελίτσα τι θα έκανε αν πήγαινε σε διαγωνισμό ομορφιάς και έβλεπε εκεί την κοπέλα από το Fyrom αλλά με το όνομα Μακεδονία. Μα τι να έκανε? Αυτό είναι θέμα ΔΙΚΟ ΤΟΥ να το λύσει και της κυβέρνησης.<br />Αλλά έπρεπε να κερδίσει τις εντυπώσεις ο δήμαρχος και το κατάφερε (για τους αδαείς μόνο, οι σκεπτόμενοι θέλω να πιστεύω δεν ψάρωσαν).<br /><br />Αυτές τις ημέρες παρακολουθούμε για άλλη μια φορά τις αδικημένες των καλλιστείων στα κανάλια.. (και τις μανάδες αλλά και τις γιαγιάδες τους φέτος, καινοτομούμε κάθε χρόνο όλο και πιο trash!)<br /><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-8260776643229005665?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-80309337872506263462008-05-26T19:38:00.004+03:002008-05-26T20:45:48.952+03:00<div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 102);font-family:lucida grande;"><span style="font-size:130%;">Το post αυτό είναι μια καταγγελία και μια συγκλονιστική αποκάλυψη!!! Έχει κανεις άλλος εκτός από εμένα παρατηρήσει πως όταν πατάς το power για να ανοίξεις το ραδιόφωνο ο σταθμός που θα πετύχεις (και θα έχεις αφήσει από την τελευταία φορά που άκουγες) θα παίζει τραγούδι που θα ταιριάζει γάντι στη διάθεση σου? Σαν το κουμπάκι να έχει κάποιον αισθητήρα και να μεταδίδει κύματα στη κονσόλα του σταθμού (ή στον υπολογιστή με την playlist) και αυτομάτως να παίζει το τραγούδι που ταιριάζει στην ψυχολογία σου! Εμένα μου συμβαίνει συνεχώς! Έτσι ενώ όλη μέρα τραγουδούσα </span><span style="font-style: italic;font-size:130%;" >come qele, move qele.,qe-qe-qe-qeleeeeeee</span><span style="font-size:130%;">..η βραδυνή κατάθλιψη χτύπησε την πόρτα...πατάω κι εγώ το power και....<br /><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:130%;" >Hello...I'm feeling so alone. My heart is like a stone. I feel like I am the only one with a broken heart. Hello. Is anybody home. I've been hanging by the phone.I wonder if I'm the only one with a broken heart...</span><span style="font-size:130%;"><br /><br />Και μετά από λίγο....</span><span style="font-style: italic;font-size:130%;" ><br /><br />Let me take you far away...You’d like a holiday</span><span style="font-size:130%;">....<br /><br />Και για finale...<br /><br /></span><span style="font-style: italic;font-size:130%;" >Dance me to your beauty with a burning violin...Dance me through tha panic 'till I'm gathered safely in...Lift me like an olive branch and be my homeward dove...dance me to the end of love</span><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><span style="font-size:130%;">Τα πρώτα δύο ήταν σα να ήρθε κάποιος με σπαθί σαμουράι και ενώ φαινόταν απειλιτικός μου έκανε μια μαχαιριά και μετά όταν έπαιξε το τρίτο ήρθε και μου κόλλησε ένα χρωματιστό χαζαπλάστ από πάνω...<br /><br />Καταγγέλω λοιπόν τη συνωμοσία του ραδιοφώνου που το έχουν καταλάβει παράξενα ξωτικά και όταν είσαι ανεβασμένος θα ανοίξεις και θα παίζει ακόμα beggin' ξεχασμένο από το χειμώνα ενώ όταν είσαι χάλια θα παίζει μπαλάντα με στίχους για ερωτοχτυπημένους...</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-8030933787250626346?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>lovethinghttp://www.blogger.com/profile/03144266678699365304noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-62220261733642994842008-05-20T19:54:00.002+03:002008-05-20T20:12:59.881+03:00<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 255, 102);">Η ιστορία αυτού του αξιαγάπητου ψευδωνύμου ξεκινάει πριν 6,5 χρόνια περίπου, δηλαδή το Δεκέμβρη του 2002, όταν η griz (είχε και το πρόθεμα -ly τότε, grizz-ly) με μύησε στον κόσμο του irc. Το διάλεξα από το ομώνυμο κομμάτι του κιθαρίστα Joe Satriani με τον οποίο είχα κολλήσει εκείνη την περίοδο. Ο τίτλος ήταν love thing κι εγώ το έκανα ένα ενιαίο όνομα. Συμπτωματικά το επόμενο καλοκαίρι βγήκε και μια διαφήμιση του cornetto (ναι του παγωτού) που έλεγε στο τέλος "cornetto....it's a love thing", με αποτέλεσμα να νομίζουν αρκετοί πως το διάλεξα από εκεί. Πάντως είναι ένα nick που με έχει χαρακτηρίσει και δύσκολα θα μπορούσα να το αλλάξω. Αν διάλεγα άλλο nickname θα κατασκεύαζα μια λέξη-όνομα νομίζω. </span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 102);">Με αφορμή το παρών post έχω να πω και δυο λόγια για ποιο λόγο απέχω αυτήν την περίοδο. Ο πρώτος είναι πως ενώ έχω αρκετά πράγματα να πω έχω ένα πρόβλημα εξωτερίκευσης όλων αυτών. Περνάω δηλαδή μια κρίση σχετικά με το τι θέλω να γράψω. Και ο δεύτερος είναι πως το κεφάλι μου έχει γίνει καζάνι από την πραγματική ανάλυση. Πιστεύω πάντως πως σύντομα θα παραθέσω ξανά τις σκέψεις μου!</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 102);">Υ.Γ. Πολύ γέλασα λατρεμένη μικρή griz-ούλα όταν διάβασα πως διάλεξες το nick πριν 9 χρόνια!!! Δε φρίκαρες όταν συνειδητοποίησες πως έχεις αναμνήσεις από πριν 9 χρόνια????? :ppppp</span><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-6222026173364299484?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>lovethinghttp://www.blogger.com/profile/03144266678699365304noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-58571307983759494372008-05-19T21:42:00.002+03:002008-05-19T22:00:38.440+03:00<span style="color: rgb(255, 153, 0);">Μετά από πρόσκληση της πεταλουδίτσας μου( ευχαριστώ!) -και εφόσον δε χρειάζεται σκάνερ - ας θυμηθώ γιατί διάλεξα αυτό το nickname... </span><br /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Το χρησιμοποιώ εδώ και πολλά χρόνια (9 περίπου? ) γενικά στο διαδίκτυο (chat, forum κλπ) και αρχικά η μορφή του ήταν grizzly..</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Η επιλογή αυτή δεν ήταν τυχαία, παρέπεμπε στο χρώμα γκρι , που ήταν αγαπημένο μου εκείνη την περίοδο .. πώς πολλοί έφηβοι περνάνε τη φάση του μαύρου? Ε, εγώ πέρασα τη φάση του γκρι, σε ρούχα, κασετίνες, τσάντες και τα συναφή σχολικά αντικείμενα και ενδυμασία. Grizzly σημαίνει γκρίζος. Βέβαια, δεν ξέρω τι θα έλεγε ένας ψυχίατρος για την επιλογή του γκρι, είναι πιο μελαγχολικό από το μαύρο? Περιέχει και μηνύματα αισιοδοξίας επειδή είναι το ουδέτερο χρώμα? Ούτε μαύρο ούτε άσπρο? Δεν είμαι ειδικός, δεν ξέρω! Πιθανότατα τίποτα από όλα αυτά!</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Παρόλαυτά όμως grizzly είναι και η ράτσα μιας αρκούδας - ναι, της γνωστής grizzly!- (και όνομα ομάδας στο NBA ! ) και επειδή ο κόσμος συγχιζόταν και θεωρούσε ότι το ψευδώνυμο επελέχθη από το ζωικό βασίλειο .. απλά το έκοψα και έμεινε το Griz!! So simple!</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Δυστυχώς παραμένει το εξής πρόβλημα: ότι δε φαίνεται το φύλο από το ψευδώνυμο.</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Πάντως δε θα ξεχάσω μια συνάντηση κάποτε, πριν πολλά χρόνια, με ένα παιδί που περίμενε να δει μια γεματούλα κοπέλα (εφόσον πίστευε ότι το nick προέρχεται από την αρκούδα) και αντίκρυσε μια πιο μικροκαμωμένη κοπέλα!..Ακόμα θυμάμαι την έκπληξή του!</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Πλέον το γκρι δεν είναι το αγαπημένο μου χρώμα, πιστεύω ότι ίσως δεν είναι καν χρώμα, τόσο ουδέτερο που είναι! Αλλά εξακολουθεί να μ'αρέσει και το ψευδώνυμο να με έχει σημαδέψει γενικότερα..! Όπως πολλούς από εσάς φαντάζομαι , το ψευδώνυμό σας , σας έχει "σημαδέψει"! </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Φέτος ήμουν και της μόδας εξάλλου, γκρι γαρ..! </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);"></span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Προσκαλώ με τη σειρά μου τον Pure evil και όποιον άλλο επισκέπτεται το blog μας :D</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);"></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-5857130798375949437?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-80260629118541025032008-05-12T17:57:00.003+03:002008-05-12T18:06:09.454+03:00<span style="color: rgb(255, 153, 0);">Όταν έχω καιρό να γράψω στο blog δεν ξέρω τι να γράψω. Τα πάντα είναι μπλεγμένα στο μυαλό μου και δεν ακολουθούν μια λογική σειρά ώστε να τα γράψω. Όπως τώρα.</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Το Πάσχα δεν είχα επαφή με internet (ούτε με υπολογιστή καλά καλά) εκεί που βρισκόμουν. Θεωρητικά ξεκουράστηκα, έμαθα πόσο ωραία είναι η ζωή αν ξυπνάς το πρωί και ζεις όλη την ημέρα , πόσο ωραίο δέρμα κάνεις αν κοιμάσαι νωρίς το βράδυ (ωωω .. ναι, πριν τις 12! ) για να ξαναγυρίσω πάλι πίσω, σπίτι και να ξαναμπλέξω το βιολογικό μου ρολόι (που κοντεύει να ανατιναχτεί!)</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Επίσης, όταν αφήνεις πράγματα να κάνεις "μετά" , διαπίστωσα ότι μαζεύονται πάρα πολλά μαζί και όταν έρθει η στιγμή που δε σε παίρνει να πεις άλλο "μετά" , πήζεις λίγο.. αλλά η αλήθεια είναι ότι αν δεν πιεστώ και λίγο πώς θα αποδώσω? :P<br /><br />Ένα σωρό πράγματα στο μυαλό να γίνουν, πολύ πιθανό να μη γίνει τίποτα στο τέλος γιατί η επαρχία φέρνει λίγο τον κόσμο σε κατάσταση νωθρότητας από όσο έχω παρατηρήσει, όλα κινούνται πιο αργά, λες να κάνεις 10 πράγματα και κάνεισ το ένα στο τέλος.. αλλά τι να γίνει? that's life!<br /><br />Οπότε επανέρχομαι (ελπίζω τουλάχιστον) όπως λέω και στον τίτλο του ποστ και καλώς σας βρήκα πάλι μετά από 3 εβδομάδες περίπου, μπορεί και μήνα.<br /><br />Ευχαριστώ butterfly, tzonako για τις προσκλήσεις, πιστεύω θα ανταποκριθώ άμεσα! (αρκεί να βρω σκάνερ , φωτογραφική μηχανή, καλώδια, τα σύνεργα τελοσπάντων που χρειάζονται!..)<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-8026062911854102503?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-43463611353069503832008-04-24T22:10:00.003+03:002008-04-24T22:45:46.969+03:00<div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 102);">Σήμερα Μ. Πέμπτη ψάλλεται η ακολουθία των Παθών... Κι εγώ σκέφτομαι πως θα ήθελα να είχα γεννηθεί Γερμανίδα στη Λειψία και να εκκλησιαστώ το 1729 ή το 1736 ή το 1739 ή το 1745 ή το 1747 στον τοπικό Άγιο Θωμά τη Μ. Παρασκευή. Έτσι θα είχα ακούσει τα Κατά Ματθαίον Πάθη του Bach live! Με 2 ορχήστρες, 2 χορωδίες και τα 2 εκκλησιαστικά όργανα. Θυμάμαι τη μια και μοναδική φορά που άκουσα ζωντανή εκτέλεση των Παθών... στο μέγαρο, τη σεζόν 2003-2004... Ακαδημία Μπαχ της Στουτγάρδης σε διεύθυνση Helmut Rilling. Ομολογώ πως είχα πάει τελείως απροετοίμαστη μιας και τότε έκανα ακόμα τα πρώτα μου βήματα στο κλασσικό ρεπερτόριο. Δεν ήξερα τότε πως θα άκουγα την καλύτερη συναυλία ως σήμερα. Αυτό που μου έκανε αρχικά εντύπωση ήταν η διπλή χορωδία που δεν είχα ξαναδεί ως τότε, οι άριστοι μουσικοί, τα όργανα εποχής, ο 70 χρονος (και περισσότερο) Rilling που διηύθυνε όλο το έργο χωρίς παρτιτούρα(!), ο συνδυασμός του εκκλησιαστικού οργάνου με την ορχήστρα (το ξέρετε πως ο εκτελεστής βλέπει το μαέστρο με ένα καθρεπτάκι;)... Και η διάρκεια! 3,5 ώρες!! 3,5 ώρες που με έκαναν να νιώσω τη μεγαλύτερη ίσως κατάνυξη της ζωής μου κι ας ήμουν σε μια αίθουσα συναυλιών κι όχι σε ένα χώρο λατρείας. Γιατί η ταπεινότητα, η θρησκευτικότητα, η λατρεία, η πνευματικότητα μπορούν να μας στοχεύσουν οπουδήποτε. Δε χρειάζεται να πάμε κομμωτήριο και να φορέσουμε την τελευταία λέξη της μόδας για να πάμε στην εκκλησία και να τη νιώσουμε. Ούτε κάνει διαχωρισμούς ανάμεσα στις θρησκείες. Είναι παντού. Τι κι αν ο Μπαχ ήταν πρωτεστάντης? Τι κι αν του προσάπτουν καθολικές τάσεις? Άφησε τέτοια παράδοση στη θρησκευτική μουσική που 3 αιώνες μετά μπορούν να μας αφυπνίσουν ακόμα τα έργα του. Οι λειτουργίες, τα Πάθη, οι Καντάτες.. Ναι ξέρω πως οι αρμονίες και το γράψιμο της εποχής εκείνης, του μπαρόκ δηλαδή, προκαλεί μια ηρεμία, μια ισορροπία και σε μένα προσωπικά το αίσθημα πως όλα θα πάνε καλά. Αλλά στο πρόσωπο του Μπαχ η μουσική αυτή βρήκε τον τέλειο εκφραστή της. Γνώρισε τη μεγαλύτερη ακμή της. Ας γυρίσω στα Πάθη. Αξίζει να αφιερώσει κανείς 3,5 ώρες με τις πόρτες κλειστές, σε μια αναπαυτική καρέκλα, με 2 διαλείμματα και κρατώντας απαραίτητα το κείμενο σε πρωτότυπο και μετάφραση για να ακούσει ένα άρτιο μουσικό έργο κι ίσως να εκπλαγεί ευχάριστα όταν πίασει τον εαυτό του να αναζητά συχνά αυτό το μουσικό έργο και να το ακούει ξανά και ξανά βρίσκοντας καινούργια σημεία αναφοράς. Να αναλογιστεί ακούγοντας το τα δικά του Πάθη, το δικό του Γολγοθά. <br /><br />Μια εκτέλεση με όργανα εποχής θα ήταν το ιδανικό. Αγαπημένη εκτέλεση για μένα είναι από τον Nikolaus Harnoncourt και το Concentus Musicus Wien.<br />Και με τις πένθιμες αυριανές καμπάνες ταιριάζει ένα Requiem (θα έχει κάποιο και η ερτ πιστεύω).<br /></div><h1 style="color: rgb(255, 255, 102);" class="firstHeading"> </h1><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-4346361135306950383?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>lovethinghttp://www.blogger.com/profile/03144266678699365304noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-68426268544212121572008-04-17T14:58:00.004+03:002008-04-17T15:09:07.404+03:00<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Τώρα εγώ φταίω?</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Εκεί που αναρωτιόμουν αν χωράει τρίτος στους δύο, το χτεσινό επεισόδιο των S1ngles ήρθε να μου δώσει τη δική του απάντηση και άποψη στο θέμα.</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Συνοπτικά αυτό που περνούσε μέσα από το επεισόδιο - και το έλεγε ξεκάθαρα σε αρκετά σημεία-</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">ήταν ότι ένας άνθρωπος δε φτάνει να καλύψει τις συναισθηματικές ανάγκες μας (κυρίως των γυναικών) οπότε.. γιατί να μην έχουμε σχέση με παραπάνω από έναν ταυτόχρονα? Το γνωστό .. "τρίο" !</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Όλα ξεκίνησαν όταν η πρωταγωνίστρια Λίλα ήταν ερωτευμένη με δύο άνδρες ταυτόχρονα και διατηρούσε δεσμό μαζί τους. Όταν αποκαλύφθηκαν όλα, επειδή δε μπορούσε να αποφασίσει ποιόν να κρατήσει , συζήτησε μαζί τους και κατέληξαν να προσπαθήσουν και οι τρεις.. μαζί.</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Είναι ιδέα μου ή τα ισοπεδώνουμε όλα πλέον?</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Προφανώς και μια γυναίκα θα ήθελε να είναι με παραπάνω από έναν άνδρα για να τις καλύψει όοοολες τις ανάγκες. Οι άνδρες έχουν όντως λιγότερες ανάγκες από τις γυναίκες.</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Η γυναίκα θέλει τον άνδρα ευαίσθητο αλλά και δυναμικό , να την κάνει να γελάει αλλά να είναι και σοβαρός, να είναι επιτυχημένος, ευγενικός, άγριος αλλά συνάμα και τρυφερός κλπ κλπ.. η λίστα δεν τελειώνει. Ε , δε γίνεται να τα βρούμε σε έναν άνθρωπο. Οπότε , ναι, αν το καλοσκεφτείς λειτουργεί το μοντέλο που πήγε να περάσει η νεανική σειρά του Mega.</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Αλλά μήπως είναι λίγο ακραίο αυτό? </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Τη σειρά τη βλέπουν και μικρά παιδιά...</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Στη σειρά έλεγε "και ποιός μου ορίζει τι είναι σωστό και τι όχι? Σωστό είναι αυτό που με κάνει ευτυχισμένη" . </span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Δεν ξέρω τελικά ποιος ορίζει το σωστό και ποιος όχι.</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-6842626854421212157?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-20272829198695933962008-04-11T23:07:00.003+03:002008-04-11T23:22:21.044+03:00<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Ναι, έφτασε η ώρα να σας(μας) απαλλάξω από το μαρτύριο να βλέπουμε το γαστρονομικό post της αγαπημένης μας lovething και να περάσω σε ένα θέμα.. που καταλήγει σε απορία. </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);"></span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Αφορμή για τον προβληματισμό ήταν τα τελευταία επεισόδια των s1ngles τα οποία ασχολήθηκαν με ένα αιώνιο πρόβλημα στη σχέση ανδρών και γυναικών . Τον τρίτο άνθρωπο. </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Έστω ιδανικός κόσμος και όμορφο ζευγάρι. Γυναίκα αγαπάει άνδρα. Άνδρας ανταποδίδει (πάντα : "κι εγώ " ! ) Όλα όμορφα και ωραία. Ζουν τον έρωτά τους ανενόχλητοι.</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);"></span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Έστω τώρα αληθινός κόσμος. Γυναίκα αγαπάει άνδρα. Άνδρας (λέει ότι) αγαπάει γυναίκα.</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Και έρχεται ο τρίτος.. ας πούμε μια γυναίκα . Είτε στον επαγγελματικό χώρο του άνδρα (το χειρότερο , διότι πρέπει να συνεργάζεται μαζί της και να τη βλέπει συνέχεια), είτε ως κοινή φίλη.</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Τι πρέπει να κάνει η κοπέλα του ζευγαριού ? </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);"></span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Α) Να τον αφήσει να έρχεται όλο και πιο κοντά με την "άλλη" ? Επειδή του έχει εμπιστοσύνη?Συζητήσεις, ίσως και καφέδες , γιατί οι επαφές τους είναι μόνο "φιλικές"? (κατά τα λεγόμενα του άνδρα) . Παρόλο που ίσως διακρίνει η γυναίκα (οι γυναίκες στον αέρα τα πιάνουν αυτά) ότι ο άνδρας πολιορκείται από την "άλλη"? (ναι ο άνδρας δεν το καταλαβαίνει αμέσως, αργεί εκνευριστικά πολύ). Παρόλο που περνάει καλά με την άλλη? </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">ΘΕΤΙΚΟ: Κερδίζεις πόντους διότι θεωρείσαι ανώτερη και δεν ασχολείσαι με τέτοια μικροθεματάκια. Δεν τον περιορίζεις και χαίρεται την ελευθερία του.</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">ΚΙΝΔΥΝΟΣ: Να γίνει το μοιραίο. Να αρχίσει να την ερωτεύεται .</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);"></span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Β) Να το ξεκόψει από την αρχή ? </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Κίνδυνος: Να χαρακτηριστεί "καταπιεστική" και να νιώσει ο άνδρας ότι δεν είναι ελεύθερος. Πολύ άσχημο. Μπορεί μάλιστα να γυρίσει και σε αντίδραση αφού του θίχτηκε ο εγωισμός και να επιδιώκει να βλέπει την "άλλη" περισσότερο για να νιώσει ότι "νικάει".<br /><br />Ανυπομονώ να ακούσω τις απόψεις σας!<br /></span><span style="color: rgb(255, 153, 0);"></span></div><span style="color: rgb(255, 153, 0);"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-2027282919869593396?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-14336574797446855082008-04-09T08:56:00.008+03:002008-12-09T11:09:18.946+02:00<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 255, 102);">Γνωρίζοντας τη λατρεία που τρέφει η griz για το φαγητό και έχοντας κάνει πολλά γαστρονομικά ατοπήματα μαζί της, αντί να της στείλω ενημερωτικό mail για το εστιατόριο που δοκιμάσαμε εχθές, προτίμησα να τα βγάλω εδώ σε δημόσια θέα.</span><br /></div><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 102);"><div style="text-align: justify;"><br />Πήγαμε λοιπόν στο γαλλικό Chez Lucien στα Άνω Πετράλωνα. Πρέπει να ομολογήσω πως αν με ρωτούσε κανείς πού είναι τα Άνω Πετράλωνα είμαι σίγουρη πως θα έδινα τελείως λάθος απάντηση. Επίσης είχα και λάθος εικόνα στο μυαλό μου γι' αυτήν την περιοχή. Είναι λοιπόν κάτω από το λόφο του Φιλοππάπου, αν ανεβείς το δρόμο φίδι που περνάει απο τις καφετέριες στο Θησείο. Εκεί θα βρεις μια περιοχή που μοιάζει λίγο με την Πλάκα, με χαμηλά σπίτια όλα πολύ ωραία με μικρούς κήπους. Όσο κατηφορίζεις βέβαια το τοπίο γίνεται πιο αστικό, αλλά εκεί πάνω αναφωνούσες εδώ θα θελα να είχα σπίτι (πως κάνεις όταν περπατάς στην Πλάκα, ή στη Διονυσίου Αεροπαγείτου?) Για να βρούμε την οδό που είναι το εστιατόριο αναγκαστήκαμε να ζητήσουμε οδηγίες.... Οι πρώτοι άνθρωποι που συναντήσαμε μπροστά μας ήταν από συνεργείο τηλεοπτικής σειράς (μάαααλον αυτού με τη Λουιζίδου και το Χειλάκη αλλά κανείς τους δεν ήταν εκεί, αλλά ήταν ένας πιτσιρικάς που έπαιζε και στο Μπέκα και δε ξέρω το όνομα του... κλεμμένη ζωή το λένε ναι) αλλά δεν ήξεραν να μας δώσουν οδηγίες. Αυτοσχεδιάσαμε λιγο κι έτσι φτάσαμε στον προορισμό μας ένα μικρό μαγαζάκι. Πραγματικά μικρό και συμπαθητικό. Τα τραπέζια είναι τοποθετημένα το ένα δίπλα στο άλλο με αποτέλεσμα να τρως σε μια μεγάλη τραπεζαρία με άλλους ανθρώπους. Και μιας και γράφω αυτό το post αφιερωμένο στη griz, έχω να πω πως αν ήταν εκεί θα κοιτούσε συνέχεια τι τρώνε οι άλλοι (σε ακραία περίπτωση θα ρωτούσε κιόλας εντυπώσεις ή θα ζητούσε να δοκιμάσει lol). Να μια πρώτη εικόνα του μαγαζιού:<br /></div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/R_xd9rKVUMI/AAAAAAAAAJo/LIpkKOtUoM4/s1600-h/00003.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/R_xd9rKVUMI/AAAAAAAAAJo/LIpkKOtUoM4/s400/00003.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5187124184963436738" border="0" /></a>Πόσο παρατηρητικοί είστε??? Τι δείχνει η εικόνα???<br /><br />Συνεχίζω... Ας το παίξω κι εγώ γαστρονόμος της Καθημερινής... Το ατού του μαγαζιού είναι το μενού των 20 ευρώ που περιλαμβάνει τρια πιάτα της επιλογής σου... Ορεκτικά ή σαλάτες, κυρίως και επιδόρπιο, καφέ ή ποτό (στο τελευταίο δε βρίσκω νόημα επιλογής καθώς η <span style="font-style: italic;">απόλυτη</span> επιλογή είναι το σουφλέ σοκολάτας). Το σέρβις είναι ζεστό και οικογενειακό, το μαγαζί έχει τακτικούς πελάτες, ο chef χαμογελαστός, η γαλλιδούλα που ετοίμαζε τα πιατα γλυκιά, οι μερίδες πολύ χορταστικές.... Τα είπα όλα νομίζω... Να το φωτογραφικό υλικό...<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/R_xfXrKVUNI/AAAAAAAAAJw/9bDOI5vGBNM/s1600-h/00008.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/R_xfXrKVUNI/AAAAAAAAAJw/9bDOI5vGBNM/s320/00008.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5187125731151663314" border="0" /></a>εδώ βλέπετε ανάμεικτη σαλάτα με συκωτάκια πουλερικών (:S:S:S:S) και κις λορέν (δε ξέρω πως γράφεται στα γαλλικά)<br /></div><a style="color: rgb(255, 255, 102);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/R_xf6LKVUOI/AAAAAAAAAJ4/bLjlUsG2kso/s1600-h/00011.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 241px; height: 180px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/R_xf6LKVUOI/AAAAAAAAAJ4/bLjlUsG2kso/s320/00011.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5187126323857150178" border="0" /></a><a style="color: rgb(255, 255, 102);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/R_xgLbKVUPI/AAAAAAAAAKA/l-TV8EOJPWw/s1600-h/00012.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 246px; height: 184px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/R_xgLbKVUPI/AAAAAAAAAKA/l-TV8EOJPWw/s320/00012.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5187126620209893618" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 102);">χοιρινό με δαμάσκηνα με σάλτσα πόρτο και φιλετάκια γαλοπούλας με σος γλυκιάς πάπρικας<br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a style="color: rgb(255, 255, 102);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/R_xg47KVUQI/AAAAAAAAAKI/fSrRSUqNvyE/s1600-h/00016.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/R_xg47KVUQI/AAAAAAAAAKI/fSrRSUqNvyE/s320/00016.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5187127401893941506" border="0" /></a><br /></div><br /><span style="color: rgb(255, 255, 102);">Και για το τέλος το σουφλέ που λέγαμε παραπάνω...</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 102);">Come back soon griz-ούλα και θα σε πάω!!!!!!!!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-1433657479744685508?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>lovethinghttp://www.blogger.com/profile/03144266678699365304noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-77392410388358792842008-04-07T03:26:00.004+03:002008-04-07T04:00:06.074+03:00<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Πολύ μπερδεύτηκα με το facebook. Μετά από πολλή σκέψη αποφάσισα τελικά ότι δε χάνω και τίποτα να φτιάξω και εκεί ένα Profile (από περιέργεια περισσότερο , το παραδέχομαι!) </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Αυτό που φανταζόμουν από την αρχή έγινε σχεδόν βεβαιότητα . <span style="font-weight: bold;">Ότι συμμετέχουμε όλοι με τη βούλησή μας στο πιο ολοκληρωμένο φακέλωμα ever. </span></span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Και μετά γκρινιάζουμε για τις κάμερες που υπάρχουν στους δρόμους και πολλά πολλά άλλα... </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Όταν , με μια γρήγορη ματιά σε μερικά profiles, είδα να συμπληρώνουν ονοματεπώνυμα , σχολεία και κολέγια από τα οποία αποφοίτησαν (με τις χρονολογίες ακόμα, αναλυτικά) .. μέχρι που το facebook σε "ρωτάει" από πού γνωρίζεις τον κάθε friend σου!!! (δεν πιστεύω ότι το συμπληρώνουν πολλοί αυτό!) Αν δεν είναι αυτό πλήρες φακέλωμα .. τότε τι είναι?????<br />Είναι τραγικό! Έχει και εφαρμογή για να σε "πουλάνε" και να σε "αγοράζουν"<br />Έτσι, για να θυμόμαστε ότι όλα έχουν την τιμή τους σήμερα.<br /><br />Τα μόνα καλά που εντοπίζω σε όλη αυτήν την ιστορία είναι τα άπειρα tests και παιχνίδια για κάψιμο και σκότωμα χρόνου, το ότι μπορείς πράγματι να βρεις κάποιους ανθρώπους με τους οποίους είχες χαθεί για χρόνια (π.χ. παιδιά από κατασκηνώσεις που πήγαινες μικρός) και επαγγελματική προβολή (σε συγκεκριμένα επαγγέλματα)<br /><br />Όλα ξεκίνησαν όταν μας το πέρασαν σαν κάτι "in" που κάνουν οι celebrities στην Αμερική.<br />Για να εξαπλωθεί σαν ιός σε όλο τον κόσμο και να γίνε μόδα σε σύντομο χρονικό διάστημα.<br />Αλλά αξίζουν όλα αυτά όταν είμαστε καταχωρημένοι με τον καλύτερο δυνατό τρόπο για όσους θέλουν να μας φακελώσουν και πάνω από όλα .. οικειοθελώς??!<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-7739241038835879284?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-85232447670609605022008-04-05T18:20:00.012+03:002008-08-09T09:39:38.818+03:00<span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:times new roman;font-size:100%;" >Ο σκοπός του Post αυτού είναι να λειτουργεί σαν ημερολόγιο για τις καθημερινές μας σκέψεις (το "thought of the day" που θα βρείτε δεξιά στη σελίδα μας. Θα ανανώνεται κάθε φορά που βάζουμε μία καινούρια σκέψη ώστε να υπάρχει όλο το.. ιστορικό καταγεγραμμένο!<br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255); font-weight: bold;">Lovething's thought of the day:</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">Η ζωή είναι ένα τραίνο...για άλλους είναι ο καρβουνιάρης, για άλλους το intercity για άλλους ο υπερσιβηρικός...</span><br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" ><br /></span><p class="MsoNormal" style="font-family:times new roman;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:100%;" ><b>4-4-08<br /></b><b>Griz's thought of the day:</b><br /></span><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:100%;" lang="EN-US" >Life is not measured by the breaths we take but by the moments that take our breath away</span></p><p class="MsoNormal" style=""><span style=";font-family:times new roman;font-size:100%;" ><span style="color: rgb(255, 153, 255); font-weight: bold;">7-4-08<br /></span><span style="color: rgb(255, 153, 255); font-weight: bold;">Lovething's and Charlie's Brown thought of the day:</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 255);">So you came second!! But did you notice something? the world didn't fall apart...</span></span></p><p class="MsoNormal" style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:100%;" ><b>12-4-08<br /></b><b>Griz's thought of the day:</b></span><br />Η ΣΥΝΤΑΞΗ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΘΕΝΑ.<br />ΔΕΝ ΤΗΝ ΕΧΕΙ ΠΑΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ .<br />(Σερβετάς)<br /></p><p class="MsoNormal" style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:times new roman;font-size:100%;" ><span style="color: rgb(255, 153, 255); font-weight: bold;">Lovething's thought of the day:<br /></span><span style="color: rgb(255, 153, 255);">Φύγε σύννεφο από τη Σαχάρα, φύγε!</span></span></p><p class="MsoNormal" style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="color: rgb(255, 102, 102);font-family:times new roman;font-size:100%;" ><span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 102, 204);">5-6-08</span><br /></span></span></p><p class="MsoNormal" style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="color: rgb(255, 102, 102);font-family:times new roman;font-size:100%;" ><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold;">Griz's thought of the day:</span><br /><span style="color: rgb(204, 102, 204);">Έλεος με τη δολοφονία του Σεργιανόπουλου. Όλο τα ίδια στοιχεία αναμοχλεύουν στην TV. Ας αναπαυθεί η ψυχή του..</span></span></p><p class="MsoNormal" style="color: rgb(204, 51, 204);"><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);font-family:times new roman;font-size:100%;" ><span><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 102, 204);">5-7-08</span></span></span></p><p class="MsoNormal" style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="color: rgb(255, 102, 102);font-family:times new roman;font-size:100%;" ><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold;">Griz's thought of the day:</span></span></p><p class="MsoNormal" style="color: rgb(204, 102, 204);"><span style="font-size:100%;"><span style=";font-family:times new roman;font-size:100%;" >A house without books is like a room without windows. (Horace Mann)</span></span></p><p class="MsoNormal" style="color: rgb(255, 255, 153);"><span style="color: rgb(255, 102, 102);font-family:times new roman;font-size:100%;" ><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 255, 102);">Lovething's thought of the week: </span><br />To facebook προσπάθησε να με σκοτώσει! (και συνεχίζει να το κάνει ξανά και ξανά!)<br /><span style="font-style: italic; color: rgb(255, 255, 102);">Δίδυμος</span>: Δείξτε υπομονή με τις συναισθηματικές του μεταπτώσεις που οφείλονται στην ταχύτητα με την οποία δουλεύει το μυαλό του και είναι γρηγορότερη από την ταχύτητα που ρέει το αίμα στις φλέβες του!!!!!</span></p><p class="MsoNormal" style="color: rgb(204, 102, 204);"><span style="font-size:100%;"><span style=";font-family:times new roman;font-size:100%;" ><br /></span></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-8523244767060960502?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-17218189208713354462008-04-03T15:44:00.002+03:002008-12-09T11:09:19.108+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/R_TYJ7KVUJI/AAAAAAAAAIs/43Xv5eKL8gE/s1600-h/ab72396_b.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/R_TYJ7KVUJI/AAAAAAAAAIs/43Xv5eKL8gE/s320/ab72396_b.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5185006736021737618" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 255, 102);">Αυτές τις μέρες νιώθω τα δάκτυλα μου να κουνιούνται νευρικά... σα να ψάχνουν κάτι, σα να τους λείπει κάτι... φυσικά τους λείπει.. αρκετά ξεγέλασα τον εαυτό μου... πάνε χμμμμμ 6 μήνες από όταν σταμάτησα την κιθάρα... από όταν ο αυχένας μου θύμωσε με τη στάση του σώματος μου και το χέρι μου επειδή το πιέζα αρκετά και μου επέβαλαν την αποχή από κάτι που συνόδευε ως τότε τη ζωή μου... εντάξει δεν ήμουν και ο paco de lucia αλλά τα είχα καταφέρει καλά ως τότε... άνετα... ήταν η κλίση μου κι ας υπήρξαν δυσκολίες και εμπόδια. Όταν λοιπόν σταμάτησα δε μου έλειψε αμέσως. Ισα ίσα μάλλον ανακουφίστηκα που θα σταματούσα τον "πρωταθλητισμό" για ένα διάστημα... συναυλίες, εξετάσεις. Έλεγα θα διαβάζω μόνη μου. Ψέματα. Δε διάβασα ποτέ. Είχα επιβάλλει στον εαυτό μου μια αρτιότητα, στην τεχνική και στο ύφος. Ήξερα ότι την είχα χάσει. Ήξερα και πόσο θα απογοητευόμουν αν προσπαθούσα να παίξω κάποιο από τα αγαπημένα μου κομμάτια και δε τα κατάφερνα όσο καλά είχα συνηθήσει. Κι έτσι άφησα την κιθάρα μου να αραχνιάσει. Τις τελευταίες μέρες έχουν αρχίσει και με τσιμπάνε μικρές μικρές βελονίτσες επιθυμίας. Δεν καλύπτομαι πια από τη δισκοθήκη μου ή τα videakia στο youtube. Δεν είναι όμως εύκολο να αποδεχτείς ότι "το έχασες"! Γιατί ξέρω ότι το έχω χάσει. Τη δεξιοτεχνία δηλαδή όχι την ερμηνευτική ικανότητα. Η δεξιοτεχνία είναι κάτι που μπορείς να αποκτήσεις με πολύ κόπο και υπομονή αλλά θα το αποκτήσεις και θα το χάσεις με την πρώτη αποχή! Η ερμηνευτική ικανότητα πρέπει να αναδυθεί από μέσα σου, μπορεί να μην την αποκτήσεις ποτέ αλλά αν γίνει τότε δε θα τη χάσεις ποτέ. Αλλά τι να το κάνεις να έχεις το feeling αλλά όχι την τεχνική....</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-1721818920871335446?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>lovethinghttp://www.blogger.com/profile/03144266678699365304noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-32581793373384781442008-04-02T12:20:00.003+03:002008-04-02T12:32:27.153+03:00<p><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >Στον κόσμο των γυναικών ισχύει ένας και μοναδικός κανόνας:</span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" ><br />Κάνεις κάτι που της αρέσει, παίρνεις πόντους</span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" ><br />Κάνεις κάτι που δεν της αρέσει, σου αφαιρούνται πόντοι</span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" ><br />Δεν παίρνεις πόντους για κάτι που είναι αναμενόμενο. </span></p><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" ><b>Απλά καθήκοντα…(1)</b></span><span style="font-size:130%;"><br /></span> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >Στρώνεις το κρεβάτι</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(+1)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >… χωρίς τα διακοσμητικά μαξιλάρια</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(+0)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >Αφήνοντας τσαλακωμένο το κάλυμμα του κρεββατιού</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(-1)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >Αφήνεις το κάθισμα της λεκάνης όρθιο</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(-5)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >Αλλάζεις το χαρτί υγείας όταν τελειώσει</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(+0)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >Όταν τελειώσει το χαρτί υγείας χρησιμοποιείς χαρτοπετσέτες</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(-1)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > Όταν τελειώνουν και αυτά χρησιμοποιείς την άλλη τουαλέτα</span><br /></li></ul><span style="font-size:130%;"></span> <p><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(-2)</span></p><span style="font-size:130%;"> <br /></span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" ><b>Απλά καθήκοντα…(2)</b></span><span style="font-size:130%;"><br /></span> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > Πας έξω να της αγοράσεις λεπτές σερβιέτες με φτερά</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(+5)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > ....Και χιονίζει </span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(+8)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >Αλλά γυρίζεις πίσω με μπύρες</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(-5)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > Ελέγχεις έναν ύποπτο θόρυβο την νύχτα</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(+0)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >... και δεν είναι τίποτα</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(+0)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > Ελέγχεις έναν ύποπτο θόρυβο την νύχτα και είναι κάτι...</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(+5)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > Που το εξουδετερώνεις χτυπώντας το με το ψαλίδι</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(+10)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > Είναι το κατοικίδιό της</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(-10)</span><span style="font-size:130%;"> <br /><br /><br /></span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" ><b>Κοινωνικές επαφές…</b></span><span style="font-size:130%;"><br /></span> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > Μένεις μαζί της σε όλη τη διάρκεια του πάρτυ</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(+0)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > Τολμάς να μιλήσεις στον κολλητό από το πανεπιστήμιο</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(-2)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > Και λέγεται Κατερίνα</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(-4)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > Και λέγεται Angela</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(-8)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > Η Angela είναι χορεύτρια</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(-12)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > Και είναι κορμάρα</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(-20)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > Και έχει βάλει σιλικόνη</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(-80)</span><span style="font-size:130%;"> <br /><br /><br /></span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" ><b>Τα Γενέθλια της…</b></span><span style="font-size:130%;"><br /></span> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > Την βγάζεις έξω για δείπνο</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(+0)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >…και είναι βραδυά Champions League</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(+1)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > Αλλά το μαγαζί έχει τηλεόραση</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(-2)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > Και είναι βραδυά προσφοράς</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(-3)</span><span style="font-size:130%;"> <br /><br /><br /></span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" ><b>Εξοδος με αντροπαρέα…</b></span><span style="font-size:130%;"><br /></span> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > Πας με τον κολλητό σου</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(-5)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > Ο κολλητός σου έχει έναν ευτυχισμένο γάμο</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(-2)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > Και προσπαθεί να σε πείσει γιά το<i>...“θεσμό της οικογένειας”</i></span><br /></li></ul><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(+2)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > Ο κολλητός σου είναι αμετανόητος εργένης</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(-7)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > Και οδηγάει μια Mustang cabrio</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(-10)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > Με αμερικανικές πινακίδες που γράφουν "GR8 N BED"</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(-15)</span><span style="font-size:130%;"> <br /><br /><br /></span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" ><b>Μαζί στο σινεμά…</b></span><span style="font-size:130%;"><br /></span> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > Την πας σινεμά</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(+2)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > Την πας σινεμά σε ταινία που ΤΗΣ αρέσει</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(+4)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > Την πας σινεμά σε ταινία που τη σιχαίνεΣαι</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(+6)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > Την πας σινεμά σε ταινία που τη λατρεύεις</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(-2)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > και έχει τίτλο "Φονικός Μπάτσος 3" </span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(-4)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > και είναι τσόντα…</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(-6)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > Και είπες ψέματα ότι ήταν ευρωπαϊκός κινηματογράφος</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(-8)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > με θέμα την τέχνη και τον έρωτα…</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(-10)</span><span style="font-size:130%;"> <br /><br /><br /></span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" ><b>Το σώμα σου…</b></span><span style="font-size:130%;"><br /></span> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > Αναπτύσσεις εμφανή μπάκα</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(-5)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > Αλλά γυμνάζεσαι για να την ξεφορτωθείς</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(+10)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > Και καταφεύγεις σε φαρδιά τζην και φουσκωτά πουκάμισα</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(-30)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > Και της λες "Δεν πειράζει, έχεις κι εσύ"</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(-800)</span><span style="font-size:130%;"> <br /><br /><br /></span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" ><b>Το ΜΕΓΑ ερώτημα…</b></span><span style="font-size:130%;"><br /></span> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > Ρωτάει: "Σου φαίνομαι χοντρή;"</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(-1)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > Διστάζεις να απαντήσεις</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(-10)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > Απαντάς "Που;"</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(-35)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > Οποιαδήποτε άλλη απάντηση</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(-20)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul><p align="center"><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > (Ω ναι! Χάνεις πόντο έτσι κι αλλιώς!)</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > </span><span style="font-size:130%;"><br /></span> </p></ul><span style="font-size:130%;"> <br /></span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" ><b>Θέλει να συζητήσετε…</b></span><span style="font-size:130%;"><br /></span> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > Ακούς δείχνοντας προβληματισμένος</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(+0)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > Ακους για πάνω από 30 λεπτά</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(+10)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > Χωρίς χασμουρητό</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(+20)</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><p> </p> <ul type="disc"><li><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" > Αλλά αυτό συμβαίνει επειδή σε πήρε ο ύπνος</span></li></ul><span style="font-size:130%;"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Times New Roman;font-size:130%;" >(-50)<br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51); font-style: italic;">Πολύ γέλασα όταν μου το έστειλαν με mail , ελπίζω το ίδιο κι εσείς!!</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-3258179337338478144?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-51801517312349402132008-03-30T14:09:00.004+03:002008-03-30T15:40:30.157+03:00<div style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Αυτό το πράγμα αδυνατώ να το καταλαβώ όσο κι αν προσπαθώ.</span></span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Προσπάθησα πολύ αλλά δε γίνεται τίποτα απολύτως.</span></span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Πρώτα απ'όλα το γεγονός ότι ΟΛΟΙ βγαίνουν μετά τις 12 για ποτό το βράδυ.</span></span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Κι ας μην έχουν να κάνουν τίποτα 9 με 12, κάθονται σπίτι και κοιτάνε την ώρα να περάσει για να πάει 12, 1 κ.ο.κ. , να είναι πια "ώρα για να βγουν" . Μην τους πει κανείς ότι βγαίνουν και με τα μωρά , νωρίς! Προτιμούν να βγουν 12-3 παρά 10.30- 1.30 το πολύ ώστε να σηκωθούν μια λογική ώρα το πρωί και να χαρούν λίγο την ημέρα τους. Όοοοχι, μαγκιά είναι να γυρνάς αργά και να ξυπνάς μεσημέρι ! Δεν το καταλαβαίνω , τι να κάνω?!</span></span><br /><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Έπειτα, είναι το άλλο. Χτες πάλι, αλλά και κάθε φορά που βγαίνω , το παρατηρώ.</span></span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Όλοι κάθονται στημένοι , σαν ξυλάγγουρα, επιδεικνύονας την ομορφάδα τους.</span></span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">"Νυφοπάζαρο" είπε ένας φίλος μου για τις γυναίκες σε ένα μαγαζί πριν λίγες ημέρες διότι έτσι ήταν πραγματικά. Ήταν όλες στην τρίχα, κοκέτες, και κάθονταν αμίλητες , ακούνητες, αγέλαστες και έπιναν το ποτό τους και κάποιες κάπνιζαν. Αυτό. Και οι άνδρες περίπου έτσι. Και κοιτάνε τις γυναίκες. Αλλά δεν τους μιλάνε. Ε, δεν το λέω διασκέδαση εγώ! Είμαι σίγουρη ότι ούτε όλοι αυτοί το λένε. Δε μπορώ να πιστέψω ότι γυρνάνε και λένε "πέρασα καλά σήμερα". Εγώ, πάνω από 5' ακίνητη και αμίλητη [και πολλά είναι τα 5'! ] δεν κάθομαι! Θέλω να μιλάω, να γελάω , να χορεύω ή να κουνιέμαι έστω και λίγο ακούγοντας τη μουσική.. να περνάω καλά!<br /><br /></span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Μα τι έχει πάθει ο κόσμος πια? Γιατί δε διασκεδάζει?</span></span><br /></div><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);"><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-5180151731234940213?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-41428100148731330932008-03-28T20:38:00.005+03:002008-03-28T23:07:34.805+03:00<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 255, 102);">Σήμερα αποφάσισα να γράψω ένα post που νομίζω θα τιμήσει και τον τίτλο αυτού εδώ του blog.... Θα προσπαθήσω να περιγράψω πως νιώθουν οι γυναίκες κάθε μήνα, λίγες μέρες πριν την περίοδό τους... Όλοι έχετε ακούσει για το προεμμηνορυσιακό σύνδρομο. Δεν είναι φανταστικό, είναι πραγματικό αν και οι αιτίες του δεν έχουν προσδιοριστεί πλήρως. Για την αλήθεια του μπορείτε να πειστείτε αν ρωτήσετε οποιαδήποτε γυναίκα πως νιώθει πριν την περίοδό της. Πέρα από τα εμφανή συμπτώματα που εκδηλώνονται στο σώμα δηλαδή πόνος στην κοιλιά, πρήξιμο, ανακατοσούρες, πονοκέφαλοι κλπ, οι μεταβολές στην ψυχοσύνθεση είναι αυτές που δυσκολεύουν αυτές τις μέρες. Γιατί εντάξει παίρνεις ένα παυσιπονάκι και περνάνε οι πόνοι αλλά τα άλλα? Όταν νιώθεις χοντρή σα βαρέλι αν και ζυγίζεσαι και είσαι 50 κιλά, όταν από όποια γωνία και να κοιταχτείς στον καθρέφτη βλέπεις τον εαυτό σου άσχημο, όταν σε πιάνουν ξαφνικά και χωρίς λόγο τα κλάματα, όταν νιώθεις αποτυχημένη ενώ περνάς μια δημιουργική περίοδο, όταν έχεις νεύρα αδικαιολόγητα, όταν ότι και να φας/ να πιείς δε σου αρέσει, όταν τη μια είσαι στα ουράνια και την άλλη κατακρημνίζεσαι στον πάτο, όταν η πυζάμα φαίνεται το πιο κατάλληλο ρούχο ακόμα και για να βγεις το βράδυ, τότε τι λες???? Φταίνε οι ορμόνες! Και μέσα σε όλα αυτά έχεις και τους εκπροσώπους του αντίθετου μεν αλλά αγαπημένου φύλου δε, να σου λένε, τι έγινε μωρό μου, περιμένεις περίοδο? με εκείνο το σπαστικό χαμογελάκι! Και τότε όλα τα παραπάνω πολλαπλασιάζονται ακολουθώντας εκθετική αύξηση. Καλό είναι να υπάρχει μια ανοχή, υποχωρητικότητα και χαλαρότητα αυτές τις μέρες και από τις δύο μεριές. Εμείς τα κοριτσάκια να προσπαθούμε να ελέγχουμε κάπως τις αντιδράσεις μας και κυρίως αυτές που εκδηλώνονται προς άλλους και τα αγοράκια να μη φορτίζουν το κλίμα περισσότερο με λόγια οι ενέργειές τους (θα βγω με τους φίλους μου μωρέ απόψε, αφού εσύ δε μπορείς!!!!.... το ότι δεν κάνουμε σεξ (κατ'επιλογή συνήθως, ή και όχι) δε σημαίνει πως έχουμε και κάποια κολλητική ασθένεια!!!!!) Μια βδομαδούλα είναι (max) θα περάσει! Γιατί να δυσκολεύουμε τη ζωή μας? Μια φυσιολογική, απαραίτητη και καλοδεχούμενη για το γυναικείο σώμα διαδικασία είναι και καλό είναι να αντιμετωπίζεται έτσι. Και για μας τις γυναίκες το λέω περισσότερο που στο σχολείο τη χρησιμοποιούσαμε σα δικαιολογία όλο το μήνα για να μην κάνουμε γυμναστική, στα διαγωνίσματα γιατί δε γράψαμε καλά, τώρα για να αποφύγουμε τις υποχρεώσεις μας κλπ </span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 102);">Πάω να ξανακοιταχτώ στον καθρέπτη μπας και άλλαξε τίποτα....</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-4142810014873133093?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>lovethinghttp://www.blogger.com/profile/03144266678699365304noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-27747185843720630782008-03-27T13:11:00.004+02:002008-03-27T13:16:37.856+02:00<span style="color: rgb(255, 153, 0);">Καλησπέρα, καλησπέρα..<br />Θα ήθελα να με βοηθήσετε σε κάτι !<br />Πείτε μου τα 3 πράγματα που σας έρχονται στο μυαλό με το άκουσμα της λέξης <span style="font-weight: bold;font-size:130%;" ><span style="color: rgb(255, 204, 51);">Σκωτία!</span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: bold;"></span></span></span></span></span><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Πρώτα σκεφτείτε τις 3 πρώτες λέξεις που σας έρχονται στο μυαλό και μετά απαντήστε με comment ώστε να μην επηρεαστείτε από τους άλλους!<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-2774718584372063078?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-47760954711866565682008-03-25T20:36:00.003+02:002008-03-25T22:47:54.834+02:00<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 255, 102);">Η χθεσινή νύχτα σηματοδότησε ένα τέλος εποχής... </span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 102);">Ήρθε η ώρα για το pc που με συντρόφευε τα τελευταία 5 χρόνια (αθάνατο ε, και χωρίς αναβάθμιση!) να αποχωρήσει στην τελευταία του κατοικία δηλαδή το νεκροταφείο των pc ή αλλιώς την αποθήκη του σπιτιού μου, όπου θα κρατήσει συντροφιά σε έναν 386, 486 και δύο pentium! Η συμβίωσή μας δεν ήταν πάντα εύκολη... καμία σχέση δε χτίζεται εύκολα άλλωστε. Από την πρώτη μέρα φάνηκαν τα πρώτα σύννεφα στη σχέση μας (γιατί κάποιος το γκαντέμιασε το καημένο πριν το πάρω, "όχι μη πάρεις intel πάρε amd" κλπ), όταν η πανάκριβη κάρτα γραφικών δε δούλεψε και μου έδωσαν μια άλλη βλακεία που είχε πρόβλημα ασυμβατότητας με τα άλλα δομικά στοιχεία του υπολογιστή. Ακολούθησαν δύσκολα χρόνια... πολλές φορές τα windows έσβησαν τα αρχεία τους με αποτέλεσμα να χάνω εργασίες μια ώρα πριν την παράδοσή τους και άντε να δικαιολογήσεις τα αδικαιολόγητα, αμέτρητα format, άπειρες μπλε οθόνες (γελάτε ε; όλοι έχετε έρθει αντιμέτωποι με μια μπλε οθόνη!), επανεκκινήσεις ξαφνικά και χωρίς αιτία, κολλήματα, κρασαρίσματα, σεισμοί, λοιμοί, καταποντισμοί.... Δεν το έβαζα κάτω... με πολύ υπομονή και αρκετή βοήθεια (ευχαριστώ δημόσια τον φίλο του blog, echoe και τον αδερφό του για τις ώρες που σπατάλησαν χτίζοντας το σύστημα ξανά και ξανά) κατάφερνα και το επανέφερα στη ζωή... Λόγω των στενών επαφών τρίτου τύπου που έχω με τα αντικείμενα (μεγάλη συζήτηση - μεγάλο post, άλλη φορά!) ένιωθα λες και έχω έναν ασθενή που νοσηλεύεται χρόνια από σπάνια και άγνωστη ασθένεια κι εγώ είμαι η γιατρός και νοσοκόμα του. Τα τελευταία 2 χρόνια γκρίνιαζα πως θέλω να πάρω pc. Η κάρτα γραφικών με είχε αφήσει προ πολλού και επιβίωνα με μια geforce2 κι έτσι το πιο "βαρύ" παιχνίδι που μπορούσα να παίξω ήταν ναρκαλιευτής. Άντε πότε θα πάρεις pc έλεγαν όλοι, θέλω να παίξω παιχνίδι έλεγα εγώ αλλά τελικά δε το αποφάσιζα ποτέ να προδώσω το pc που είχαμε περάσει τόσες φουρτούνες μαζί. </span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 102);">Η τομή στο χωροχρόνο ήρθε πριν τρεις μήνες όταν στο ξέφραγο αμπέλι (windows) κάποιοι μπήκαν και έκαναν ξέφρενο πάρτυ! Τότε έπεσε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων η ιδέα να βάλω linux. Και παλιά είχε υπάρξει η ίδια σκέψη αλλά εγώ την αντιμετώπιζα με προκατάληψη και καχυποψία. Αφού τα windows είχαν το πιο φιλικό περιβάλλον, γιατί εγώ να δυσκόλευα τη ζωή μου? Ήταν όμως και το πιο φιλόξενο περιβάλλον ή έπρεπε συνέχεια να προσέχεις μην πέσεις σε λακούβες, να κρύβεσαι στις γωνίες, να σκέφτεσαι τις κινήσεις σου? Η αρχή με το linux ήταν διστακτική. Όταν όμως είδα πως με ένα πιο ελαφρύ σύστημα, το ίδιο απλό στη χρήση (δεν είναι πια μαύρη οθόνη που γράφεις εντολές) δε θα στερούμουν τίποτα, απελευθερώθηκα, το απενεχοποίησα μέσα μου και άρχισα να δουλεύω εκεί. Πολλές προκλήσεις εμφανίστηκαν αλλά τις αντιμετώπισα με υπομονή και επιμονή μιας και οδήγησαν σε γνώση. Κι έτσι ξεκίνησε ο πρόδρομος της νέας εποχής που οδήγησε στη χθεσινή νύχτα που τα μέρη του καινούργιου υπολογιστή ήρθαν πακεταρισμένα σε δωράκι! Φυσικά το pc θα τρέχει linux ως βασικό λειτουργικό γιατί τώρα που καλόμαθα πολύ δύσκολα θα επιστρέψω στο γολγοθά της αβεβαιότητας, της ανασφάλειας, των μπλε παραθύρων και των επανεκκινήσεων. </span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 102);">Νίωθω ένα σφίξιμο αποχαιρετώντας το παλιό pc, τόσα μας ένωσαν άλλωστε, τόσες φορές το μαστόρεψα, αλλά θα μου περάσει όταν θα παίξω το πρώτο παιχνίδι μετά από τόσο καιρό. :D</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 102);">Καλά μου ξενύχτια λοιπόν...</span><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-4776095471186656568?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>lovethinghttp://www.blogger.com/profile/03144266678699365304noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-32705799231137660482008-03-24T15:53:00.003+02:002008-12-09T11:09:19.299+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_JenfAPp3wqE/R-e29OyHVUI/AAAAAAAAAEA/YdmJi3AkaTw/s1600-h/champaigne.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_JenfAPp3wqE/R-e29OyHVUI/AAAAAAAAAEA/YdmJi3AkaTw/s200/champaigne.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5181311059369612610" border="0" /></a><span style="color: rgb(255, 204, 51);"> (ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΣΑΣ!)</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_sCJNtKFk0BI/RnywoRQJ_bI/AAAAAAAAAP4/Dmp8LVo_3GU/s1600-h/125621_962_1104331834783-Champagne_POP_KL.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_sCJNtKFk0BI/RnywoRQJ_bI/AAAAAAAAAP4/Dmp8LVo_3GU/s1600-h/125621_962_1104331834783-Champagne_POP_KL.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Και ναι! Ήρθε η πολυπόθητη στιγμή. </span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΤΕΛΟΣ . -</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Βγήκε σήμερα και το τελευταίο μάθημα -αυτό που φοβόμουν περισσότερο απ'όλα και το πέρασα! Δηλαδή ποτέ ξανά άγχος εξέτασης! Δεν είναι και λίγο.. </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);"></span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Ευτυχία! </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Το μόνο λίγο κακό στην ιστορία -αλλά μάλλον καλό τελικά- είναι ότι βλέπεις ποιοί άνθρωποι πραγματικά χαίρονται με τη χαρά σου! Διότι τον πόνο σου θα τον μοιραστούν και άλλοι από οίκτο περισσότερο , να χαρούν με τη χαρά σου όμως πρέπει πραγματικά να νοιάζονται για σενα ώστε να μη ζηλέψουν.. </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Και νούμερο ένα τρόπος να το καταλάβεις είναι όταν αρχίζει και σου λέει ο άλλος κατευθείαν για τα δικά του και δεν εστιάζει στη χαρά σου.. κάπως έτσι : " Ε , εγώ ήμουν λίγο άτυχος σε αυτήν την εξεταστική , με κατέστρεψε ο τάδε καθηγητής " λες και πρέπει να δικαιολογηθεί σε μένα για το τι έγινε. Ενώ τα έχουμε ξανασυζητήσει , τα πετάει την ώρα της ανακοίνωσης μου! </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Και πιστέψτε με , τελικά δεν είναι πάρα πολλοί αυτοί που χαίρονται πραγματικά , αλλά δε χρειάζεται κιόλας, είμαι ευτυχισμένη για τους λίγους ! </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);"></span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Επίσης συνήθιζα να λέω όταν πήγαινα σε άλλες ορκομωσίες ότι την ημέρα που θα περάσω και το τελυταίο μου μάθημα θα χαρώ περισσότερο από την ημέρα που θα ορκιστώ. Ισχύει, δεν πιστεύω ότι θα ξεπεράσει τη σημερινή ευτυχία η στιγμή της ορκομωσίας.<br /><br />Δ</span><span style="color: rgb(255, 153, 0);">εν αφήνω τίποτα φυσικά να χαλάσει την ημέρα μου και τη χαρά μου! Γιορτάαζουμεεεε!!<br /></span><span style="color: rgb(255, 153, 0);"><br />(ακόμα ταραγμένη είμαι , ασυναρτησίες γράφω? :P )<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-3270579923113766048?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-74770134048649254362008-03-20T12:12:00.005+02:002008-03-20T12:32:26.693+02:00<span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Ή αλλιώς: Τι πονάει περισσότερο ? Όταν δεν έχουμε ηλεκτρισμό ή νερό ?<br /><br />Χτες ξύπνησα πρωινή πρωινή για να δουλέψω τη διπλωματική εργασία με τον υπολογιστή.. και διαπιστώνω ότι ρεύμα... γιοκ!<br /><br /></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://img.pathfinder.gr/CMAN/i/100/I1/256943-12739597.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 156px; height: 109px;" src="http://img.pathfinder.gr/CMAN/i/100/I1/256943-12739597.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);"><span style="font-size:130%;">Χωρίς ρεύμα:</span><br /><span style="font-size:130%;">1)</span> Δε μπορείς να ανοίξεις υπολογιστή<br /><span style="font-size:130%;">2) </span>Δε μπορείς να ακούσεις μουσική<br /><span style="font-size:130%;">3)</span> Δε μπορείς να ανοίξεις τηλεόραση<br /><span style="font-size:130%;">4)</span> Δε μπορείς να φτιάξεις καφεδάκι [με το "χτυπητήρι" -αλήθεια υπάρχει λέξη γι'αυτό το εργαλείο?!]<br /><span style="font-size:130%;">5)</span> Ψάχνοντας διέξοδο σκέφτεσαι να καθαρίσεις λίγο το σπίτι.. αλλά δε μπορείς να βάλεις ηλεκτρική σκούπα..!<br /><span style="font-size:130%;">6)</span> Δε μπορείς να ζεστάνεις τίποτα στο φούρνο μικροκυμάτων και εννοείται να μαγειρέψεις τίποτα στην ηλεκτρική κουζίνα.. ούτε ένα γάλα να ζεστάνεις , ούτε ένα αυγό να βράσεις! [εκτός αν έχεις γκαζάκι.. -δεν έχω!]<br /><span style="font-size:130%;">7)</span> Και αν είναι πρωί μόνη λύση είναι ή να συγυρίσεις ή να διαβάσεις ένα βιβλιαράκι..<br />Αν είναι βράδυ??!<br /><br /></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.irprofiles.com/img/companies/logos/123x94/68492856_greek.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 136px; height: 105px;" src="http://www.irprofiles.com/img/companies/logos/123x94/68492856_greek.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);"><span style="font-size:130%;">Χωρίς νερό :<br /></span><span style="font-size:130%;">1)</span> Δε μπορείς να τραβήξεις το καζανάκι [εντάξει, κρατιέσαι λίγο, δε θα ναι κομμένο και για πάντα το νερό!]<br /><span style="font-size:130%;">2)</span> Δε μπορείς να πιεις νερό [εμφιαλωμένα rule!]<br /><span style="font-size:130%;">3) </span>Δε μπορείς να πλύνεις πιάτα ή να πλύνεις τα χέρια σου και τα δόντια σου [ε , για λίγο πάλι παλεύονται όλα αυτά]..<br /><br /><span style="font-size:130%;">Συμπέρασμα?</span> Χωρίς ηλεκτρισμό παραλύουν ΤΑ ΠΑΝΤΑ όμως , χωρίς νερό παλεύεται η κατάσταση..<br />Προς παντός υπευθύνους:<br />Μην κάνετε άλλες διακοπές ρεύματος!<br /><br /><br />Υ.Γ. Ένας φοιτητής ηλεκτρολόγος μηχανικός μου είπε ότι το καλοκαίρι δε θα έχουμε πολύ ρεύμα και θα υπάρχει πρόβλημα επειδή τώρα χρησιμοποιείται το ρεύμα που παράγεται από υδροηλεκτρικά έργα ή κάτι τέτοιο.. δεν πολυκατάλαβα βέβαια, ελπίζω να μη συμβεί αυτό..!<br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-7477013404864925436?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-18076962657558096882008-03-17T22:08:00.007+02:002008-12-09T11:09:19.405+02:00<div style="text-align: center;"><span style="text-decoration: underline;"></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/R99bFJw4l0I/AAAAAAAAAG0/Uf3ffq4Niss/s1600-h/papyros1.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/R99bFJw4l0I/AAAAAAAAAG0/Uf3ffq4Niss/s400/papyros1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5178958240577787714" border="0" /></a><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><br /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 255, 102);">Σε μια περίοδο αξιολόγησης, λογοκρισίας, ανασυγκρότησης, ανανέωσης, αναδιοργάνωσης, γενικής επισκευής και πετάγματος...</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 102);">Όταν νιώθεις μόνος ανάμεσα σε πολλούς...</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 102);">Όταν πέφτεις το βράδυ στο κρεβάτι και φοβάσαι να κλείσεις τα μάτια...</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 102);">Όταν συνειδητοποιείς πως άλλαξες, έγινες πιο σκληρός, πιο αδιάλλακτος...πως έχτισες μετά κόπων και βασάνων ένα τείχος ανάμεσα σε σένα και τους άλλους και τώρα θέλεις να πάρεις φόρα και να πέσεις πάνω του να το γκρεμίσεις...</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 102);">Όταν φοβάσαι να προφέρεις λέξεις απλές, να τεντώσεις το χέρι σου στα μαλλιά που ανεμίζουν, να χαμογελάσεις με νόημα...</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 102);">Όταν αρνήσαι να παραδεχτείς συναισθήματα για να μη σου στραπατσαριστεί ο μικρόκοσμος σου που όμως είναι το δικό σου σύμπαν...</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 102);">Τότε είναι η ώρα να χαμογελάσεις, να αφήσεις την εσωτερική δύναμη που κρύβεις μέσα σου, σαν άλλος Ατλαντας, να κατακλύσει και το τελευταίο κύτταρο και νευρώνιο σου... και να κάνεις ένα καινούργιο...μετασχηματισμένο τέλος!!!! Έχω πει πως δε πιστεύω στις νέες αρχές αλλά στα μετασχηματισμένα τέλη... δε μπορείς να ανοίξεις το παράθυρο και να πετάξεις ότι δε σου αρέσει...θα το κουβαλάς στο δισάκι σου μια ζωή...συμφιλιώσου και αγάπησε τον εαυτό σου...μάθε τον...θύμωσε μαζί του...αυτός κι εσύ θα πορεύεστε για πάντα...δεν ειναι άδικο να ζείτε μαλωμένοι?? </span><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-1807696265755809688?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>lovethinghttp://www.blogger.com/profile/03144266678699365304noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-50668705835235014032008-03-16T20:22:00.003+02:002008-03-16T20:41:47.406+02:00<span style="color: rgb(255, 153, 0);"><span style="font-size:100%;">Σχεδόν σηκωτή με πήρανε να πάω κινηματογράφο για να δούμε την ταινία 10000 π.Χ. </span></span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);"><span style="font-size:100%;">Καλά καλά τον τίτλο δεν ήξερα όταν μπήκα μες στην αίθουσα και έκατσα στις αεροπορικές αναπαυτικότατες θέσεις. Εννοείται ότι δεν ήξερα καν το θέμα της ταινίας, απλά υπέθεσα ότι θα είχε να κάνει με κάτι... πολύ παλιό ! :p</span></span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);"></span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);"><span style="font-size:100%;">Αν μου ζητούσες να σου πω σε μία πρόταση το θέμα της ταινίας είναι : Ένας άνδρας που κάνει τα πάντα και φτάνει μέχρι την άκρη της γης για να βρει μια γυναίκα που αγαπάει [γύρω στο 10000 προ Χριστού όλα αυτά.. ]<br />Περνάει από τροπικό κλίμα, από αμμόλοφους και από χιόνια για να καταλήξει στην Ανατολή.<br />Αν μου ζητούσες να σου πω αν μου άρεσε η ταινία θα σου λεγα έτσι κι έτσι. Με άριστα το 10 θα έβαζα χμμμ.. 4 με 5 maximum!<br /></span></span><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Τα 8 ευρώ που δώσαμε [η ακρίβεια έχει χτυπήσει κόκκινο λέμε!] για να δούμε την ταινία δεν άξιζαν ούτε στο ελάχιστο! Μην πάτε να την δείτε! Όχι, μην το κάνετε αυτό στον εαυτό σας!<br />Δείτε την , αλλά όχι στον κινηματογράφο.. !<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.scifiunited.com/home/images/stories/newspics/10000bc1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px;" src="http://www.scifiunited.com/home/images/stories/newspics/10000bc1.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Καλούτσικα εφέ, κλασική υπόθεση.. ε, μέτρια , μέτρια..<br />Ένα ακόμα μείον είναι η παραποίηση λίγο της ιστορίας , όπως κάτποια πουλιά που εμφανίζονται και δεν υπάρχουν εκείνη την περίοδο, οι πολιτισμοί που επίσης δεν υπήρχαν εκείνη την περίοδο μα και το χτίσιμο μιας πυραμίδας που προφανώς δεν υπήρχε .. [καλά, δε σχολιάζω ότι μιλούσαν αγγλικά οι πρωταγωνιστές γιατί είμαι και επιεικής, τι να μιλούσαν ? ούγκα μπούγκα? δεν πάει.. ! ]<br /></span><span style="color: rgb(255, 153, 0);"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-5066870583523501403?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-73792014755863112262008-03-13T00:58:00.004+02:002008-03-13T01:14:28.238+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://theithacan.org/blogs/brink/files/2007/12/130-126big-brother-is-watching-you-posters.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://theithacan.org/blogs/brink/files/2007/12/130-126big-brother-is-watching-you-posters.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Η εξεταστική τελείωσε με παράπλευρες απώλειες. </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Για άλλη μια φορά τα καρναβάλια ήρθαν και πέρασαν.. τόσο γρήγορα. </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Το σπίτι γέμισε με φίλους και ζωή! Γλυκιά κούραση.. </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Η πόλη άδειασε. Πριν λίγες μέρες θαρρείς και θα βούλιαζε από τον κόσμο. </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Σήμερα επανήλθε , αν εξαιρέσεις τη στάση απεργίας που είχαν πολλοί εργαζόμενοι.</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Για άλλη μια φορά είχαν στάση απεργίας μόλις αποφάσισα να ξυπνήσω πρωί για να πληρώσω επιτέλους τον ΟΤΕ. Μουντζωμένη είμαι με το θέμα των λογαριασμών? </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);"></span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Και μέσα σ'όλα αυτά και ο σπιτονοικοκύρης που το παίζει εντελώς Big Brother.. αφορμή για να τα γράψω αυτά το <a href="http://vrakas-kostas.blogspot.com/2008/03/big-brother.html">Post</a> του kosta vraka .</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Λίγες ημέρες πριν βεβαιώθηκα από τη γειτόνισσά μου.</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Είναι γεγονός.</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Η κάμερα -δήθεν ασφαλείας- που εβαλε ο σπιτονοικοκύρης στην είσοδο έχει μοναδικό λόγο να περνάει την ώρα του ο -αργόσχολος μάλλον- ιδιοκτήτης της πολυκατοικίας..</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Οικοδομή με 6 διαμερίσματα, νοικιάζονται τα 5 από αυτά σε 5 νεαρές φοιτήτριες.. προσέξτε: γυναίκες μόνο στην οικοδομή! </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Μια κάμερα ασφαλείας που μπαίνει στην είσοδο , με εικόνα μόνο , στην οποία έχουμε πρόσβαση όλοι μέσω της τηλεόρασης. Μια ακόμα κάμερα ασφαλείας με εικόνα και ήχο στην οποία έχει πρόσβαση μόνο ο ιδιοκτήτης.</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Η γετόνισσά μου που μιλάει μαζί του περισσότερο μου είπε με λεπτομέρειες πράγματα και περιστατικά που της μετέφερε ο σπιτονοικοκύρης. Ήξερε μέχρι και πόσοι έμειναν στην οικοδομή αυτές τις ημέρες του καρναβαλιού. Της λέει "θα πάω σπίτι να δω το βράδυ τις κασέτες" .<br />Έχουν αποθρασυνθεί τελείως. Έχε χάρη που κοντοζυγώνει το πτυχίο και βαριέμαι και να τσακώνομαι..<br />Αρρωστημένα χόμπυ..<br /></span><span style="color: rgb(255, 153, 0);"></span></div><span style="color: rgb(255, 153, 0);"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-7379201475586311226?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-68053151363426211782008-03-04T08:44:00.008+02:002008-03-04T18:38:03.966+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.blogger.com/post-edit.g?blogID=8749190261006378297&amp;postID=6805315136342621178"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.blogger.com/post-edit.g?blogID=8749190261006378297&amp;postID=6805315136342621178" alt="" border="0" /></a><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Πώς μπορεί ένας καθηγητής να φταίξει που δεν έγραψες καλά? Ενώ έβαλε μέτριας δυσκολίας θέματα και με κάθε καλή πρόθεση ?</span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">ΕΕεεμ.. έλα που γίνεται. </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Δίνεις το τελευταίο σου μάθημα και φτουυυυυυ , γκαντεμιά ! </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Λάθος δεδομένα στην άσκηση. Για άλλη μια φορά από τον ίδιο καθηγητή. </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Και ξεκινάμε να λύνουμε την άσκηση.. στο πρώτο 20λεπτο -μισάωρο καταλαβαίνουμε ότι λείπει ένα δεδομένο. Φωνάζουμε το διδάκτορά του [<span style="font-style: italic;">ο καθηγητής ήρθε μόνο στην αρχή και στο τέλος της εξέτασης , μην τον πρήζουμε κιόλας</span>], μας δίνει ένα νούμερο . Μετά από 5' μας αλλάζει το δεδομένο που μας έδωσε. Και δωστου να σβήνω τους ελέγχους που είχα κάνει μέχρι τότε και να διορθώνω νούμερα. Μια ώρα μετά την αρχή της εξέτασης μας λέει ότι τα νούμερα που μας είχε δώσει στην αρχή της άσκησης είναι λάθος και πρέπει να τα διαιρέσουμε με ένα αριθμό τελοσπάντων. Διαμαρτυρίες από το κοινό, τελικά δίνει έτοιμα κάποια αποτελέσματα για να συνεχίσουν όλοι από εκείνο το σημείο και μετά. </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Δηλαδή εγώ ήμουν η ηλίθια που μέχρι εκείνο το σημείο τα είχα βρει σωστά.</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Έπρεπε να κάθομαι και να μου ρθουν έτοιμα.</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Από κει και πέρα δε θυμάμαι πολλά .</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Πανικοβλήθηκα , στην υπόλοιπη ώρα έκανα ταχύτατα το πιο σημαντικό μέρος της άσκησης [που είμαι σίγουρη ότι είναι λάθος τόσο γρήγορα που έγιναν όλα] και 10 λεπτά πριν το τέλος της εξέτασης ο καλόκαρδος καθηγητής μας που γύρισε και πληροφορήθηκε για το "λάθος" που είχε γίνει , μας έδωσε μισή ώρα παράταση. Τι ωραία. Λες και μπορώ με αυτή τη μισή ώρα, να γυρίσω το χρόνο πίσω, να καθαρίσω το μυαλό μου από τα άγχη που μου δημιούργησε όλη η ιστορία, να σκεφτώ καθαρά.. και στο φινάλε αφού είχα τελειώσει τις σημαντικές 20 σελίδες πλέον , τι? Να ελέγξω την πράξη μία μία πάλι? Ή να προχωρήσω στην υπόλοιπη άσκηση. </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Χαίρω πολύ τώρα. </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Ελληνική πανεπιστημιακή πραγματικότητα σε όλο της το μεγαλείο ακόμα μια φορά ! </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);"></span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);"><span style="font-size:130%;">PS1</span>: Κατηγορώ τον καθηγητή διότι στις τελευταίες εξεταστικές όλο τέτοια λάθη κάνει. Φίλοι μου έχουν κοπεί από τις βλακείες αυτές και μόνο. Και τώρα κι εγώ :P Αλλά αν πας και του ζητήσεις ευγενικά να προσέχει λίγο περισσότερο τις εκφωνήσεις των θεμάτων που βάζει ώστε να είναι σωστές θα δυσκολέψει τα θέματα απίστευτα. Έχουν τη δύναμη.. "<span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 51);">μονιμότητα</span>" είναι η μαγική λέξη. Ας αρθεί η μονιμότητα να δούμε πώς θα κάνουν όλοι τη δουλειά τους σωστά!<br />Έχουν βολευτεί στις καρεκλάρες τους..! ..<br /><br /><span style="font-size:130%;">PS2</span>: Και τώρα που τελείωσε η εξεταστική, κατάφερα επιτέλους να φτιάξω [χαλάσω μάλλον] το βιολογικό μου ρολόι και σηκώθηκα χαράματα.. μα 8.30 το πρωί? Δε με αναγνωρίζω..!<br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);"><span style="font-weight: bold;">UPDATE</span>: Όταν ΄λέω "άρση μονιμότητας" εννοώ αξιολόγηση των καθηγητών όπως νομίζω γίνεται και στο εξωτερικό, αν δεν απατώμαι. Kάθε καθηγητής , ανάλογα με το μάθημα που κάνει, τη συμπεριφορά του προς τους φοιτητές κλπ , να αξιολογείται από όλους τους φοιτητές. Και να έχουν τη δύναμη οι φοιτητές να διώχνυν όποιον δεν κάνει καλά τη δουλειά του γενικά.<br />Διότι οι φοιτητές αναγνωρίζουν τους καθηγητές που κάνουν καλή δουλειά.<br /><br />PS3: Τελικά το πρωί ξανακοιμήθηκα 11 με 13¨οο περίπου. Παρέμεινα ζώο λοιπόν, ανησύχησα για λίγο :P<br /></span></span><span style="color: rgb(255, 153, 0);"> </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-6805315136342621178?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-51909989668213060502008-02-29T20:01:00.003+02:002008-12-09T11:09:19.564+02:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_JenfAPp3wqE/R8hJF9WV_nI/AAAAAAAAAD4/zah40KCfr3w/s1600-h/sponge.bmp"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_JenfAPp3wqE/R8hJF9WV_nI/AAAAAAAAAD4/zah40KCfr3w/s320/sponge.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5172464538751467122" border="0" /></a><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Ορίστε και το δικό μου wallpaper μετά από πρόσκληση της butterfly!</span></span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Η φωτό είναι ξέγνοιαστη , κάτι τέτοιο χρειάζομαι μες στην εξεταστική και εν όψει Αποκριάς και καρναβαλιού, είναι μέσα στο κλίμα!</span></span><br /><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Αν και η αλήθεια είναι ότι ήθελα κάτι σε Family guy, δε βρήκα κάτι ωραίο όμως.. και είχα καταλήξει στο spongebob.. ελπίζω να μη μπω στα μαύρα κατάστιχα του ΕΣΡ (ελληνικού συμβουλίου ραδιοτηλεόρασης) .. το οποίο ΕΣΡ φαντάζομαι γνωρίζετε ότι το ενοχλεί ο μπομπ ο σφουγγαράκης και όχι όλες οι γυμνές σκηνές σε όλες τις εκπομπές καθ'όλη τη διάρκεια της μέρας...! Θα έχετε παρατηρήσει και με ένα απλό ζάπιγκ στις βραδινές ελληνικές σειρές όλο και πιο νωρίς προβάλλονται γυμνές σκηνές και σε όλο και πιο πολλές σειρές! </span></span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Πριν λίγα χρόνια μόλις, το πολύ πολύ να έβλεπες καμιά ξόφαλτση προκλητική σκηνή σε ένα επεισόδιο κάποιας σειράς , αργά τη νύχτα.</span></span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Φέτος σε τουλάχιστον 3-4 σειρές που μου έρχονται πρόχειρα στο μυαλό , προβάλλονται γυμνές πλέον σκηνές, όχι απλά προκλητικές και νωρίτερα από τα μεσάνυχτα..</span></span><br /><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Από το Spongebob ξεκίνησα, πώς έφτασα μέχρι εδώ δεν ξέρω! ..</span></span><br /><br /></div><span style="font-size:100%;"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-5190998966821306050?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-57313203686748911572008-02-26T01:07:00.009+02:002008-03-02T21:38:59.977+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.cityofthornton.net/rec/images/cake.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.cityofthornton.net/rec/images/cake.gif" alt="" border="0" /></a><span style="color: rgb(255, 153, 0);"><span style="font-size:100%;">Στις 24 Φεβρουαρίου λοιπόν, προχτές για την ακρίβεια, έκλεισα και τα 23 μου χρόνια σε τούτη εδώ τη γη που πατάμε..! Ήταν η τελευταία Κυριακή της Αποκριάς και χιόνιζε όταν γεννήθηκα.. </span></span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);"><span style="font-size:100%;">μάλλον από τότε είμαι για τα καρναβάλια!</span></span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);"></span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);"><span style="font-size:100%;">Δυστυχώς μια μέρα πριν τα γενέθλιά μου με είχε πιάσει μια απογοήτευση, μια μελαγχολία.. και παρατηρώ ότι το παθαίνω εδώ και κανά 2 χρόνια αυτό . Μια μέρα πριν τα γενέθλια να μου πέφτει η διάθεση εντελώς. Μάλλον νιώθω τα χρόνια να με βαραίνουν και είναι ασήκωτο το φορτίο!<br /><br /></span></span><span style="color: rgb(255, 153, 0);"><span style="font-size:100%;">Σοβαρά πάντως, το φταίξιμο (επειδή ψάχνω να ρίξω κάπου αλλού τις ευθύνες, κλασικά, όπως κάνουμε όλοι πάντα!!) το ρίχνω στην κοινωνία (πάλι!).</span></span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);"><span style="font-size:100%;">Η κοινωνία λοιπόν μας έχει πείσει από την παιδική μας ηλικία εμάς τις γυναίκες ότι αυτό που πρέπει να κάνουμε μέχρι τα 30 μας είναι : </span></span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);"><span style="font-size:100%;"><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >1)</span>Να έχουμε σπουδάσει φυσικά (μεταπτυχιακά διδακτορικά ήταν προαιρετικά μέχρι πριν λίγα χρόνια, τώρα πλέον κοντεύουν να γίνουν απαραίτητα)<br /><br /></span></span><span style="color: rgb(255, 153, 0);"><span style="font-size:100%;"><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >2)</span>Να ασχολούμαστε με ένα σωρό άλλα πράγματα για να διευρύνουμε τους πνευματικούς μας ορίζοντες (χορούς, μουσικές, 5 ξένες γλώσσες κλπ)<br /><br /></span></span><span style="color: rgb(255, 153, 0);"><span style="font-size:100%;"><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >3)</span><span style="font-weight: bold;"> </span>Να έχουμε βρει τον άνδρα της ζωής μας και μελλοντικό πατέρα των παιδιών μας.<br /><br /></span></span><span style="color: rgb(255, 153, 0);"><span style="font-size:100%;"><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >4)</span>Να τον έχουμε παντρευτεί το αργότερο μέχρι τα 3ο και μέχρι το πολύ πολύ τα 32 να έχουμε κάνει και κανά παιδάκι. Ούτως ή άλλως η γυναίκα όσο μεγαλώνει δυσκολεύεται από φυσικής και βιολογικής απόψεως στη γέννα.<br /><br /><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >5)</span> Να είμαστε τελικά καλές κόρες, μητέρες, νοικοκυρές, σύζυγοι, καλές στα επαγγελματικά μας και διατηρώντας τη θηλυκότητά μας πάντα!<br /></span></span><span style="color: rgb(255, 153, 0);"></span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);"><span style="font-size:100%;">Εννοείται ότι όλα τα παραπάνω είναι για το καλό μας, σπουδές και τα συναφή , δεν αντιλέγω! Απλά ξαφνικά μου φαίνεται αυτή η δεκαετία 20 με 30 πολύ μικρή για να επιτευχθούν όλα αυτά....! Αν σκεφτείς ότι έκλεισα τα 23 και πάω προς 24 (δηλαδή μια ανάσα από τα 25 και με στρογγυλοποίηση 30! ) , πάει , τελείωσε ο χρόνος μου!<br /><br /><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >Οπότε πήρα μια βαθιά ανάσα και αποφάσισα απλά να ζήσω χωρίς κανόνες όσο πιο όμορφα μπορώ. :)</span><br />[μέχρι τα επόμενα γενέθλιά μου που θα ξαναπεράσω την κρίση αυτή εννοείται! ]<br /><br /><br />PS: <a href="http://butterfly-butterflysworld.blogspot.com/">Butterfly</a> μου σ'ευχαριστώ για την πρόσκληση! Επιφυλάσσομαι σε ένα από τα επόμενα posts μου !<br /></span></span></div><span style="color: rgb(255, 153, 0);"><span style="font-size:100%;"><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-5731320368674891157?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-65311950938827009412008-02-22T01:39:00.004+02:002008-02-22T18:43:11.822+02:00<span style="color: rgb(255, 153, 0);"><span style="font-style: italic;">Χώρος: αμφιθέατρο σχολής</span><br /></span><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Ο ιδιόρρυθμος καθηγητής διηγείται ένα περιστατικό που του συνέβη , για να χαλαρώσουμε λίγο από το μάθημα (στο οποίο δεν καταλαβαίναμε τίποτα εννοείται!)</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">"<span style="color: rgb(255, 204, 51);">Ήρθε τις προάλλες μια κοπέλα στο γραφείο μου και με παρακαλούσε να της αναθέσω εργασία για να περάσει το μάθημα, αλλά όπως ξέρετε δε μου αρέσει να έρχονται οι φοιτητές και να ζητάνε να τους διευκολύνω για να περάσουν το μάθημα.</span>." κλπ κλπ και ηθικολογούσε κανά 10λεπτο.</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Ο συγκεκριμένος καθηγητής εμπνέει φόβο στα μικρά έτη ενώ προσφέρει διασκέδαση σε εμάς τους μεγαλύτερους που δεν ψαρώνουμε πλέον. </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Συνέχισε τη διήγησή του με χαλαρή διάθεση τονίζοντας το σημείο όπου έδιωξε με φωνές την "άτιμη φοιτήτρια" που τόλμησε να μπει στο γραφείο του και το γραφείο μύριζε το άρωμά της ακόμα και μια ώρα μετά. </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Και τότε ένας φίλος και συμφοιτητής μου (μεγάλου έτους και αυτός σε σύγκριση με τα υπόλοιπα μικρά του αμφιθεάτρου) που καθόταν δίπλα μου πετάγεται και λέει "<span style="color: rgb(255, 204, 51);">Μήπως εννοείτε μια κοπελίτσα με γυαλιά</span>?" , φωτογραφίζοντας πλήρως (για εμάς που γνωρίζαμε) την κοπέλα σην οποία αναφερόταν και ο καθηγητής και ο φίλος μοου.</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Ευτυχώς το πήρε στην πλάκα ο καθηγητής και συμφώνησε με το φοιτητή τονίζοντας τη σπιρτάδα του!</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);"></span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Το παραπάνω κείμενο αναφέρεται στους καθηγητές που είναι επιρρεπείς στο γλύψιμο και αφήνονται στην όμορφη και ανιδιοτελή (<span style="font-style: italic;"></span></span><span style="color: rgb(255, 153, 0);">λέμε κανά αστείο να γελάμε</span><span style="color: rgb(255, 153, 0);">) μεταχείριση των συμφοιτητών μας .</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Ο καθηγητής αυτός φυσικά και έχει αφεθεί σε γλύψιμο φοιτητών και έχει ευνοήσει κάποιους, παρά τις ηθικολογίες που μας αραδιάζει συνέχεια. </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Η κοπελίτσα στην οποία αναφερόταν ο καθηγητής είναι γνωστή για τη σιχαμένη προσέγγισή της προς τους καθηγητές (<span style="font-style: italic;">κοινώς γλύψιμο</span>) .<br /><br />Μα είναι τόσο ανήθικο να περνάνε τα μαθήματα μ'αυτόν τον τρόπο..<br />Ισχύει το " ο σκοπός αγιάζει τα μέσα?" Δε σιχαίνονται με τον εαυτό τους?<br />Έχω πετύχει μερικές φορές κάποιους φοιτητές επί τω έργω και ξεπερνούν κάθε όριο!<br />"τι ωραία που σας πάει το πουκάμισο κύριε καθηγητά" και τέτοια.. έλεεεεεοοοοος! ΕΛΕΟΣ!<br /><br /><span style="color: rgb(255, 204, 51);">*</span><span style="font-style: italic; color: rgb(255, 204, 51);">Την ιδέα του τίτλου έδωσε ο <a href="http://pure-evil-blog.blogspot.com/">Pure evil</a> (περίπου έστω :P )</span><br /></span><span style="color: rgb(255, 153, 0); font-style: italic;"></span></div><span style="color: rgb(255, 153, 0);"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-6531195093882700941?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-8680117280953622772008-02-20T20:04:00.004+02:002008-12-09T11:09:20.047+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/R7xr4BPNwOI/AAAAAAAAAGU/QprhTf5QtsQ/s1600-h/half_open_door.JPG"><img style="cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/R7xr4BPNwOI/AAAAAAAAAGU/QprhTf5QtsQ/s320/half_open_door.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5169125082463584482" border="0" /></a><br /></div><br /><div style="text-align: justify;"><span style=";font-family:lucida grande;font-size:100%;" >.<span style="color: rgb(255, 255, 102);">..στέκεσαι δέκα βήματα (ο αριθμός δεν έχει σημασία, γιατί μπορεί να είσαι πολύ κοντά ή πολύ μακρυά) πριν το άνοιγμα και πάντα υπάρχει το ίδιο ερώτημα:</span></span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 102);font-family:lucida grande;font-size:100%;" >θα τη σπρώξεις και θα κλείσει για πάντα χωρίς να μάθεις ποτέ τι υπήρχε πίσω της</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 102);font-family:lucida grande;font-size:100%;" >ή θα διασχίσεις δειλά - δειλά το κατώφλι της και ό,τι ήθελε προκύψει ?</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-868011728095362277?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>lovethinghttp://www.blogger.com/profile/03144266678699365304noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-78289781895171419232008-02-14T16:40:00.007+02:002008-12-09T11:09:20.315+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/R7RTlhPNwMI/AAAAAAAAAGE/JU1Hqc62deo/s1600-h/peanuts20012224180213.gif"><img style="cursor: pointer; width: 410px; height: 91px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/R7RTlhPNwMI/AAAAAAAAAGE/JU1Hqc62deo/s400/peanuts20012224180213.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5166846576543252674" border="0" /></a><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/R7RTshPNwNI/AAAAAAAAAGM/zKyoTuF3JYY/s1600-h/peanuts2008916810214.gif"><img style="cursor: pointer; width: 408px; height: 89px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/R7RTshPNwNI/AAAAAAAAAGM/zKyoTuF3JYY/s400/peanuts2008916810214.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5166846696802336978" border="0" /></a><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 102);">Αχ βρε κατατρεγμένε Charlie Brown... </span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 102);">(εικόνες από το official snoopy site)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-7828978189517141923?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>lovethinghttp://www.blogger.com/profile/03144266678699365304noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-38456304089046463222008-02-13T22:52:00.007+02:002008-02-13T23:28:06.930+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.savagechickens.com/images/chickenplayhard.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px;" src="http://www.savagechickens.com/images/chickenplayhard.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);"><span style="font-style: italic; color: rgb(255, 204, 102);">Αν είσαι φτωχός, δούλευε.</span><span style="color: rgb(255, 204, 102);"> </span><span style="font-style: italic; color: rgb(255, 204, 102);"><br />Αν είσαι πλούσιος, δούλευε.</span><span style="color: rgb(255, 204, 102);"> </span><span style="font-style: italic; color: rgb(255, 204, 102);"><br />Αν αισθάνεσαι φορτωμένος με ασήκωτες ευθύνες, δούλευε.</span><span style="color: rgb(255, 204, 102);"> </span><span style="font-style: italic; color: rgb(255, 204, 102);"><br />Αν είσαι ευτυχισμένος δούλευε, δούλευε αδιάκοπα.</span><span style="color: rgb(255, 204, 102);"> </span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(255, 204, 102);">Όταν δεν κάνεις τίποτα, αφήνεις χώρο για αμφιβολίες και αγωνίες.</span><span style="color: rgb(255, 204, 102);"> </span><br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(255, 204, 102);">Αν έρχεται συντροφιά σου ο πόνος και χάνεις την εμπιστοσύνη σου σε αγαπημένους ανθρώπους, δούλευε.</span><span style="color: rgb(255, 204, 102);"> </span><span style="font-style: italic; color: rgb(255, 204, 102);"><br />Αν είσαι απογοητευμένος, δούλευε.</span><span style="color: rgb(255, 204, 102);"> </span><span style="font-style: italic; color: rgb(255, 204, 102);"><br />Αν κλονίζεται η πίστη σου και σε απογοητεύει η λογική σοου, δούλευε.</span><span style="color: rgb(255, 204, 102);"> </span><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(255, 204, 102);">Αν διαλύονται τα όνειρά σου και φαίνεται χαμένη η ελπίδα σου, δούλευε,</span><span style="color: rgb(255, 204, 102);"> </span><span style="font-style: italic; color: rgb(255, 204, 102);"> δούλευε σαν να βρίσκεται η ζωή σου σε κίνδυνο.<br /><br /></span> <span style="font-style: italic; color: rgb(255, 204, 102);">Ό,τι κι αν σε βασανίζει , δούλευε.</span><span style="color: rgb(255, 204, 102);"> </span><span style="font-style: italic; color: rgb(255, 204, 102);"><br /> Δούλευε ευσυνείδητα και με εμπιστοσύνη.</span><span style="color: rgb(255, 204, 102);"> </span><span style="font-style: italic; color: rgb(255, 204, 102);"><br />Η δουλειά είναι η καλύτερη γήινη ιατρική που διαθέτουμε.</span><span style="color: rgb(255, 204, 102);"> </span><span style="font-style: italic; color: rgb(255, 204, 102);"><br /></span><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(255, 204, 102);">Η δουλειά θεραπεύει τους σωματικούς και ψυχικούς πόνους.</span><br /><br /><br /></span></span></span> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;font-size:100%;" ><span style="font-size:130%;">Τ</span><span style="font-size:130%;">ο παραπάνω κείμενο το βρήκα στο βιβλίο ενός καθηγητή μου, ο οποίος με τη σειρά του το πρωτοείδε σε μια πινακίδα στην αίθουσα αναμονής ενός ιατρείου (έτσι λέει τουλάχιστον!)<br />Δε διαφωνώ τελείως με το παραπάνω. Πολλές είναι οι φορές που για να μη σκέφτεσαι πράγματα που δεν πρέπει η εργασιοθεραπεία είναι καλή. Μετά από χωρισμούς, θανάτους αγαπημένων προσώπων και άλλες καταστάσεις που δυσκολεύεσαι να πάρεις απόφαση ότι συνέβησαν στη ζωή σου.<br />Θεραπεύει όντως την ψυχή η εργασία, δε σου αφήνει χρόνο να σκεφτείς , κρατάς το σώμα και την ψυχή συνεχώς απασχολημένα με κάτι άλλο. Δεν πιστεύω ότι είναι η μόνη γήινη ιατρική, οι φίλοι είναι επίσης πολύ καλό φάρμακο για την ψυχή!<br /><br />Η εργασία όμως θα έπρεπε να έχει όρια.<br />Όταν δεν συντρέχει κάποιος τόσο σοβαρός λόγος , όπως αυτοί που προανέφερα, θα έπρεπε να βρίσκουμε χρόνο να σκεφτούμε και να προβληματιστούμε. Η συνεχής και αδιάκοπη εργασία βολεύει μόνο τις κυβερνήσεις και τα κράτη να διοικούν τα πρόβατα, τους πολίτες.<br />Πολίτης με σκέψη μπορεί να παλέψει, να διεκδικήσει, να καταλάβει πότε τον αδικούν .<br />Χωρίς σκέψη ο νους ατροφεί.<br />Δεν πρέπει να τον αφήνουμε να σκουριάζει και να σαπίζει .</span></span><span style=";font-family:Arial;font-size:14;" ><o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-3845630408904646322?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-68783968047210084742008-02-11T11:14:00.000+02:002008-02-11T11:39:02.736+02:00<div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 102);">Περίμενα με μεγάλη περιέργεια και ανυπομονησία να δω τη Bossa Nova που ανεβάζει το Εθνικό για 40 παραστάσεις. Μουσικοχορευτική παράσταση με <span class="contents_text">εννέα ηθοποιούς που χορεύουν, έντεκα χορευτές που τραγουδούν και τέσσερις μουσικούς ερμηνεύουν ρόλους με θέμα τον έρωτα και την επαναληπτικότητά του. (όπως το περιγράφει πολύ σωστά το αθηνόραμα) Κεντρικό θέμα ο έρωτας. Παντού ο έρωτας, σε όλες τις μορφές του. Πως γεννιέται, πως συντηρείται, πως τελειώνει. Η κυριαρχία του, η παντοδυναμία του, η ομορφία του, η ασχήμια του, οι ακρότητες του, το πάθος. Όλα τα είχε η παράσταση μα πάνω από όλα πολύ κέφι που οι performers το μετέδιδαν σε μεγάλες δόσεις στο κοινό. Το κοινό που στην αρχή ανέβηκε στη σκηνή και χόρεψε bossa nova. Δεν ήταν μια "εύκολη" παράσταση. Είχε πολλά μηνύματα, πολλά σουρεαλιστικά στοιχεία, πολλούς συμβολισμούς. Αλλά ο καθένας θα πάρει διαφορετικά πράγματα από αυτήν. Αυτό είναι σίγουρο. Δεν ήταν όλοι ευχαριστημένοι στην αίθουσα. Άλλοι σοκαρίστηκαν με σκηνές ή λόγια, άλλοι απλώς περίμεναν κάτι άλλο. </span><span class="contents_text">Κι εγώ είχα στο μυαλό μου μια πιο συμβατική ιδέα για την παράσταση αλλά η ανατρεπτικότητα της τελικά με εξέπληξε ευχάριστα.</span><span class="contents_text"> Με έκανε να σκεφτώ τις μεγάλες αλήθειες που περνούσαν μέσα από κοινές ατάκες. Την απόγνωση στην οποία μπορεί να σε οδηγήσει ένα πάθος, την αγωνία του ανθρώπου να μη μείνει μόνος και γυρνάει από κρεβάτι σε κρεβάτι ή αξξιστρόνεται από σχέσεις τελειωμένες. Είχε και το θεό το Φραγκάκη με το αγαλματένιο κορμί, τη Μαρία Ναυπλιώτου με μια φωνή και γενικά παρουσία που εμένα με άγγιξε πολύ αλλά και λιγότερο γνωστούς ηθοποιούς και χορευτές με λαστιχένια κορμιά που έδιναν τον καλύτερο εαυτό τους. </span><span class="contents_text"> Δύο ευχάριστες αλλά όχι απροβλημάτιστες ώρες. Μέχρι 2 Μαρτίου στο Rex.<br /><br />Έχει και blog η παράσταση (άλλη μια ευχάριστη έκπληξη) από το οποίο σας μεταφέρω ένα απόσπασμα για το τι πρέπει να σκεφτείται πριν δείτε την παράσταση (εγώ τα σκεφτόμουν κατά τη διάρκεια!):<br /><br /> </span>1.Τι σημαίνει έρωτας; Δώστε κάποιον ορισμό!<br />2. Ποια είναι τα σημάδια-οι ενδείξεις του έρωτα. Τι αισθάνεστε όταν είστε ερωτευμένος/η;<br />3. Σε ποια ηλικία ερωτευτήκατε για πρώτη φορά; Έχετε κάποια ανάμνηση από τον πρώτο σας έρωτα;<br />4. Πόσες φορές έχετε ερωτευτεί μέσα στα τελευταία δέκα χρόνια;<br />5. Πιστεύετε ότι υπάρχει παντοτινός έρωτας ή πως ο έρωτας έχει συγκεκριμένη, μετρήσιμη διάρκεια ανεξάρτητη από το «αντικείμενο του πόθου»;<br />6. Πόσες φορές έχετε ερωτευτεί «…για πάντα»;<br />7. Θεωρείτε ότι το να ζήσει κάποιος/α για πάντα με έναν μοναδικό σύντροφο είναι συμβιβασμός<br />8. Τι σας αρέσει περισσότερο στον εαυτό σας όταν είσαι ερωτευμένος/η;<br />9. Ποια συγκεκριμένη στιγμή στο παιχνίδι του έρωτα σας αρέσει περισσότερο και για ποιο λόγο;<br />10. Ποια η βαρύτητα του σεξ για τη ζωή σας;<br />11. Θυμάστε το πρώτο σας φιλί; Θυμάστε το πρώτο φιλί κάθε σχέσης σας (εφήμερης ή μακροχρόνιας); Σηματοδοτεί κάτι ιδιαίτερο για σας το εκάστοτε «πρώτο φιλί»;<br />12.Το σεξ για το σεξ ή το σεξ για τον έρωτα; Κατά πόσο συνδέετε το σεξ με την «κατάσταση» του ερωτευμένου;<br />13.Πιστεύετε ότι η ευημερία μιας σχέσης εξαρτάται απ’ την ποιότητα του σεξ;<br />14.Τι θυμάστε από την πρώτη σας ερωτική εμπειρία;<br />15. H μονογαμία είναι εφικτή; Θεωρείτε προβληματική την αναζήτηση του σεξ πέρα από τα πλαίσια της σχέσης;<br /><br /><div style="text-align: left;">Για περισσότερες πληροφορίες: <a href="http://bossanovaperformance.blogspot.com/">http://bossanovaperformance.blogspot.com/</a><br /></div><span class="contents_text"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-6878396804721008474?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>lovethinghttp://www.blogger.com/profile/03144266678699365304noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-89177540908237844362008-02-10T09:49:00.000+02:002008-02-10T09:57:50.385+02:00<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 255, 102);">Η εκπομπή του "Παρασκηνίου" για τους έλληνες bloggers την οποία δεν έτυχε να δω αλλά διάβασα στον Ταχυδρόμο πως υπάρχει στο youtube. Παίρνουν σάρκα και οστά μερικοί από τους "διάσημους" bloggers εξηγώντας από τη δική του οπτική γωνία τι οδήγησε τον καθένα στη διατήρηση ενός blog. Ενδιαφέρουσα εκπομπή για όλους και κυρίως για όσους στέκονται με σκεπτικισμό απέναντι σε αυτό το φαινόμενο πια και στην Ελλάδα του διαδυκτίου. </span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 102);">Τα links στο youtube....</span><br /><a style="color: rgb(255, 255, 102);" href="http://youtube.com/watch?v=EyCxW_zS8xU">part1</a><span style="color: rgb(255, 255, 102);"> , </span><a style="color: rgb(255, 255, 102);" href="http://youtube.com/watch?v=LtgH9JnYF6k">part2</a><span style="color: rgb(255, 255, 102);"> , </span><a style="color: rgb(255, 255, 102);" href="http://youtube.com/watch?v=aNipGC1-BvE">part3</a><span style="color: rgb(255, 255, 102);"> , </span><a style="color: rgb(255, 255, 102);" href="http://youtube.com/watch?v=XjsFNRcLM6M">part4</a><span style="color: rgb(255, 255, 102);"> , </span><a style="color: rgb(255, 255, 102);" href="http://youtube.com/watch?v=vRIVrUxBYo8">part5</a><span style="color: rgb(255, 255, 102);"> , </span><a style="color: rgb(255, 255, 102);" href="http://youtube.com/watch?v=5rSFH36Htf4">part6</a><span style="color: rgb(255, 255, 102);"> </span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-8917754090823784436?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>lovethinghttp://www.blogger.com/profile/03144266678699365304noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-43388501003314059452008-02-08T12:31:00.000+02:002008-02-08T13:01:59.345+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.streetpanthers.gr/images/publications_images/gaidarakos_small.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px;" src="http://www.streetpanthers.gr/images/publications_images/gaidarakos_small.gif" alt="" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Όπως αναφέρουν οι ίδιοι στο <a href="http://www.streetpanthers.gr/">site</a> τους , ξεκίνησαν από τη Θεσσαλονίκη το 2006 αλλά ως σήμερα έχουν επεκταθεί σε πολλά αστικά κέντρα. </span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Στόχος τους να αντιδράσουν με κάποιο τρόπο στην αυθαιρεσία των οδηγών που παρκάρουν όπου θέλουν και δε σέβονται νόμους και λογικές απαιτήσεις των πεζών και των ανάπηρων. Πόσες φορές ενώ περπατούσατε στο πεζοδρόμιο χρειάστηκε να παρακάμψετε της πορείας σας για να αποφύγετε αυτοκίνητα και μηχανάκια ? </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Όλοι γνωρίζετε τα προβλήματα μετακίνησης συμπολιτών μας με τα αναπηρικά καροτσάκια καθώς δεν υπάρχουν πεζοδρόμια.. (ας μην επεκταθώ στις ράμπες που δεν υπάρχουν..)</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);"></span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Αυτό που κάνουν οι street panthers λοιπόν είναι απλό. Έχουν αυτοκόλλητα που γράφουν "είμαι γάιδαρος" τα οποία κολλάνε πάνω στα αυτοκίνητα που παρανομούν στο παρκάρισμα. Αρχικά μπορεί να σκεφτεί κάποιος (όπως κι εγώ) ότι δεν είναι σωστό αυτό που κάνουν και παραβιάζουν ιδιωτική περιουσία και πως ό,τι και να κάνει κάποιος δε μπορείς να πάρεις εσύ το νόμο στα χέρια σου. Τελικά αυτό το επιχείρημα δε στέκει ούτε από νομικής πλευράς όπως μας πληροφορούν οι ίδιοι στο site τους διότι τα αυτοκόλλητα απομακρύνονται με νερό και δεν αφήνουν κανένα μα κανένα σημάδι στο αυτοκίνητο. </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Υπάρχουν κάποιοι που μετανόησαν καθώς είδαν το αυτοκόλλητο στο αυτοκίνητό τους. Δεν είμαι σίγουρη ότι είναι πολλοί αλλά όπως και να έχει , πρέπει να γίνει γνωστή η ακτιβιστική δράση των street panthers στο πανελλήνιο καθώς κάποιοι (και ειδικά οι νέοι) ίσως προβληματιστούν και λίγο.. </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Το μόνο που έχει να κάνει κάποιος για να γίνει street panther είναι να εκτυπώσει ή να παραγγείλει τα αυτοκόλλητα και να αρχίσει τη δράση του "τιμωρού " (με την καλή έννοια).</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Κάθε μήνα επιλέγουν το "γάιδαρο του μήνα". Το χειρότερο παρκάρισμα προφανώς. Δείτε <a href="http://www.streetpanthers.gr/">εδώ</a> για τον Οκτώβριο. Στο site υπάρχει και ένα <a href="http://www.streetpanthers.gr/">videaki </a>στην αρχή που θα σας κάνει να μην κλείσετε πεζοδρόμιο ξανά με το παρκάρισμά σας.. </span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Βέβαια το θέμα έχει επεκτάσεις και δεν είναι τόσο απλό, καθώς όταν δεν υπάρχουν θέσεις για παρκάρισμα πουθενά και ο οδηγός πού να το βάλει τελικά, στο κεφάλι του? Ίσως να χρησιμοποιούσαν όλοι το λιγότερο δυνατό τα αυτοκίνητα και να στρέφονταν στις συγκοινωνίες θα ήταν μία λύση..<br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.streetpanthers.gr/images/publications_images/eukolia_dyskolia_small.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.streetpanthers.gr/images/publications_images/eukolia_dyskolia_small.gif" alt="" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);"><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-4338850100331405945?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-28911554045780454522008-02-06T16:16:00.001+02:002008-12-09T11:09:20.461+02:00<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 255, 102);"></span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 102);">Έχουν όλα στη ζωή αρχή-μέση-τέλος; Κι αν ναι τα βρίσκουμε πάντα με αυτή τη σειρά; Μήπως το ένα διαδέχεται το άλλο χωρίς τελειωμό; Μήπως από τις στάχτες του ενός χτίζεται κάτι νέο; Υπάρχουν πολλές αρχές και πολλά τέλη. Πόσες φορές δεν έχουμε πει: σήμερα είναι μια καινούργια μέρα, να κάνουμε μια καινούργια αρχή, βάλε ένα τέλος πια κ.α. Μπορεί όμως να συμβεί αυτό στην πραγματικότητα; Όλα μια συνέχεια είναι μέσα μας. Εμείς τα κουβαλάμε. Το ένα διαδέχεται το άλλο, μετασχηματίζεται, αλλάζει και μας οδηγεί σε κάτι άλλο. Πόσα "τέλη" μας έχουν ξαναχτυπήσει την πόρτα στο μέλλον και πόσες "αρχές" δεν ήταν απλά δεύτερη πράξη στο ίδιο έργο. Εγώ τελικά πιστεύω στην καλή αλλαγή του κακού. Δηλαδή πως ακόμα και κάτι κακό θα το διαδεχτούν διαδικασίες που θα το οδηγήσουν σε κάτι καλό. Θα γίνει εμπειρία μετά και γνώση. Και το τέλος...πόσα παραθυράκια ή πόρτες ορθάνοιχτες δεν αφήνουμε όταν λέμε, τέλος; Συνειδητά κι ας μη το παραδεχόμαστε.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 102);">Αφορμή γι'αυτόν τον προβληματισμό υπήρξε το ακόλουθο έργο του M.C.Escher που μου το έφερε στο μυαλό το Funky Beep του Κ.Βήτα (η μαθηματική μου υπόσταση και μόνο δικαιολογεί αυτούς τους συνειρμούς):</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/R6nF9R6hyOI/AAAAAAAAAFs/FL5vHtyenaE/s1600-h/300px-Escher,_Metamorphosis_III.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/R6nF9R6hyOI/AAAAAAAAAFs/FL5vHtyenaE/s320/300px-Escher,_Metamorphosis_III.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5163876104328562914" border="0" /></a><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-2891155404578045452?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>lovethinghttp://www.blogger.com/profile/03144266678699365304noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-91764343041282709822008-02-02T11:08:00.000+02:002008-02-02T11:47:01.573+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.ornithologiki.gr/life/pylos-evrotas/images/cha_leaf.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.ornithologiki.gr/life/pylos-evrotas/images/cha_leaf.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Ο άνθρωπος συνήθως είναι χαμαιλέων. </span></span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Σε μια σχέση λειτουργεί διαφορετικά από ότι σε μια άλλη.</span></span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Προσαρμόζεται ανάλογα με τις συνθήκες και τις ανάγκες. </span></span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Όχι μόνο στις ερωτικές σχέσεις αλλά γενικά, στις διαπροσωπικές και παντός είδους σχέσεις με άλλους ανθρώπους. </span></span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Όταν είσαι με κάποιον που είναι αγχωμένος συνέχεια, ακόμα και αν εκ φύσεως είσαι αγχωτικός επίσης άνθρωπος, δε θα σου βγει τόσο μαζί του. Γιατί ο άλλος είναι περισσότερο και πρέπει να κρατηθούν ισορροπίες και η αρμονία στη σχέση.</span></span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Αντίθετα αν είσαι με κάποιον πολύ χαλαρό, το πιθανότερο είναι ότι θα μπορείς να παρουσιάσεις το άγχος σου και να το εξωτερικεύσεις μια χαρά. Και ο άλλος θα σε ηρεμεί, πάλι ισορροπία. </span></span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);"></span></span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Αν εμπιστεύεσαι τυφλά το σύντροφό σου δεν έχεις κανένα πρόβλημα ζήλιας.</span></span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Αν ο σύντροφός σου όμως σου δίνει δικαιώματα θα φτάσεις μέχρι και στα όρια της παθολογικής ζήλιας.</span></span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);"></span></span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Σίγουρα ο κάθε άνθρωπος έχει ορισμένα στοιχεία που τον χαρακτηρίζουν αλλά ο άνθρωπος που έχει απέναντι του, του βγάζει ορισμένα από αυτά στην επιφάνεια και σε διαφορετικό βαθμό από κάποιον άλλο.<br />Όταν λέει κάποιος "ο τάδε με κάνει καλύτερο άνθρωπο " αυτό δε σημαίνει ουσιαστικά?<br />Ότι του βγάζει τα καλά στοιχεία στην επιφάνεια.<br />Καλό είναι να έχουμε τέτοιους ανθρώπους τριγύρω μας λοιπόν και να μην είμαστε σκληροί με τους εαυτούς μας γιατί μερίδιο ευθύνης στις διαπροσωπικές σχέσεις έχουν και οι δύο πλευρές.<br /></span></span><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);"></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-9176434304128270982?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-86334960629940559042008-01-25T12:21:00.000+02:002008-01-25T12:34:04.000+02:00<div style="text-align: center; color: rgb(255, 255, 102);">Χωρίς να σε βλέπω<br />Χωρίς λόγους<br />Χωρίς τελετές<br />Χωρίς να με κοιτάς<br />Χωρίς τσιγάρα κι επαφές<br />Χωρίς να βρέχει<br />Χωρίς να κλαις<br />Χωρίς να γελάς<br />Χωρίς τα ρούχα που σε κάνουν να αισθάνεσαι άνετα<br />Χωρίς μουσική<br />Χωρίς το ημερολόγιό σου<br />Χωρίς τη γλάστρα που σου χάρισα<br />Χωρίς τη φωτογραφία από τη Σύρο<br /></div><br /><span style="color: rgb(255, 255, 102);">ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟ!</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 102);">Σώπα...</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 102);">Ξεβολευτείτε...</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 102);">Συνεχίζοντας την ωδή στο </span><a style="color: rgb(255, 255, 102);" href="http://myspace.com/maraveyas">maraveya</a><span style="color: rgb(255, 255, 102);"> που ξεκίνησε ο φίλος </span><a style="color: rgb(255, 255, 102);" href="http://pure-evil-blog.blogspot.com/">pure_evil</a><span style="color: rgb(255, 255, 102);">..., στίχοι από το "Σώπα στο 'πα"...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-8633496062994055904?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>lovethinghttp://www.blogger.com/profile/03144266678699365304noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-6412201184489009772008-01-24T13:13:00.000+02:002008-01-24T13:22:10.393+02:00<span style="color: rgb(255, 153, 0);">Θέλεις να ουρλιάξεις. Να δώσεις εξηγήσεις. Να σε καταλάβει.<br />Δε θα σε καταλάβει.<br />Σκέφτεται αλλιώς. Έχει άλλη κοσμοθεωρία μάλλον.<br />Πού να βρεθεί κοινό σημείο επαφής?<br />Ενώ όλα τα άλλα είναι τέλεια ..<br />Τελικά πολλές φορές εθελοτυφλούμε μάλλον .<br />Και δε θέλουμε να ανοίξουμε τα μάτια μας να δούμε την πραγματικότητα που την ξέρουμε .<br />Το θέμα είναι όμως ότι κάποια στιγμή μάλλον πρέπει να γίνει.<br />Και δεν πρέπει να γίνει τόσο αργά ώστε να πονέσεις πάρα πολύ.<br />Γιατί θα πονέσεις. Απλά θέλεις να σου κάνουν αναισθητική ένεση πρώτα, για να μη νιώσεις. Και ας έχεις ανοιχτά τα μάτια σου, αυτό είναι αναπόφευκτο. Να ξυπνήσεις και να έχουν τελειώσει όλα. Ανώδυνα. Ήρεμα.<br />Με μια γλυκιά ανάμνηση. Νοσταλγικά να σκέφτεσαι και να θυμάσαι τα ωραία.<br />Να μυρίζεις τις ωραίες μυρωδιές μόνο και να ακούς τα όμορφα τραγούδια, όχι τα μελαγχολικά. Να καρφώνεις το βλέμμα στο άπειρο και να χαμογελάς στη σκέψη.<br />Έτσι κι αλλιώς τόσο καιρό νοσταλγία ήταν .. ας μείνει έτσι.. σαν όνειρο.<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-641220118448900977?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-68313676092053921522008-01-08T15:01:00.000+02:002008-01-08T15:20:34.461+02:00<p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; color: rgb(255, 153, 0);">Επιστρέφεις στην πόλη που κατοικείς τα τελευταία χρόνια. <o:p></o:p><br />Τη νιώθεις δική σου. Έχεις προσαρμοστεί τόσο καλά που σου λείπει όταν είσαι μακριά της. <o:p></o:p><br />Ρουφώντας τον αέρα λες και έλειπες καιρό , λες και είναι διαφορετικός από τις άλλες πόλεις. <o:p></o:p><br />Είναι.<o:p></o:p><br />Γιατί έχεις ζήσει τόσα πολλά πράγματα σ’αυτήν την πόλη και κυρίως.. ωρίμασες . <o:p></o:p><br />Σκέφτεσαι πόσο θα σου λείψουν πολλά πράγματα όταν φύγεις από δω. <o:p></o:p><br />Σε ενοχλεί τόσο ώστε να μην προσπαθείς αρκετά να πάρεις το πτυχίο για να παρατείνεις λίγο τη ζωή εδώ. Παρόλο που όταν φύγεις πια , γρήγορα θα προσαρμοστείς πάλι στα νέα δεδομένα.<br />Νομίζεις ότι η ζωή περιμένει και την έχεις βάλει στο </span><span style="font-family: Arial; color: rgb(255, 153, 0);" lang="EN-US">stand</span><span style="font-family: Arial; color: rgb(255, 153, 0);" lang="EN-US"> </span><span style="font-family: Arial; color: rgb(255, 153, 0);" lang="EN-US">by</span><span style="font-family: Arial; color: rgb(255, 153, 0);" lang="EN-US"> </span><span style="font-family: Arial; color: rgb(255, 153, 0);">για να ξαναπατήσεις το κουμπί όταν θα νομίζεις πως είσαι πλέον έτοιμη να αντιμετωπίσεις την πραγματικότητα. Πατάς Pause για όσο περισσότερο μπορείς. Μέχρι να το φτάσεις σε οριακό σημείο.<o:p></o:p><br />Όταν θα νομίζεις πως είσαι έτοιμη να πάρεις τη ζωή στα χέρια σου και να κυνηγήσεις τα όνειρά σου. <o:p></o:p><br />Πρόλαβες να κάνεις όνειρα ή απλά ρουφάς τη ζωή κάθε στιγμή?<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; color: rgb(255, 153, 0);"><o:p> </o:p><br />Υ.Γ.<o:p></o:p><br />Καλή χρονιά με υγεία πάνω απ’όλα σε όλους! Ζητάτε λίγα και να είστε ευχαριστημένοι με όσα σας δίνονται, να προσπαθείτε για το καλύτερο αλλά χωρίς να γίνεται αυτοσκοπός . <o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-6831367609205392152?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-1875395761356136962007-12-14T13:40:00.000+02:002007-12-14T13:58:31.666+02:00<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Προχθές, ημέρα Τετάρτη 12 Δεκεμβρίου 2007, ήταν η γενική απεργία.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Τι το θελα και βγήκα από το σπίτι μου?</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Πέρασα από μια καθηγήτρια να συζητήσουμε για τη διπλωματκή εργασία.. ωωω! απεργούσε.</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Μέχρι και γραμματείς έλειπαν αρκετοί, λες και δεν ξύνονται αρκετά τα πρωινά που πάνε απλώς και πίνουν τον καφέ τους..</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Στο πανεπιστήμιο επικρατούσε μια νέκρα.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Σκέφτηκα να πάω στο υπολογιστικό κέντρο να πνίξω λίγο τον πόνο μου στο ιντερνετ μιας και δεν είχα υπολογιστή στο σπίτι ακόμα. Ήταν εκεί κάποιοι κύριοι και με σταμάτησαν πριν μπω στην αίθουσα :</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0); font-style: italic;">"Οι υπολογιστές είναι κλειστοί λόγω απεργίας"</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Τα είδα όλα! Η πίεση χτύπησε κόκκινο.</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0); font-style: italic;">"Εσείς δεν απεργείτε αλλά απεργούν μήπως οι υπολογιστές " ?</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">απάντησα με αρκετά κυνικό και μάλλον όχι ευγενικό τόνο.</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);"><span style="font-style: italic;">"Εεε.. ναι"</span> , είπε αμυνόμενος ο κύριος , μάλλον αιφνιδιασμένος.</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);"><span style="font-style: italic;">"Ε, να τους βάλουμε να κάνουνε παρέα με την ηλεκτρική μου σκούπα που απεργεί και αυτή σήμερα"</span> , και σηκώθηκα κι έφυγα νευριασμένη που τους ήταν δύσκολο να ανοίξουν τους υπολογιστές εφόσον βρίσκονταν εκεί.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Μετά πήγα κατευθείαν Λέσχη για να φάω [βρίσκεται εκτός κέντρου, με λεωφορείο πάμε , 10λεπτά απόσταση με λεωφορείο]. Δυστυχώς έσυρα και έναν άτυχο μαζί μου, τον οποίο ξύπνησα και τον τραβολογούσα λέγοντας "Έλα, φακές έχει σήμερα, άντε πάμεεεεεεεε" ..!</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Ε, φυσικά όπως μπορείτε να φανταστείτε , απεργούσαν και οι ηλεκτρικές κουζίνες και οι κατσαρόλες. Τουλάχιστον δεν ήταν εκεί οι μάγειρες και η Λέσχη ήταν κλειστή.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Και αναρωτιέμαι εγώ τώρα.. οι μάγειρες ειδικά.. ποιόν τιμώρησαν με την απεργία τους?</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Εμάς . τους άμοιρους φοιτητές που όχι μόνο χάσαμε ένα μισάωρο στο πήγαινε - έλα και περιμέναμε να έρθει το λεωφορείο αλλά πληρώσαμε για να φάμε εκείνη τη μέρα? Μας τιμώρησαν?</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Αυτά είναι οι απεργίες ? Και ήταν δύσκολο να βγάλουν την προηγούμενη μέρα μια ανακοίνωση στην πόρτα τουλάχιστον να μας ενημερώσουν ώστε να μην ταλαιπωρηθούμε?</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Ή να έχουν φτιάξει σάντουιτς και να τα έχουν αφήσει εκεί για να φάμε? </span><br /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Γενικά , δεν είμαι σίγουρη ότι καταλαβαίνω την απεργία ως μέτρο αντίδρασης. Θα ήθελα κάποιος από αυτούς να μου το εξηγούσε απλά. Πώς μία μέρα απεργίας φέρνει αποτελέσματα σε σχέση με τα αιτήματα τους? Ενοχλεί πολύ την κυβέρνηση δηλαδή μια μέρα απεργίας? [όποια και να είναι η κυβέρνηση, δεν το πολιτικοποιώ το θέμα σε σχέση με κόμματα κλπ].</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Το συμπέρασμα είναι τουλάχιστον ότι η γενική απεργία σημαίνει Κυριακή . Άραγμα στο σπίτι και ύπνος. Ή μάλλον βόλτα στα μαγαζιά, αφού αυτά παραμένουν ανοιχτά.</span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-187539576135613696?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-44112762188909102092007-12-11T15:14:00.001+02:002007-12-14T18:50:03.506+02:00<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Τι να εξηγήσεις όταν έχεις να γράψεις τόσο καιρό ? Και σε ποιόν?</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Οι διακοπές μάλλον που ξεκίνησαν τέλη Οκτωβρίου ήταν παρατεταμένες.. μπορεί και μέχρι σήμερα.</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Ουσιαστικά διακοπές μεγάλης διάρκειας ..</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Αποχή από το blog εξαιτίας ενός προβλήματος με το e-mail μου στο gmail.</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Και μετά καπάκι, πρόβλημα στον υπολογιστή γενικά.</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Κλείδωσαν τα windows και ούτε καν μπορούσα να τον ανοίξω.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Με πρόδωσε ο υπολογιστής μου και είχαμε τόσα πολλά περάσει μαζί.</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Εργασίες με ιδρώτα και κόπο και ξενύχτια, μουσικές στη διαπασών, μουσική στα πάρτυ, περιηγήσεις στο internet , ταινίες, παιχνίδια..</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Δύσκολη η ζωή χωρίς αυτόν. Τελικά μετά την απλή "γρίπη" που είχε , αποφάσισα να του κάνω ολική εγχείρηση. Σκληρούς δίσκους, ram κλπ. Για να τον τιμωρήσω.</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Για να μη μου θυμίζει τίποτα παλιό.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Τον περιμένω μέσα στις επόμενες μέρες.</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Ελπίζω να μην έχω ξανά προβλήματα .</span><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Τα λέμε :)</span><br /></div><span style="color: rgb(255, 153, 0);"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-4411276218890910209?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-58989092718657071742007-09-20T10:02:00.000+03:002008-12-09T11:09:20.785+02:00<a style="color: rgb(255, 255, 102);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/RvIiAg8lDzI/AAAAAAAAAFc/A3xDv48-Rzw/s1600-h/metronome.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/RvIiAg8lDzI/AAAAAAAAAFc/A3xDv48-Rzw/s320/metronome.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5112185919258300210" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 102);">Ο Σεπτέμβρης είναι ο κατάλληλος μήνας για καινούργια ξεκινήματα. Ξεκινάνε τα σχολεία, τα φροντιστήρια, οι σχολές μπαλέτου, σίγουρα θα υπάρχουν και πολλές εγγραφές στα γυμναστήρια... και στην περίπτωσή μου ξεκινάει το ωδείο! Το κατάλαβα σήμερα όταν ξύπνησα πρωι πρωί και έβαλα το τικ - τακ του μετρονόμου (on line μετρονόμου καθώς ο δικός μου αγνοείται) να ηχεί στα αυτιά μου για να συνηθίσω τον ήχο. Υπάρχουν μετρονόμοι και μετρονόμοι. Οι κλασσικοί οι παλιοί με πιο γλυκό ήχο και οι καινούργιοι οι ηλεκτρονικοί με ήχο που πολλές φορές σου χτυπάει σα σφυρί μέσα στο κεφάλι. Τα καινούργια βελτιωμένα μοντέλα βγαίνουν πια με πιο γλυκό ήχο για να μη σου σπάνε τα νεύρα όσο κάνεις το πιο ηλίθιο πράγμα των μουσικών σπουδών...διαβάζεις σκάλες!<br /><br /><span style="font-style: italic;">Λέγοντας </span><b style="font-style: italic;">Κλίμακα</b><span style="font-style: italic;"> [<αρχ. κλίμαξ < κλίνω] ή </span><b style="font-style: italic;">Σκάλα</b><span style="font-style: italic;">, εννοούμε μία σειρά από μουσικούς ήχους/νότες που ο αριθμός τους ποικίλει από κλίμακα σε κλίμακα, και την οποία χρησιμοποιούν οι μουσικοί κάθε λαού ως βάση για την δημιουργία της μουσικής και των τραγουδιών τους. Οι νότες κάθε μουσικής κλίμακας, έχουν ένα συγκεκριμένο τρόπο διάταξης μέσα σ' αυτήν και όταν λέμε διάταξη αναφερόμαστε κυρίως στις ηχητικές αποστάσεις που απέχουν οι νότες αυτές μεταξύ τους.</span><br /><br />Μια ευγενική χορηγία της Βικιπαιδείας! Οι σπουδαστές κάθε οργάνου υποχρεούνται από την αρχή των σπουδών τους να μελετούν κλίμακες και να εξετάζονται σε αυτές. Η μελέτη τους γίνεται με το μετρονόμο (σε αντικατάσταση του χτυπήματος του ποδιού που πραγματικά αν το κάνεις πολύ ώρα δε τηα μπορείς να περπατήσεις). Στην κιθάρα λοιπόν προτεινόμενος χρόνος μελέτης είναι μια ώρα την ημέρα! Δε νομίζω ότι το έχω κάνει αυτό ποτέ μα ποτέ για δύο μέρες τουλάχιστον συνεχόμενα στα χρόνια που σπουδάζω κιθάρα. Γι' αυτό βέβαια τρέχω να καλύψω κάθε τόσο τα κενά που δημιουργούνται από την έλλειψη άρτιας τεχνικής.<br /><br />Σήμερα λοιπόν ξαναδιάβασα σκάλες. Που πρέπει να φτάσουν σε ταχύτητα τις 4 νότες στο 120 του μετρονόμου!!!! Κι εγώ είμαι ακόμα στο...86!!! Πάλι καλά γιατί μετά από 3 μήνες πλήρους αποδιοργάνωσης πίστευς ότι θα αρχίσω πάλι από το κλασσικό 60 κάθε χρονιάς. Είναι το όργανο σαν το ποδήλατο? Αν πω ναι θα παρακινήσω τον κόσμο να τα παρατάει που και που όταν κουράζεται με την ψευδαίσθηση ότι όλα θα είναι όπως πριν. Η αλήθεια είναι ότι έχεις διπλάσιο δρόμο να καλύψεις μετά. Με χέρια που μαλάκωσαν από την απαιξιά και τα καλοκαιρινά μουλιάσματα στην παραλία, που δεν ανταποκρίνονται στις εντολές του μυαλού (και του μετρονόμου), που δε μπορούν να πειθαρχήσουν στα αυστηρά γυμνάσματα. Εκεί είναι το κρίσιμο σημείο. Αν απογοητευτείς τότε έχασες το παιχνίδι πριν το σφύριγμα. Πρέπει να επιμείνεις και κυρίως να προσποιείσαι ότι σου αρέσει να διαβάζεις τεχνική πιο πολύ απο οτιδήποτε άλλο στον κόσμο. Γιατί όταν η καλή δασκάλα δώσει το ΟΚ θα ξαναπιάσεις τα κομμάτια που καθόλου δε σου έχουν λείψει γιατί τα έχεις βαρεθεί!!!<br /><br />Αυτό ήταν ένας έγγραφος εσωτερικός μονόλογος για να πάρω την απαιτούμενη ώθηση που χρειάζομαι ώστε να κάνω επιτέλους ένα τελικό sprint στο όργανο που έχω αγαπήσει τόσο πολύ κι ας με έχει απογοητεύσει πολλές φορές. Για την ακρίβεια δε με έχει απογοητεύσει το ίδιο το όργανο αλλά το εκπαιδευτικό σύστημα στα ωδεία, που κατά συνέπεια ξέσπασε στο όργανο. Αλλά αυτό είναι μια άλλη μεγάλη και πονεμένη ιστορία. Η βασική αρχή είναι πως δεν πρέπει να αφήνουμε κανέναν να μπαίνει εμπόδιο ανάμεσα σε μας και τη μουσική.<br /><br />Γι' αυτό χαμόγελα και ας αρχίσει το μονότονο τικ τακ ξανά!!!!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-5898909271865707174?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>lovethinghttp://www.blogger.com/profile/03144266678699365304noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-15828206509699485342007-09-16T14:42:00.000+03:002007-09-16T14:46:11.240+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.fr.ch/prgl/news/20060807/_images/home_homepic_elections_automne06.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.fr.ch/prgl/news/20060807/_images/home_homepic_elections_automne06.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >Καταγγέλω την ημερομηνία των εκλογών.</span><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" > Είναι στο μέσο της εξεταστικής πολλών φοιτητών. Όπως είναι προφανές, δε μπορούν να φύγουν οι φοιτητές από την Κρήτη να πάνε να ψηφίσουν στα Ιωάννινα και από τη Θεσσαλονίκη να τρέχουν στην Τρίπολη.<span style=""> </span>Διότι χάνουν δύο σημαντικές μέρες από το διάβασμά τους και η εβδομάδα μετά τις εκλογές είναι φορτωμένη για όλους με πολλά μαθήματα. Προσωπικά δίνω τρία μαθήματα και δε μπορώ να κουνηθώ από εδώ που βρίσκομαι. Διότι ναι, να πάω να ψηφίσω , τα μαθήματα που δίνω μετά θα μου τα περάσουν αυτόματα όμως? Μπα, δε νομίζω! Μου στερούν έμμεσα το δικαίωμα να ψηφίσω. Το εκλογικό μου δικαίωμα. Όχι μόνο σε μένα. Σε χιλιάδες φοιτητές σε όλη τη χώρα. Πολλοί είναι οι συμφοιτητές μου που δε θα ψηφίσουν. Κρίμα , γιατί οι νέοι μόνο μπορούμε να αλλάζουμε τα πολιτικά πράγματα στη χώρα μας. Και το χειρότερο από όλα είναι ότι έχουμε σιχαθεί το πολιτικό σύστημα από τα 20 μας ακόμα! Γνωρίζουμε τη σαπίλα και ότι δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα ποτέ. Δεν υπάρχουν τίμιοι πολιτικοί. Δε θέλω να ξανακούσω να λένε ότι οι νέοι μπορούμε να πάρουμε το μέλλον στα χέρια μας και να αλλάξουμε τα πράγματα. Δε γίνεται. Ας μου πει κάποιος ένα τρόπο. Έστω ότι μαζεύονται οι πιο τίμιοι άνθρωποι και θέλουν να βοηθήσουν. Σε ποιο κόμμα θα τους πάρουν? Σε κανένα. Να φτιάξουν δικό τους κόμμα? Και να πείσουν τον κόσμο να τους εμπιστευτεί? Σχεδόν ανέφικτο. Οπότε μην ξανακούσω από τους «μεγάλους» ότι είναι στο χέρι μας να αλλάξουμε τον κόσμο. Αυτοί σκότωσαν το περιβάλλον μας και πρέπει εμείς να κάνουμε την ανακύκλωση και ό,τι μπορούμε τώρα. Αυτοί βρώμισαν το πολιτικό σύστημα της χώρας και πάλι εμείς πρέπει να κάνουμε κάτι γι’αυτό. <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >Και μην<span style=""> </span>ξανακούσω νέο άνθρωπο ηλικίας 18 με 23 χρονών να λέει «Ε, αυτό ψηφίζουν οι γονείς μου, αυτό θα ψηφίσω κι εγώ». Τι είναι αυτό? Κληρονομιά πάει η ψήφος? Δεν έχει ο καθένας αυτιά να ακούσει τι λέει ο κάθε πολιτικός? Δεν έχει βούληση και σκέψη? Είναι δυνατόν να ψηφίσω αφιλτράριστα ότι ψήφιζε η γιαγιά μου πριν 20 χρόνια? Έχουν αλλάξει πολλά πράγματα από τότε και εκτός αυτού , κάθε άνθρωπος είναι υπεύθυνος για την ψήφο του που πρέπει με σύνεση να σκεφτεί πού θα τη ρίξει. Γιατί είναι το μόνο αναφαίρετο δικαίωμα που μας έμεινε πια.<span style=""> </span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >Και τέλος , θέλω να βλέπω τα </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" lang="EN-US">exit</span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" lang="EN-US"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" lang="EN-US">polls</span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" lang="EN-US"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >, μέχρι και την τελευταία ημέρα. Εντάξει, όχι την ημέρα των εκλογών. Τουλάχιστον τρεις ημέρες πριν όμως, όχι δύο εβδομάδες. Επηρεάζουν τον κόσμο, δεν αντιλέγω, αλλά εγώ θέλω να επηρεαστώ από αυτά όμως. Θέλω να τα βλέπω και δεν πρέπει να απαγορεύεται σε μια δημοκρατική χώρα .<o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-1582820650969948534?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-7012574890656093702007-09-06T22:59:00.000+03:002007-09-06T23:00:22.611+03:00<p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; color: rgb(255, 153, 0);">Ένα όνειρο στο άλσος της περιοχής που μεγάλωσα. Εφιάλτης . Με αγαπημένα μου πρόσωπα, σκιές και κυνηγητό. Σκοτάδι παντού. Ανάμεσα στα δέντρα. Στα τελευταία που έμειναν ζωντανά στην Ελλάδα. <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; color: rgb(255, 153, 0);">Μια μπαγιάτικη ερωτική εξομολόγηση. Λόγια χωρίς ιδιαίτερο νόημα πλέον. Είχα δίκιο. Είχες κι εσύ δίκιο. Όλοι έχουμε πάντα το δίκιο μας. Πού να το βρούμε όμως? <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; color: rgb(255, 153, 0);">Μια αγκαλιά που δε δόθηκε ποτέ. Κι ένα φιλί. Άρωμα Θεσσαλονίκης. Ατμόσφαιρα ειδυλλιακή. <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; color: rgb(255, 153, 0);">Εξηγήσεις για τα παλιά. Δε θυμάμαι, με ξέρεις. Παθαίνω αμνησία μετά από λίγο καιρό. Η μνήμη μου είναι προσωρινή, ναι , σαν του χρυσόψαρου.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; color: rgb(255, 153, 0);">Αναπάντητα μηνύματα. Συμπεράσματα που βγαίνουν από πράξεις που δε γίνονται.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; color: rgb(255, 153, 0);">Ένα ταξίδι που περιμένεις να έρθει πώς και πώς. Επιτέλους, να έχεις κάτι να περιμένεις. Για να χωθείς πάλι μετά μέσα στα βιβλία. <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; color: rgb(255, 153, 0);">Μια ατελείωτη εξεταστική που έχει φτάσει τους φοιτητές στα όρια τους. Από το Μάιο μέχρι τον Οκτώβριο, σχεδόν εξάμηνο μες στην πίεση, το άγχος και τα βιβλία. Μέχρι το τέλος είναι μια ευθεία, δεν έχει στροφές και άλλα μονοπάτια. Κι ας προσπαθείς με διάφορους τρόπους να το διαιωνίσεις, λίγο θα κρατήσει ακόμα.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; color: rgb(255, 153, 0);">Πραγματικές ανθρώπινες σχέσεις που μέσα στην καθημερινότητα και το τρέξιμο πασχίζουν να επιβιώσουν. <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; color: rgb(255, 153, 0);">Εκλογές που έρχονται και μοιάζουν με παιχνίδι πια. Παιχνίδι με νούμερα και φιγούρες. Μια χώρα που κινείται στους ρυθμούς της τηλεόρασης. Σήμερα κλαίμε για τους πυρόπληκτους γιατί έτσι θέλουν. Όλα τα κανάλια έχουν τηλεμαραθώνιο.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; color: rgb(255, 153, 0);">Σήμερα έχουμε </span><span style="font-family: Arial; color: rgb(255, 153, 0);" lang="EN-US">debate</span><span style="font-family: Arial; color: rgb(255, 153, 0);">. Δε μας απασχολούν οι πυρόπληκτοι πια, οι εκλογές έχουν τον πρώτο λόγο. <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; color: rgb(255, 153, 0);">Αύριο ξαναθυμούνται τους πυρόπληκτους ελλείψει άλλων θεμάτων. Κλαίμε ξανά για τα καμένα.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; color: rgb(255, 153, 0);">Μεθαύριο συζητάμε για τα αποτελέσματα των εκλογών. <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; color: rgb(255, 153, 0);">Έπειτα για τα ομόλογα που φέρνουν πάλι στο προσκήνιο μετά τις εκλογές με νέα στοιχεία και αποκαλύψεις.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; color: rgb(255, 153, 0);">Δεν κλαίμε πια για την τραγωδία με τις φωτιές. Πέρασε καιρός. <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; color: rgb(255, 153, 0);"><o:p> </o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-701257489065609370?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-37185269451211987742007-09-03T12:07:00.000+03:002008-12-09T11:09:21.107+02:00<div style="text-align: center; color: rgb(255, 255, 102);"><br /></div><div style="text-align: center; color: rgb(255, 255, 102);"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/RtxmfG5rv3I/AAAAAAAAAFE/Apb7X1i2Q3c/s1600-h/DSCF0070.JPG"><img style="cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/RtxmfG5rv3I/AAAAAAAAAFE/Apb7X1i2Q3c/s200/DSCF0070.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5106068762145832818" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/Rtxmtm5rv4I/AAAAAAAAAFM/d9YFkLMLn7Q/s1600-h/DSCF0075.JPG"><img style="cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/Rtxmtm5rv4I/AAAAAAAAAFM/d9YFkLMLn7Q/s200/DSCF0075.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5106069011253936002" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/Rtxm5W5rv5I/AAAAAAAAAFU/DWiLzd9ppJM/s1600-h/DSCF0081.JPG"><img style="cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/Rtxm5W5rv5I/AAAAAAAAAFU/DWiLzd9ppJM/s200/DSCF0081.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5106069213117398930" border="0" /></a><br /></div><a style="color: rgb(255, 255, 102);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/RtxmfG5rv3I/AAAAAAAAAFE/Apb7X1i2Q3c/s1600-h/DSCF0070.JPG"></a><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 102);"><br /><br />Περίπου μέσα Αυγούστου ήταν όταν πήγα να βγάλω εισιτήρια για την Ηλέκτρα - την πολυδιαφημισμένη- του Peter Stein και αφού είχαν εξαντληθεί πήρα για την Ιφιγένεια εν Αυλίδι από το Θεσσαλικό θέατρο. Χθες λοιπόν στο Αττικό θέατρο παρακολούθησα την παράσταση. Η διανομή είχε ως εξής:<br /><br /></div> <div style="text-align: center; color: rgb(255, 255, 102);">Αγαμέμνων : Αλέξανδρος Μυλωνάς<br /></div><div style="text-align: center; color: rgb(255, 255, 102);">Πρεσβύτης- Α' Άγγελος : Άρτο Απαρτιάν<br /></div><div style="text-align: center; color: rgb(255, 255, 102);">Μενέλαος : Αλέξανδρος Μούκανος<br />Ιφιγένεια : Ταμίλλα Κουλίεβα<br />Κλυταιμνήστρα : Φιλαρέτη Κομνηνού<br />Αχιλλέας : Γιώργος Χρυσοστόμου<br />Β' Άγγελος : Αγορίτσα Οικονόμου<div style="text-align: left;"><br /><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: justify;">Έφθασα πολύ νώρις στο θέατρο και κάθησα αρκετή ώρα σε μια εκνευρισμένη ουρά. Εκνευρισμένη για τις απειλητικές αστραπές που έσκιζαν τον ουρανό, γιατί οι πόρτες δεν άνοιγαν νωρίτερα και φυσικά για τη σειρά στην ουρά. Αιώνιο πρόβλημα των Ελληνών οι ουρές. "Όχι στεκόσασταν ακριβώς πίσω μου, όχι ήρθατε μετά απο εμένα" κι όλα αυτά για να εισβάλουν σε ένα μικρό θέατρο που νομίζω από παντού βλέπεις περίπου το ίδιο. Βέβαια η καλύτερη στιγμή ήταν πριν αρχίσει η παράσταση όταν μια κοπελίτσα που ήθελε να κάτσει με τους φίλους της, στριμώχτηκε δίπλα τους και έκλεισε ένα μέρος της σκάλας! Έπεσε το θέατρο να τη φάει!!! Παρατηρήσεις έπεφταν βροχή από εξαγριωμένο κόσμο (ελπίζω μετά την παράσταση να έφυγαν λίγο καλύτεροι άνθρωποι) μέχρι που στο τέλος άρχισαν να φωνάζουν ρυθμικά<span style="font-style: italic;"> "σκά-λα, σκά-λα, σκά-λα"</span>! Αν ενοχλείστε πια τόσο πολύ πηγαίνετε σε κάποιον υπεύθυνο, πείτε το παράπονο σας και θα αναλάβει να μετακινήσει αυτός το "εμπόδιο" της σκάλας! Μην ξεφτυλίζετε τον κόσμο έτσι!<br /></div><br />Οι αστραπές και οι βροντές σταμάτησαν να απειλούν κάποια στιγμή το θέατρο και η παράσταση ξεκίνησε. Μια παράσταση πολύ προσιτή στο κοινό, που την παρακολουθούσε ο καθένας ευχάριστα χωρίς να μπαίνει σε πολύπλοκες σκέψεις. Η Φιλαρέτη Κομνηνού νομίζω χαρίζει το κάτι παραπάνω με την ερμηνεία της μιας και καθηλώνει με τη φωνή και το σώμα της το κοινό. Δίνοντας σάρκα και οστά στην Κλυταιμνήστρα, διατηρώντας και το στοιχείο της δολοπλόκας γυναίκας έχτισε έναν χαρακτήρα χωρίς ψεγάδια. Δέσμιοι της νομίζω παρακολουθούσαμε την παράσταση. Δυστυχώς δεν ενθουσιάστηκα το ίδιο από την Ταμίλλα Κουλίεβα στο ρόλο της ιφιγένειας. Σε κάποια σημεία μου άρεσε, σε κάποια άλλα δεν έπειθε για κοπέλα που πάει για σφαγή από το χέρι του πατέρα της. Ο χορός μου άρεσε. Μου άρεσαν οι φωνές τους και οι κινήσεις τους, λίγο άγριες αλλά ταιριαστές. Η μουσική (της Σαβίνας Γιαννάτου!)... στο ξεκίνημα απογοητεύτηκα λίγο με το ρυθμικό στοιχείο που θύμιζε λίγο ραπ (όχι πολύ εμφανές αλλά υπήρχε) αλλά ευτυχώς αυτό δε συνεχίστηκε στις υπόλοιπες εμφανίσεις του χορού. Τελικά ήταν μια καλοστημένη παράσταση που θα συνεχίσει με λίγες παραστάσεις στην Αθήνα νομίζω πια. Τι οικογένεια κι αυτή πάντως! Τόσες τραγωδίες για χάρη τους. Ατάκα της παράστασης νομίζω ήταν το: αγύριστο γυρισμό να έχεις (δια στόματος Κλυταιμνήστρας στον άντρα της και μελλοντικό δικό της σφαχτάρι!)!<br /></div><br />Μην ξέχασουμε και τους λοιπούς συντελεστές:<br /><br /><div style="text-align: center;">Μετάφραση: Κ.Χ.Μύρης<br />Σκηνοθεσία: Σωτήρης Χατζάκης<br />Σκηνικά: Ερση Δρίνη<br />Χορογραφίες: Δημήτρης Σωτηρίου<br />Κοστούμια: Γιάννης Μεντσικώφ<br />Μουσική: Σαββίνα Γιαννάτου<br />Σύνθεση κρουστών:Πέτρος Κούρτης<br />Φωτισμοί: Αντώνης Παναγιωτόπουλος<br />Βοηθός σκηνοθέτη: Ιωάννα Κώτση<br /></div><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-3718526945121198774?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>lovethinghttp://www.blogger.com/profile/03144266678699365304noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-33347252406178835282007-08-27T01:20:00.000+03:002007-08-27T01:22:26.231+03:00<p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> </p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; color: rgb(255, 153, 0);">Δυστυχώς το πρώτο θέμα που γράφω μετά από τόσο καιρό είναι αυτό.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; color: rgb(255, 153, 0);">Φωτιά παντού. Φωτιά στα πάντα.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; color: rgb(255, 153, 0);">Μαύρισε ο τόπος , μαύρισαν και οι ψυχές μας. <span style=""> </span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; color: rgb(255, 153, 0);">Κόσμος σε παραφροσύνη. Κόσμος που προσπαθεί να σώσει τη ζωή του, την περιουσία του και τα δάση .<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; color: rgb(255, 153, 0);">Τα θύματα δεκάδες. Τα σπίτια που καταστράφηκαν εκατοντάδες. Τα δέντρα που κάηκαν χιλιάδες.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; color: rgb(255, 153, 0);">Τα μέρη μου κάηκαν . Όπως όλων. Δεν υπάρχει περίπτωση να βρεθείς σε μια παρέα και να μην υπάρχει άνθρωπος που τα μέρη του να μην κάηκαν. Η αρχαία Ολυμπία παραδόθηκε στις φλόγες. Μέχρι αυτή τη στιγμή έχει καεί «μόνο» ο Κρόνιος λόφος και το ιερό άλσος. <span style=""> </span>Όποιος έχει πάει εκεί ξέρει ότι δε μιλάμε μόνο για ένα δάσος. Η ενέργεια αυτού του τόπου ήταν πραγματικά εκπληκτική . Χαίρομαι που το τόνισαν κάποιοι στην τηλεόραση αυτό, ότι οι πρόγονοί μας δεν ξεκίνησαν τυχαία εκεί τους Ολυμπιακούς αγώνες. Κρίμα, τα παιδιά μας απλά θα ακούν από εμάς πόσο ωραία ήταν.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; color: rgb(255, 153, 0);">Ευθύνες πολλές. Αλλά δε θα αποδοθούν ποτέ. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο. <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; color: rgb(255, 153, 0);">Θα δοθούν κάποιες χρηματικές αποζημιώσεις εν όψει εκλογών. Πάλι καλά να λέμε δηλαδή. Αν είχαν γίνει ήδη οι εκλογές, όποιος και να ήταν στην κυβέρνηση θα καθυστερούσε πολύ να δώσει τις απαιτούμενες αποζημιώσεις στους πυρόπληκτους. Ακούμε ένα σωρό υποσχέσεις τώρα. Για να τους σιχαθούμε ακόμα περισσότερο. Ευκαιρία για να αναδειχτούν τα κόμματα. Θα δώσουν πολλές αποζημιώσεις , λέει. Θα γίνουν αναδασώσεις άμεσα, λέει. Θα δώσουν δουλειά σε πολλούς από τους πυρόπληκτους ανέργους, λέει.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; color: rgb(255, 153, 0);">Πού ήταν όλοι όταν καίγονταν τα πάντα? Εδώ και τρεις ημέρες? Ξέρω ότι ήταν πολλά τα μέτωπα . Τα άφησαν όμως. Δεν προσπάθησαν από την αρχή που ξεκίνησε η φωτιά στη Ζαχάρω. Μετά είναι επόμενο ότι δύσκολα θα τη συμμαζέψεις τη φωτιά . Παρόλαυτά, δε χρειαζόταν οπωσδήποτε να τη σβήσουν άμα δε γινόταν. Απλά να ήταν συντονισμένοι και εκεί που έπρεπε. <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; color: rgb(255, 153, 0);">Όταν βγαίνουν στα κανάλια οι πολιτικοί προσπαθούν να κερδίσουν εντυπώσεις. Λες και είναι ένα παιχνίδι όλο αυτό , με αφετηρία την ημέρα ανακοίνωσης των εκλογών και τέρμα την 16 Σεπτεμβρίου. <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; color: rgb(255, 153, 0);">Πρόληψη δεν υπήρξε. Καμιά . <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; color: rgb(255, 153, 0);">Τώρα είναι αργά. Χάθηκαν άνθρωποι. Και αυτοί που έζησαν , πώς θα ζήσουν πια? <span style=""> </span>Από τη στιγμή που στην επαρχία εργάζονται στη γη τους και συντηρούνται από αυτή? Ο τουρισμός έχει πληγεί. Στην οικονομία θα επέλθει κρίση. Οπωσδήποτε στην τοπική. Από την έλλειψη τουρισμού, από την ανεργία, από τις γεωργικές καλλιέργειες που καταστράφηκαν.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: Arial; color: rgb(255, 153, 0);">Χάθηκε το οξυγόνο στην Ελλάδα. Το ρούφηξαν κάποιοι αυτές τις ημέρες. <span style=""> </span><o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-3334725240617883528?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-22718797086143235922007-08-22T22:05:00.001+03:002007-08-23T10:33:19.679+03:00<div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 153);">Καλώς ξαναβρεθήκαμε!!!!<br /><br />Θα αφιερώσω λίγες γραμμές στις διακοπές που ήταν υπέροχες αλλα πρέπει να τις αφήσω πίσω τώρα... Η Χαλκιδική ήταν φο- βε - ρή! Κοίταζες πάνω και πέρα στον ορίζοντα: γαλάζιο, κοίταζες οπουδήποτε αλλού: πράσινο! Συνδυασμός που σε μας τους τσιμεντοανθρώπους φαίνεται ασσύληπτος. Αυτό μου πέρασε πολλές φορές από το μυαλό στις διακοπές. Στο ξενοδοχείο τριγυρνούσε ένα σκιουράκι. Άλλη μια φορά έχω ξαναδεί σκίουρο και το κοίταζα έκπληκτη. Ήταν αρκετά εξοικειωμένο με θορύβους οπότε πλησίαζε αρκετά για να το παρατηρείς με προσοχή. Τα απογεύματα καθόμουν στην παραλία και δίαβαζα ακούγοντας το κύμα που έχει μια μοναδική ικανότητα να "ξεπλένει" και το μυαλό. Τις υπόλοιπες μέρες έκανα κάτι σα γύρο Θεσσαλίας. κι αυτό το ταξίδι ήταν ωραίο γιατί έγινε "εκτός προγράμματος" και τα τυχαία είναι και τα καλύτερα πολλές φορές.<br /><br />Πίσω στην Αθήνα... την αυγουστιάτικη Αθήνα που την προηγούμενη εβδομάδα ήταν απολαυστική. Βέβαια όποιον κάτοικό της να ρωτήσεις πότε είναι καλύτερα στην αθήνα σου απαντάει τον αύγουστο. Αν λοιπόν όσοι απαντούν μένουν, τελικά πως αδειάζει το κέντρο? Νομίζω πάντως πως πέρισυ ήταν πολύ πιο άδεια η πόλη. Τρομακτικά άδεια. Επίσης παράξενο είναι να μένεις μόνος σε μια πολυκατοικία. Με χαλασμένα φώτα... Μπαίνεις διαστακτικά στην είσοδο κάθε φορά και τρέχεις προς το ασανσέρ αναζητώντας το φως του με ανδρεναλίνη στο κόκκινο. Το ζήσαμε κι αυτό! Πήγα στο ΚΕΠ σήμερα για ένα πιστοποιητικό και ένιωσα σαν πλαστικό ανθρωπάκι σε μακέτα προσομοίωσης. Ζητούσες ένα πιστοποιητικό και πάνω σε αυτό που ζητούσες αυτός που σε εξυπηρετούσε έκανε εκπαιδευση σε υποψήφιους υπαλλήλους. Η διαδικασία αυτή κράτησε πολύ ώρα με εμένα να κοιτάζω με περιέργεια και αυτοί να παριστάνουν πως δεν είμαι εκεί. Μετά για εξάσκηση έκαναν οι εκπαιδευόμενοι τις απαραίτητες ερωτήσεις και έγραφαν στο pc με ιλιγγιώδη ταχύτητα 1 πλήκτρο/ λεπτό ενώ ο υπάλληλος (ο παλιός) τους διόρθωνε. Αυτό που ήταν ενοχλητικό ήταν το live μάθημα και ότι σε αγνοούσαν τελείως. Δε θα έπρεπε να τα είχαν μάθει και απλώς να εξασκούνταν? Δηλαδή αν κάποιος εκνευρισμένος βιαστικός ήθελε κάποιο πιστοποιητικό σήμερα και πήγαινε στο ΚΕΠ της περιοχής μου, ήταν καλή μέρα για καυγά.<br /><br />Κοιτάζοντας τη δισκοθήκη του φίλου <a href="http://petros-myboringjournal.blogspot.com/">πέτρου</a> αναρωτήθηκα για ποιο από τα cd του ντρέπεται! Με απασχόλησε κι εμένα λοιπόν και τελικά ντρέπομαι για τους Hanson (κάτι ξανθά αγοράκια) και ίσως λίγο για το single του Bye bye (nsync boy band με αρχηγό τον Justin <span id="BeginvidDescH9MC8qS6tIA">Ttimberlake</span>) Δεν αισθάνομαι άσχημα για όλα τα άλλα κι ας ακούω τελείως διαφορετική μουσική τώρα. Ήταν πάντως ενδιαφέρουσα ευκαιρία να "ξεσκονίσω" λίγο τα cd. Εσάς ποιο είναι το cd που έχετε κρύψει πίσω από τη μπροστινή στήλη και μόνο εσείς ξέρετε ποια πρέπει να κουνήσετε για να το πάρετε?!<br /><br />Αυτές οι σκόρπιες σκέψεις για σήμερα!<br /><br /><a href="http://petros-myboringjournal.blogspot.com/"><span style="font-weight: bold;"></span></a><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-2271879708614323592?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>lovethinghttp://www.blogger.com/profile/03144266678699365304noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-575698828634297152007-08-14T18:32:00.001+03:002008-12-09T11:09:22.043+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/RsHLvSINkoI/AAAAAAAAAE8/Ea-PL5qFEOw/s1600-h/metewra.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/RsHLvSINkoI/AAAAAAAAAE8/Ea-PL5qFEOw/s320/metewra.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5098580266340684418" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/RsHLrCINknI/AAAAAAAAAE0/p7qo033lIWg/s1600-h/pertouli.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/RsHLrCINknI/AAAAAAAAAE0/p7qo033lIWg/s320/pertouli.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5098580193326240370" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/RsHLmyINkmI/AAAAAAAAAEs/diQ3t3DSvUc/s1600-h/pylh.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/RsHLmyINkmI/AAAAAAAAAEs/diQ3t3DSvUc/s320/pylh.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5098580120311796322" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/RsHLhSINklI/AAAAAAAAAEk/GxMLdl-JSaI/s1600-h/plasthra.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/RsHLhSINklI/AAAAAAAAAEk/GxMLdl-JSaI/s320/plasthra.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5098580025822515794" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/RsHLdSINkkI/AAAAAAAAAEc/0zrCj679hS0/s1600-h/phlio.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/RsHLdSINkkI/AAAAAAAAAEc/0zrCj679hS0/s320/phlio.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5098579957103039042" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/RsHLWCINkjI/AAAAAAAAAEU/K-5E4LQpyWU/s1600-h/xalk3.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/RsHLWCINkjI/AAAAAAAAAEU/K-5E4LQpyWU/s320/xalk3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5098579832548987442" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/RsHLRiINkiI/AAAAAAAAAEM/OwxqJeT03GU/s1600-h/xalk2.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/RsHLRiINkiI/AAAAAAAAAEM/OwxqJeT03GU/s320/xalk2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5098579755239576098" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/RsHLLiINkhI/AAAAAAAAAEE/VAtdvC4bDHg/s1600-h/xalk1.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/RsHLLiINkhI/AAAAAAAAAEE/VAtdvC4bDHg/s320/xalk1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5098579652160360978" border="0" /></a><br /><br />Αυτό ήταν για φέτος...Τα βήματα των διακοπών μου από το τέλος προς την αρχή...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-57569882863429715?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>lovethinghttp://www.blogger.com/profile/03144266678699365304noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-34401839885617496922007-07-26T00:47:00.000+03:002008-12-09T11:09:22.154+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/RqfFOiINkgI/AAAAAAAAAD8/RGh5yxFvaxo/s1600-h/closed7ko.png"><img style="cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/RqfFOiINkgI/AAAAAAAAAD8/RGh5yxFvaxo/s400/closed7ko.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5091254757235724802" border="0" /></a><br /></div><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Έφτασαν και για μας οι διακοπούλες!!!! Θα επιστρέψουμε σύντομα με νέες περιπέτειες και ιδέες! Καλή ξεκούραση σε όλους!</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-3440183988561749692?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>lovethinghttp://www.blogger.com/profile/03144266678699365304noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-49464829604906050802007-07-18T21:17:00.000+03:002007-07-18T22:19:18.813+03:00<div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 102);">Ενώ πια μετράω τις ώρες ανάποδα μέχρι την 2η μεσημβρινή της Παρασκευής που θα πετάξω το στυλό μέσα στην τσάντα, θα δείξω για 10η φορά σε αυτή την εξεταστική το τρίπτυχο σε κάποιον στραβομουτσουνιασμένο επειδή έμεινε καλοκαιριάτικα στην Αθήνα, επιτηρητή, είπα να θυμηθώ στιγμές που στιγμάτισαν το καλοκαίρια μου. Τοπία, άνθρωποι, περιστατικά. Μάλλον χωρίς λογική σειρά...<br /><br />Οι γονείς μου είχαν πάντα αδυναμία στις καλοκαιρινές διακοπές. Ήταν απόλαυση για εκείνους και τις έκαναν και για μας. Με τα ταλαιπωρημένα αμάξια που είχαμε μέχρι σχεδόν να ενηλικιωθώ εγώ και να πάρει ο μπαμπάς μου το τωρινό αμάξι του, οργώσαμε την ηπειρωτική Ελλάδα. Δε θα έλεγα πως δεν ήταν της μόδας τα νησιά και τότε, αλλά για μια οικογένεια είναι κάπως πιο δύσκολο από πρακτική και οικονομική άποψη να τα επισκευτεί. Αγαπημένος προορισμός ήταν η Βόρεια Ελλάδα, δηλαδή οι ακτές της Πιερίας, η Χαλκιδική αλλά και πιο δυτικά, η Πάργα, οι ακτές τις Πρέβεζας. Το μέρος που κατακτά ως τώρα προσωπικό ρεκόρ επισκέψεων είναι η Ραψάνη, χωριό στον κάτω Όλυμπο με φημισμένο κρασί!<br /><br />1) Παραλία που πήγα να πνιγώ... Νέοι Πόροι Πιερίας! Σε αυτήν την παραλία όπου περπατάς χιλιόμετρο για να φτάσει το νερό ως τα γόνατα ήταν κάπως παράδοξο ότι έπεσα σε μια λακούβα είχε και κυματάκι κι έτσι κινδύνεψα μέχρι να με αρπάξει ο μπαμπάς που έπαιζε μπάλα δίπλα μου.<br />2)Πάλι Νέοι Πόροι...ηλικία 5 χρονών...για μια εβδομάδα έβρεχε ακατάπαυστα...βλέπαμε <a href="http://www.youtube.com/watch?v=5X2rt70kckA&mode=related&amp;search=">Benny Hill </a>στην τηλεόραση και τρώγαμε τηγανίτες λες και ήταν χειμώνας.<br />3)Επίσης σε αυτό το μέρος τα κουνούπια έκαναν επιδρομή 7-8 το απόγευμα! Την πρώτη μερα που φτάσαμε κάναμε εκείνη ακριβώς την ώρα βόλτα στην παραλία. Όχι δεν παραξευνευτήκαμε που δεν υπήρχε κανείς άλλος!!!! Το καταλάβαμε από ένα βουητό που ξεχύθηκε. Τις υπόλοιπες μέρες αυτή έγινε ώρα δείπνου.<br />4) Νεάπολη Λακωνίας...Έβρεχε 2 εβδομάδες και την βροχή συνόδευε τρελός αέρας που με έκανε να τρομάζω πολύ. Ο μπαμπάς τις μέρες που δεν έβρεχε έκανε τον ψαρρά και άπλωνε αθερινόδιχτο φροντίζοντας έτσι για το φαγητό όλης της ταβέρνας που τρώγαμε...<br />5) το παραπάνω μου έφερε στο μυαλό άλλη εμπειρία παρολίγο πνιγμού της αδερφής μου...στο Κόκκινο Νερό (τώρα ή Λάρισα ή Πιερία πιάνεται αυτό κι επειδή βαριέμαι να ψάξω στο google τα αναφέρω και τα 2) κατά τη διαδικασία συλλογής του αθερινόδιχτου όπου έπιασε ένας ξαφνικός αέρας και δε μπορούσαν να προσεγγίσουν τη βραχώδη ακτή κι έτσι πιάστηκαν από τη σαμπρέλα που είχε το δίκτυ και αρμένισαν για κάμποση ώρα<br />6) φορές που έχουμε μείνει με το αυτοκινήτο στο δρόμο...αμέτρητες...σε όλα τα εθνικά δίκτυα... χαρακτηριστική αυτή στο κέντρο της Θεσσαλονίκης (πολύ μα πολύ λάθος μέρος να μείνεις με το αμάξι στη μέση της Ερμού) παρακαλώντας με τα μπουζοκαλώδια στο χέρι να μας δώσουν λίγη από την πολύτιμη ενέργειά τους... Επίσης θυμάμαι τη φορά που κάτι έπαθε το κιβώτιο ταχυτήτων...Οι φορές που είχαμε μείνει πάντως από μπαταρία ήταν δεκάδες.<br />7)Μυστηριώδες βράδυ στη Σκύρο... εγώ πολύ μικρή κι έτσι οι μνήμες είναι πολύ θολές και αποσπασματικές. Ένα βράδυ πήγαμε σε μια παραλία στην Κυρα Παναγιά. Ο δρόμος δεν ήταν καν ασφαλτοστρωμένος. Ήμασταν 2 οικογένειες με ντόπιο σκυριανό στην παρέα. Είχαμε πάει με ένα φορτηγάκι κίτρινο, το οποίο έμεινε κι αυτό (!!!) από μπαταρία κι έτσι κοιμηθήκαμε στην παραλία. Μου έλεγαν τα μεγαλύτερα παιδιά- τζιμάνια της παρέας ότι θα έρθουν εξωγήινοι αργά το βράδυ!!!! Εγώ είχα ένα συναίσθημα ανάμεσα σε φόβο και ενθουσιασμό!!! Πάντως σε εκείνη την ηλικία τους περιμένα πράσινους! Δεν εμφανίστηκαν πάντως.<br />8) Φορές που έχει κολλήσει το αμάξι στην άμμο!!!! Πάλι πολλές!!! Καταλήγαμε να το σπρώχνουμε οικογενεικώς βάζοντας πέτρες για να πατήσει.<br />9) Σε διακοπές ξεκίνησε και ο φόβος μου για τα σκυλιά.. Στην Κυλλήνη. Όπου με περικύκλωσαν 2 στο σπίτι που μέναμε. Στις ίδιες διακοπές με φόρτωσε η αδερφούλα μου στο ποδήλατό της και με μια στραβοτιμονιά με πέταξε σε κάτι φυτά. Κόλλησα χρωματιστά τσιρότα σε όλο το μήκος των ποδιών μου. Πάντως το σημάδι από αυτήν την τρελή πορεία της διακοσμεί ακόμα το πέλμα μου.<br />10) Άσσος Κορινθίας... έκανα ποδήλατο με βοηθητικές ρόδες τις οποίες έβγαλα γιατί τα άλλα παιδάκια με φώναζαν το κορίτσι με τις τέσσερις ρόδες! Έπεισα κι εγώ το μπαμπά να τις βγάλει και έκανα ένα μικρό άλμα ανεξαρτητοποίησης μέσα μου. Το ίδιο καλοκαίρι μάζευα (δεν ξέρω πραγματικά για ποιο λόγο) τζιτζίκια από τα δέντρα. Όλα τα παιδάκια δηλαδή και τα βάζαμε σε έναν κουβά που ήταν κινητή μονάδα ηχορύπανσης.<br /><br />Σταματάω στο νούμερο 10 και δεσμεύομαι να συνεχίσω τη λίστα ανασύροντας κι άλλες αναμνήσεις από τις διακοπές της παιδικής ηλικίας... Τα καλοκαίρια αυτά έχουν αφήσει μια αίσθηση περιπέτειας στη μνήμη μου και αρκετής ταλαιπωρίας μιας και οι γονείς μου ήθελαν να εξερευνήσουμε τα πάντα, παραλίες, μουσεία, χωριουδάκια, βοσκοτόπια, που έχει καλό κρασί, καλό φαί, καλή ρίγανη. Μου μετέδωσαν κι εμένα αυτή την αξία των διακοπών κι έτσι αν και δεν είναι πια πολυήμερες όσο τότε, είναι αυτές οι λίγες μέρες που σκέφτομαι το χειμώνα όταν πήζω από τις ασχολίες μου και κοιτάζω τις φωτογραφίες μυρίζοντας αρώματα καλοκαιρινά. Τα κοχύλια που έχω άλλωστε στο γραφείο μου μαρτυρούν αυτή τη μόνιμη προσμονή για καλοκαιρινές εξορμήσεις.<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-4946482960490605080?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>lovethinghttp://www.blogger.com/profile/03144266678699365304noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-69761850964073160742007-07-09T21:12:00.000+03:002007-07-09T21:38:26.282+03:00<div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 102);"> Είναι βραδάκι και αποφασίζεις να πάρεις τον αδερφό σου από το αεροδρόμιο που επιστρέφει από το εξωτερικό... Μια χαλαρή βόλτα που θα διευκολύνει κι εκείνον. Φορτώνεις το αναπηρικό σου καροτσάκι στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου για να μη χρειαστεί να το μετακινείτε όταν θα τον παραλάβεις. Τις τελευταίες μέρες δεν αισθάνεσαι καλά οδηγώντας το τροποποιημένο για σένα αμάξι σου. Φοβάσαι. Αλλά δεν ξέρεις τι. Λες ότι φταίει η μαύρη επέτειος του ατυχήματος που σε άφησε πριν 10 χρόνια στην αναπηρική καρέκλα. Στα 24 σου. Τώρα πέρασε ο καιρός και νιώθεις πιο δυνατός από ποτέ. Ζεις μια φυσιολογική ζωή. Παίρνεις την Αττική Οδό και οδηγείς στη μεσαία λωρίδα. Δε βιάζεσαι. Αυτά τα χρόνια σου δίδαξαν την υπομονή. Βλέπεις ένα φως πίσω σου να έρχεται κατα πάνω σου με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Δε μπορείς να αντιδράσεις. Μόνο το θόρυβο ακούς. Σε εκτοξεύει έξω από τα όρια του δρόμου. Φοβάσαι λες. Το αυτοκίνητο φέρνει γύρω στις 10 τούμπες και σε κάθεμια αναρωτιέσαι αν είσαι ζωντανός. Το νιώθεις που συρρικνώνεται γύρω σου και σε πιέζει. Όταν σταματούν οι περιστροφές βεβαιώνεσαι ότι ζεις. Μετά ψάχνεις το κινητό. Δεν το βρίσκεις. Και σου είχα πει να το κρεμάς στο λαιμό σου. Φωνάζεις βοήθεια. Βλέπεις τα αυτοκίνητα να περνούν και κανείς να μη σταματά. Μόνος σου. Σταματά ένας νεαρός μετά από αρκετή ώρα. Δε μπορεί να σε βγάλει. Έρχεται η πυροσβαστική. Δεν το πιστεύουν ότι εκεί βρίσκεται άνθρωπος ζωντανός. Τους λες ότι είσαι παραπληγικός και τους σοκάρεις. Βλέπεις τα αίματα αλλά δεν ξέρεις από που βγαίνουν. Σε πάνε στο πρώτο εφημερεύον νοσοκομείο. Σε ψάχνουν. Από τη μέση και πάνω. Τους λες να κοιτάξουν και τα πόδια σου. Σε ειρωνεύονται: Τι χειρότερο μπορεί να έχεις πάθει. Σου δίνουν εξιτήριο στα γρήγορα. Γίνεται χαμός έχουν να τρέξουν κι αλλού. Μαθαίνεις ποιος σε χτύπησε. Ένας μεθυσμένος. Έτρεχε πάνω απο 180 και μάλλον κοιμήθηκε. Έσκασε πάνω σου σαν οβίδα. Τον βρήκαν σταματημένο παρακάτω. Δεν είχε καταλάβει τι είχε συμβεί. Ήταν σε αφασία. Το πρωί ζήτησες εσύ να έρθει κινητή μονάδα για να σου βγάλουν ακτινογραφία. Συντριπτικό κάταγμα στο δεξί σου πόδι. Πάλι φοβάσαι. Θυμάσαι να λόγια του γιατρού σου 10 χρόνια πριν: να προσέχεις μη σπάσεις το πόδι σου! Δεν ξέρεις ακόμα τι θα γίνει. Ανέχεσαι εμάς τους ξένους να περνάμε μπροστά σου αλλά ξέρω πως μόνος σου ζεις τι μοίρα που σου φύλαξε η ζωή. Αναφώνησες μόνο τι έχω κάνει και τιμωρούμαι έτσι?<br /><br /><span style="font-style: italic;">Η παραπάνω ιστορία είναι 100% αληθινή. Συνέβη εχθές το βράδυ σε στενό συγγενικό μου πρόσωπο. Η ασυνειδησία ενός δολοφόνου που πηρε το αμάξι του και βγήκε σαν το χάρο στους δρόμους και η αμέλεια των γιατρών που άφησαν να φύγει από δημόσιο νοσοκομείο ασθενής εμπλεκόμενος σε σοβαρό τροχαίο ατύχημα χωρίς να τον ψάξουν από την κορυφή έως τα νύχια, παρατρίχα να τον σκοτώσουν εχθές. Προσπαθώντας να συγκρατήσω την οργή που ξεχειλίζει, αφήνω τα συμπεράσματα και τον προβληματισμό στον καθένα που θα διαβάσει τα παραπάνω.</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-6976185096407316074?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>lovethinghttp://www.blogger.com/profile/03144266678699365304noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-2395177640134052012007-07-09T16:53:00.000+03:002007-07-09T17:04:21.773+03:00<div style="text-align: left; color: rgb(255, 255, 102);">Αν θέλετε να μπλέξετε σε ένα φαύλο κύκλο από quiz όπως έκανα εγώ επισκεφτείτε την διεύθυνση: <a href="http://www.blogthings.com/">http://www.blogthings.com</a><br />Να μερικά από τα δικά μου αποτελέσματα:<br /><table width="350" align="center" border="0" cellspacing="0" cellpadding="2"><tr><td bg align="center" style="color:#EEE9E9;"><span style="'color:black;font-family:Georgia, Times New Roman, Times, serif;"><b>Exotic Dancer Name Is...</b></span></td></tr><tr><td bgcolor="#FFFAFA"><center><img src="http://images.blogthings.com/exoticdancernamegenerator/dancer.jpg" height="100" width="100" /></center><span style="color:#000000;"><br /><center><strong>Bunny</strong></center></span></td></tr></table><div align="center"><a href="http://www.blogthings.com/exoticdancernamegenerator/">Exotic Dancer Name Generator</a></div><br /><br /><table width="350" align="center" border="0" cellspacing="0" cellpadding="2"><tr><td bg align="center" style="color:#F88B8B;"><span style="'color:black;font-family:Georgia, Times New Roman, Times, serif;"><b>You Are a Bright Christmas Tree</b></span></td></tr><tr><td bgcolor="#73EAA0"><center><img src="http://images.blogthings.com/whatchristmastreeareyouquiz/bright-tree.jpg" height="100" width="100" /></center><span style="color:#000000;"><br />For you, the holidays are all about fun and seasonal favorites.<br />You are into all things Christmas, even if they're a little tacky.</span></td></tr></table><div align="center"><a href="http://www.blogthings.com/whatchristmastreeareyouquiz/">What Christmas Tree Are You?</a></div><br /><br /><table width="350" align="center" border="0" cellspacing="0" cellpadding="2"><tr><td bg align="center" style="color:#DDDDDD;"><span style="'color:black;font-family:Georgia, Times New Roman, Times, serif;"><b>Who Should Paint You: Pablo Picasso</b></span></td></tr><tr><td bgcolor="#EEEEEE"><center><img src="http://images.blogthings.com/whatartistshouldpaintyourportraitquiz/pablo-picasso.jpg" height="100" width="100" /></center><span style="color:#000000;"><br />Your an expressive soul who shows many emotions, with many subtleties<br />Only a master painter could represent your glorious contradictions</span></td></tr></table><div align="center"><a href="http://www.blogthings.com/whatartistshouldpaintyourportraitquiz/">What Artist Should Paint Your Portrait?</a></div><br /><br /><br /><table width="350" align="center" border="0" cellspacing="0" cellpadding="2"><tr><td bg align="center" style="color:#DDDDDD;"><span style="'color:black;font-family:Georgia, Times New Roman, Times, serif;"><b>You Are a Margarita</b></span></td></tr><tr><td bgcolor="#EEEEEE"><center><img src="http://images.blogthings.com/whatmixeddrinkareyouquiz/margarita.jpg" height="100" width="100" /></center><span style="color:#000000;"><br />You aren't just the life of the party, you are the party!<br />You mix a good drink, bust out some great music, and know how to get down.</span></td></tr></table><div align="center"><a href="http://www.blogthings.com/whatmixeddrinkareyouquiz/">What Mixed Drink Are You?</a></div><br /><br />Αυτό το ήξερα!!!<br /><br /><table width="350" align="center" border="0" cellspacing="0" cellpadding="2"><tr><td bg align="center" style="color:#DDDDDD;"><span style="'color:black;font-family:Georgia, Times New Roman, Times, serif;"><b>Your Mexican Name Is...</b></span></td></tr><tr><td bgcolor="#EEEEEE"><center><img src="http://images.blogthings.com/mexicannamegenerator/girl.jpg" height="100" width="100" /></center><span style="color:#000000;"><br /><center><strong>Doña Bertha</strong></center></span></td></tr></table><div align="center"><a href="http://www.blogthings.com/mexicannamegenerator/">What's Your Mexican Name?</a></div><br /><br /><br /><table width="350" align="center" border="0" cellspacing="0" cellpadding="2"><tr><td bg align="center" style="color:#B9EEEE;"><span style="'color:black;font-family:Georgia, Times New Roman, Times, serif;"><b>Your Hawaiian Name is:</b></span></td></tr><tr><td bgcolor="#D4FFFF"><center><img src="http://images.blogthings.com/hawaiiannamegenerator/girl.gif" height="100" width="100" /></center><span style="color:#000000;"><br /><center><strong>Iwalani Kekona</strong></center></span></td></tr></table><div align="center"><a href="http://www.blogthings.com/hawaiiannamegenerator/">What's your Hawaiian Name?</a></div><br /><a href="http://www.blogthings.com/"><span style="font-weight: bold;"></span></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-239517764013405201?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>lovethinghttp://www.blogger.com/profile/03144266678699365304noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-43861459654562959532007-07-04T20:05:00.000+03:002008-12-09T11:09:22.324+02:00<div style="text-align: center; color: rgb(255, 255, 102);"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/RowXcXABbZI/AAAAAAAAAD0/fvx4lZjbDJw/s1600-h/logo.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/RowXcXABbZI/AAAAAAAAAD0/fvx4lZjbDJw/s200/logo.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5083463855372332434" border="0" /></a><br /></div><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 102);"><br />Σήμερα στο ιστολόγιο μας προστέθηκε στα δεξιά σας ένας καινούργιος σύνδεσμος. Ο σύνδεσμος αυτός οδηγεί στην <a href="http://www.actionaid.gr">actionaid</a>, ένα διεθνή, μη-κυβερνητικό, μη-κερδοσκοπικό οργανισμό, που στη χώρα μας ιδρύθηκε το 1998. Σίγουρα όλοι κάπου θα έχετε ακούσει γι' αυτήν την οργάνωση.<br /><br />Πάντα ήμουν πολύ επιφυλακτική σε ότι είχε σχέση με οργανισμούς, οργανώσεις, φιλανθρωπίες. Σήμερα όμως πρέπει να σας ομολογήσω ότι συγκινήθηκα ανοίγοντας το φάκελο αναδοχής που περίμενα με ανυπομονήσια εδώ και μέρες. Μέσα βρισκόταν η καρτέλα του μικρού Khunny από την Καμπότζη. 7 χρονών! Στη φωτογραφία είναι ένα μικρό, αδύνατο αγοράκι που κοιτά το φακό με κάτι τεράστια μαύρα μάτια που στόχευσαν κατευθείαν στην καρδιά μου! Μακάρι να μπορούσα να σας δείξω αυτήν την εικόνα που μιλάει από μόνη της. πίσω διακρίνεται μια καλύβα ξύλινη. Περιλαμβάνονται επίσης λεπτομέριες για εκείνον και την οικογένεια του καθώς και πληροφορίες για την περιοχή που ζει. Ο Khunny έχει 6 αδέρφια, δεν πάει σχολείο, πηγή πόσιμου νερού υπάρχει πολύ μακρυά από το σπίτι του, το σπίτι του είναι φτιαγμένο με τσίγκο. Λίγες μόνο λεπτομέριες που περιγράφουν μια κατάσταση που όλοι ακούμε αλλά με σιγουρια λέω πως δε μπορούμε να φανταστούμε.<br /><br />Αποφάσισα να γίνω ανάδοχος όταν μίλησα με άλλους αναδόχους και μάλιστα με έναν που είχε ταξιδέψει στη χώρα καταγωγής του παιδιού που είχε "υιοθετήσει". Τότε σκέφτηκα ότι κι εγώ θα μπορούσα να το κάνω διαθέτοτας χρήματα από ανούσια ψώνια κάθε μήνα σε αυτό το σκόπό. Άλλωστε δεν πρόκειται για καμιά περιουσία! Να διευκρινίσω πως τα χρήματα δεν πάνε στο παιδί αλλά στηρίζεις την κοινότητα που διαμένει. Πάντα γύρω από αυτές τις οργανώσεις ακούγονται διάφορα για το αν τα χρήματα πάνε εκεί που πρέπει, μήπως γίνεται εμπόριο όπλων με βιτρίνα κάτι τέτοιο κλπ. Μήπως όμως πολλές φορές κρυβόμαστε πίσω από αυτά τα άλλοθι για να μη συμμετέχουμε? Αυτό σκέφτηκα και αποφάσισα την αναδοχή. Από Σεπτέμβρη σκέφτομαι μάλιστα να γίνω και εθελόντρια διαθέτοντας 2-3 την εβδομάδα, βοηθώντας κι εγώ στο έργο τους από τη βάση μου.<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-4386145965456295953?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>lovethinghttp://www.blogger.com/profile/03144266678699365304noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-63096907727264194222007-06-29T09:52:00.001+03:002008-12-09T11:09:22.657+02:00<div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 102);">Η μυρωδιά της καμμένης Πάρνηθας με ξύπνησε σήμερα το βράδυ...Βγαίνοντας στο δρόμο το πρωί αντίκρυσα έναν καφετί ουρανό που είχε κρύψει τον ήλιο...Το μπαλκόνι γέμισε στάχτες...Καταστράφηκε λέει η τελευταία πηγή οξυγόνου της Αττικής...Λίμνη θα γίνει το Μενίδι του χρόνου από τις βροχές και τις πλημμύρες...Λιμνοθάλσσα Θρακομακεδόνων...Μόλις την προηγούμενη μέρα ήρθε στο κινητό μου μήνυμα από τη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας: "Προφυλάξτε το δάσος από τη φωτιά. Δώστε στα παιδιά μας την ευκαιρία να αναπνεύσουν"...Μάλιστα...Σήμερα το πρωί άκουσα ότι όλα λειτούργησαν ρολόι...Δώσαμε μάχη και βγήκαμε νικητές...Τι ακριβώς κερδίσαμε δε μας είπε κανείς...Το οξυγόνο στην Αθήνα θα καταλήξουμε να το παίρνουμε σε φιάλες από το φαρμακείο ...<br /></div><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 102);"><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/RoSzLnABbXI/AAAAAAAAADk/c_VemZyPhNk/s1600-h/Par12.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 200px; height: 136px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/RoSzLnABbXI/AAAAAAAAADk/c_VemZyPhNk/s200/Par12.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5081383291609771378" border="0" /></a> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/RoSzVXABbYI/AAAAAAAAADs/LFiCYqInqwo/s1600-h/813256_b.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/RoSzVXABbYI/AAAAAAAAADs/LFiCYqInqwo/s200/813256_b.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5081383459113495938" border="0" /></a><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic;">Πάρνηθα Πριν, Πάρνηθα Τώρα</span><br /></div><br />Κάηκε και το Πήλιο...Το βουνό των Κενταύρων...Το στολίδι της Μαγνησίας...Ο πιο πράσινος τόπος που έχω δει ποτέ μου...Σε λίγο η φωτιά θα σταματούσε στη θάλασσα...Βλέπανε λέει τα ζώα να καίγονται ζωντανά...Μάλιστα...Πόσα στρέμματα δάσους καίγονται κάθε χρόνο...140.000 χιλίαδες λέει το google μου την τελευταία δεκαετία...<br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/RoSyS3ABbVI/AAAAAAAAADU/au2fEd8XwcA/s1600-h/pilio1.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/RoSyS3ABbVI/AAAAAAAAADU/au2fEd8XwcA/s200/pilio1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5081382316652195154" border="0" /></a> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/RoSyg3ABbWI/AAAAAAAAADc/I8yZ3-gWmLo/s1600-h/33793-Medium_%281%29_0%5B1%5D..jpg"><img style="cursor: pointer; width: 200px; height: 135px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/RoSyg3ABbWI/AAAAAAAAADc/I8yZ3-gWmLo/s200/33793-Medium_%281%29_0%5B1%5D..jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5081382557170363746" border="0" /></a><br /></div> <div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-style: italic;"> Πήλιο Πριν, Πήλιο Τώρα</span></span><br /></div><br />Θυμάμαι τις φωτιές στην Πεντέλη...Η παιδική μου κατασκήνωση ήταν εκεί...Κάηκε και ένα μέρος της μια φορά...Εγώ θυμάμαι τις φωτιές του 95 και του 98...Ο συναγερμός για την πυρκαγιά ήταν το happy birthday σε γρήγορο tempo...Πάρτε καπελάκια, αθλητικά παπούτσια και μια βρεγμένη πετσέτα μας έλεγαν....Μας έπαιρναν με τα πούλμαν και καταλήγαμε σε διάφορα απίθανα σημεία στην Αθήνα. Στο Τροκαντερό, στην Αγία Παρασκευή, στον Αστέρα Βουλιαγμένης...Συνήθως έκαναν έγκαιρα την επιχείρηση...Την τελευταία φορά παρατρίχα να τους ξεγελάσει η φωτιά. Ο άνεμος άλλαξε και η πυρκαγιά ερχόταν με στόχο την κατασκήνωση. Στην πόρτα σταμάτησε...Μετά από 2 μέρες γυρίζαμε πίσω. Μύριζε καμμένο πεύκο παντού...Θυμάμαι ένα τραγούδι που τραγούσαμε με το στίχο: "...στου Διονύσου την πευκόφυτη πλαγιά...".<br /><br />Δεν είναι πια πευκόφυτη η Πεντέλη. Η φωτιά έδωσε την ευκαιρία στους κατοίκους να χτίσουν όμορφες βίλες σε βάρος του δάσους...Γιατί εμείς είμαστε οι μόνοι που πρέπει να επιβιώσουμε σε αυτόν τον πλανήτη...Οι παντοκράτορες...Ούτε ζώα, ούτε φυτά...Κατώτεροι μας...Και ο πλανήτης τι κάνει? Άρχισε να παίρνει την εκδίκηση του απέναντι μας, απέναντι στην υπέρμετρη αλαζονεία μας...<br /><br />120 πυρκαγιές είναι σε εξέλιξη σήμερα...<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-6309690772726419422?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>lovethinghttp://www.blogger.com/profile/03144266678699365304noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-25470684372365491972007-06-28T09:45:00.000+03:002007-06-28T19:31:36.950+03:00<span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" ><span style="color: rgb(255, 204, 0);font-size:85%;" >(ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ 8 ΣΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΑΣΙΛΗ!)<br /><br /></span>Μη χτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο, δεν είσαι ο μόνος αναγκασμένος να μην πάει διακοπες [ακόμα τουλάχιστον]. Προς το παρόν ακολουθούν 4 συμβουλές για να μην χτυπάτε κάθε μέρα το κεφάλι σας στον τοίχο και να χαλαρώσουν τα νεύρα σας.<o:p></o:p></span> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" ><o:p></o:p><span style="color: rgb(255, 204, 0);">1)</span> Μην ακούτε τραγούδια ρυθμικά που θυμίζουν παραλία. <span style=""> </span>Είναι κάποια τραγούδια που ακούγονται ΜΟΝΟ στην παραλία και σας φέρνουν στο μυαλό εικόνες από διακοπές .. να χορεύετε σε </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" lang="EN-US">club</span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" > πλάι στην παραλία, να ακούτε στο αυτοκίνητο τα τραγούδια καθώς πηγαίνετε παραλία, να είστε ξαπλωμένοι στην παραλία με </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" lang="EN-US">walkman</span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" > ή τη μουσική που ακούγεται από το </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" lang="EN-US">beach</span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" lang="EN-US"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" lang="EN-US">bar</span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >..</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.casadelfino.gr/images/mango-beach-bar2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px;" src="http://www.casadelfino.gr/images/mango-beach-bar2.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" > <o:p></o:p><br />Και φυσικά απαγορεύονται δια ροπάλου τραγούδια όπως : καλοκαιρινές διακοπές, αγάπη καλοκαιρινή , πάμε όλοι μαζί σε μια παραλία, και για κανένα λόγο το «θέλω επειγόντως διακοπές». Επιτρέπεται μόνο το «μη μου μιλάς για καλοκαίρια» για ευνόητους λόγους [πρέπει να εξωτερικεύουμε το θυμό!]</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://ralston360view.com/wp-content/uploads/2006/08/BIG_make-face-angry.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://ralston360view.com/wp-content/uploads/2006/08/BIG_make-face-angry.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" ><o:p></o:p><span style="color: rgb(255, 204, 0);">2) </span>Μην ανοίγετε την τηλεόραση. Πρώτα απ’όλα οι επαναλήψεις σειρών που παίχτηκαν πρώτη φορά όταν η Δήμητρα Παπαδοπούλου είχε το μαλλί περμανάντ θα σας θυμίσουν ότι άλλο ένα καλοκαίρι έχει έρθει..<span style=""> </span>Επίσης , μην ανοίγετε την τηλεόραση γιατί οι εκπομπές που έχουν απομείνει να προβάλλονται </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" lang="EN-US">live</span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" > [πρωινάδικα, δελτία ειδήσεων, μεσημεριανά ] <span style=""> </span>δείχνουν συνέχεια παραλίες, μαγιώ και πόσο ανεβαίνει η θερμοκρασία.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.throughaglass.com/images/television.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px;" src="http://www.throughaglass.com/images/television.gif" alt="" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" > </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" ><o:p></o:p><span style="color: rgb(255, 204, 0);">3)</span> Αποφύγετε να κάνετε παρέα με άτομα που πάνε πολύ συχνά στην παραλία ή που – ακόμα χειρότερα- έχουν ήδη πάει διακοπές ή προετοιμάζονται μανιωδώς για αυτές. Μη μου πείς ότι μπορείς να διαβάσεις όταν έχεις μόλις γυρίσει από τη φοιτητική λέσχη (για μεσημεριανό φαγητό) και όλοι είναι με τα μαγιώ έτοιμοι για εξόρμηση στην παραλία και ήδη μαυρισμένοι από τα πολλά μπάνια. Επίσης μη μου πεις ότι μπορείς να διαβάσεις όταν η γειτόνισσα σου έχει πει όλα τα σχέδια της για το καλοκαίρι που περιλαμβάνουν νησιά και τουριστικά θέρετρα σε όλη την Ελλάδα. Ή όταν μιλάς με φίλους σου που είναι στο εξωτερικό με την </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" lang="EN-US">IAESTE</span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" lang="EN-US"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >για πρακτική άσκηση και γυρνάνε την Ευρώπη!</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://info.awmn.net/users/images/stories/Photos/AWMN_Comics/normal_sleeping@work.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px;" src="http://info.awmn.net/users/images/stories/Photos/AWMN_Comics/normal_sleeping@work.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" ><o:p></o:p><span style="color: rgb(255, 204, 0);">4)</span>Απομακρύνουμε από το χώρο εργασίας – διαβάσματος οτιδήποτε θυμίζει καλοκαίρι. Κρεμασμένες </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" lang="EN-US">post</span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" lang="EN-US"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" lang="EN-US">cards</span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" lang="EN-US"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >, φωτογραφίες από τις διακοπές στην Ίο, Σαντορίνη κλπ. , κοχυλάκια , χαζοπραγματάκια που ψωνίσαμε στις διακοπές και φορτώνουν τα ράφια μας κ.ο.κ. Του χρόνου μπορεί να πάμε διακοπές για να γεμίσουμε κάποιο ράφι πάλι.. (κλαψ)<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);"><span style=""> </span><o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-2547068437236549197?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-38002189149780534302007-06-24T23:01:00.000+03:002008-12-09T11:09:22.813+02:00<div style="text-align: center; color: rgb(255, 255, 102);"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/Rn7S2LXYUQI/AAAAAAAAADM/FUfwkbNSNKw/s1600-h/numbers_1.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 189px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/Rn7S2LXYUQI/AAAAAAAAADM/FUfwkbNSNKw/s200/numbers_1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5079729257926119682" border="0" /></a><br /></div><br /><div style="text-align: center; color: rgb(255, 255, 102);">Όσο παλεύω με τους πρώτους αριθμούς,<br />σκέφτομαι φοίνικες πολλούς.<br />Και με τις ισοδυναμίες,<br />σκέφτομαι κι άλλες παραλίες.<br />Μα όσο ο υδράργυρος ανεβαίνει,<br />και η ύλη δε βγαίνει<br />Σκέφτομαι να τα παρατήσω,<br />να πάω σ' ένα όμορφο νησί να ζήσω.<br />Με την ομπρέλα μου στημένη,<br />και μες την άσπρη άμμο θαμμένη<br />Να στέκομαι ηλιοκαμμένη,<br />απ' το θαλασσινό νερό βρεγμένη.<br />Μα όταν φτάνω στα συστήματα γραμμικών ισοδυναμιών,<br />φαντάζομαι τη λάμψη πολλών αστεριών,<br />πάνω στον καλοκαιρινό ουρανό,<br />που πότε εγώ θα δω???????<br />Κι όταν φτάσω στα τετραγωνικά υπόλοιπα,<br />θα πρέπει να πάψω να σκέφτομαι όλα τα υπόλοιπα,<br />γιατί θα πρέπει τότε να γράψω,<br />και τα μπανάκια να ξεχάσω.<br /><div style="text-align: center;">Ας πάω να ξανασυνεχίσω,<br />μπας και καταφέρω πια να λύσω,<br />όλες τις δύσκολες ασκησεις,<br />βρίσκοντας μόνη μου τις λύσεις!<br /><br /><div style="text-align: justify;">Υ.Γ. Είναι αυτό που λένε "με βάρεσε το διάβασμα στο κεφάλι"!<br /></div></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-3800218914978053430?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>lovethinghttp://www.blogger.com/profile/03144266678699365304noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-45022861504348145882007-06-22T16:42:00.000+03:002007-06-23T10:01:05.283+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.patrickthorne.com/images/UnemploymentBook.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px;" src="http://www.patrickthorne.com/images/UnemploymentBook.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >Ένα καινούριο </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" lang="EN-US">reality</span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" lang="EN-US"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >ξεκινάει στην Ιταλία στις αρχές Σεπτέμβρη.<br /></span><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >Το </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" lang="EN-US">reality</span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" lang="EN-US"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >θα αφορά στο θέμα της ανεργίας.<span style=""> </span>Η εποχή δεν είναι τυχαία καθώς τότε χιλιάδες νέοι πασχίζουν για ανεύρεση εργασίας. Είκοσι νέοι και νέες ηλικίας 18 έως και 30 ετών θα κλειστούν σε ένα σπίτι με πολλές ανέσεις όπως και στα προηγούμενα </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" lang="EN-US">reality</span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" lang="EN-US"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >τύπου </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" lang="EN-US">Big</span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" lang="EN-US"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" lang="EN-US">Brother</span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" lang="EN-US"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >και κάθε εβδομάδα θα περνάνε διάφορες δοκιμασίες. Κλασικά, θα αποχωρεί ένας παίκτης κάθε εβδομάδα και το κοινό θα ψηφίζει ποιόν θέλει να κρατήσει από τους τρεις άτυχους που θα είναι υποψήφιοι προς αποχώρηση . Οι υποψήφιοι προς αποχώρηση θα κρίνονται από τις εβδομαδιαίες δοκιμασίες και θα είναι αυτοί που θα συγκεντρώνουν τους λιγότερους βαθμούς. Οι δοκιμασίες θα αναδεικνύουν τα προσόντα των υποψηφίων όπως ταχύτατη δακτυλογράφηση σε υπολογιστές, επιστημονικές γνώσεις, ηγετικές ικανότητες, επιδεξιότητα, ευστροφία, τεστ ευφυΐας και πολλά άλλα . Το έπαθλο για τον ικανότερο και αγαπημένο παίκτη του </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" lang="EN-US">reality</span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" lang="EN-US"> </span><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >δε θα είναι ούτε χρηματικό αλλά ούτε και υλικό. <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" >Θα είναι απλά μια καλή θέση εργασίας.</span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" ><span style="color: rgb(255, 204, 102);">Update 23-06-2007 :<br />Φυσικά όπως μπορεί να καταλάβατε το reality αυτό δεν είναι αληθινό, παρά μόνο αποκύημα της φαντασίας μου! Πιστεύω ότι αυτό είναι ένα δείγμα των realities που θα επικρατήσουν στο μέλλον. Η ανεργία χτυπάει κόκκινο και ειδικά στην Ελλάδα.. και οι πολιτικοί για άλλη μια φορά ασχολούνται με τις εκλογές. Μόνο.</span><br /></span></p><br /><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"></p><br /><br /><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);font-family:Arial;" ><o:p> </o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-4502286150434814588?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>Grizhttp://www.blogger.com/profile/17955090747849554647noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-79244438036383719422007-06-21T17:00:00.000+03:002008-12-09T11:09:22.929+02:00<span style="font-size:100%;"><a style="color: rgb(255, 255, 102);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/RnqHe9NyJBI/AAAAAAAAAC8/QMRTt0hHd_c/s1600-h/watermellon.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_-BXXLQDvWUo/RnqHe9NyJBI/AAAAAAAAAC8/QMRTt0hHd_c/s200/watermellon.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5078520495711855634" border="0" /></a><br /></span><div style="color: rgb(255, 255, 102); text-align: justify;font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;">Προσπαθώντας να ξεφύγω από την τρελή καταδίωξη των μαθηματικών που γίνεται στο κεφάλι μου και να συνέλθω από τη μεσημεριανή βόλτα στο κέντρο συλλέγοντας τα συγγράμματα της σχολής, έχω μπροστά μου ένα μπολ με καρπούζι!!!<br /><br />Δεν είναι τρελή απόλαυση το καρπουζάκι όταν έχει 45 βαθμούς έξω? Είναι! Πάντα είχα την εντύπωση πως το καρπούζι δεν περιέχει θρεπτικά συστατικά κι ότι προσφέρει μόνο τη δροσιά του....Να όμως που άλλη μια παιδική μου αντίληψη καταρρίφθηκε...<br /><br />Το καρπούζι υπάρχει σε ιστορικές αναφορές από το 2.500 π.Χ. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι το κατανάλωναν ως φρούτο αλλά παράλληλα το μετέφεραν μαζί τους σαν μια επιπρόσθετη αποθήκη νερού. Πράγματι πέραν του 90% του καρπουζιού αποτελείται από νερό.<br /><br />Οι σύγχρονες έρευνες έχουν δείξει ότι το καρπούζι είναι πλούσιο σε βιταμίνες Α, Β6, </span><span lang="en-us" style="font-size:100%;">C, </span><span style="font-size:100%;"> λυκοπένιο, κάλιο και φυτικές ίνες. </span></div><p style="color: rgb(255, 255, 102); text-align: justify;font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;">Η περιεκτικότητα του σε ζάχαρο και θερμίδες είναι χαμηλή ενώ δεν περιέχει καθόλου λίπη ή χοληστερόλη.</span></p><p style="color: rgb(255, 255, 102); text-align: justify;font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;">Το καρπούζι περιέχει μεγάλες ποσότητες βιταμίνης </span><span lang="en-us" style="font-size:100%;">C </span><span style="font-size:100%;">και βήτα καροτίνης. Οι δύο αυτές ουσίες έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες που συμβάλλουν στην προστασία του οργανισμού από διάφορους καρκίνους.</span></p><p style="color: rgb(255, 255, 102); text-align: justify;font-family:georgia;"><span style="font-size:100%;">Το καρπούζι είναι πλούσιο σε κάλιο το οποίο συμβάλλει στη ρύθμιση της καρδιακής λειτουργίας και της πίεσης.</span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 255, 102);"><span style="font-size:100%;">Η περιεκτικότητα του καρπουζιού σε ζάχαρο είναι μικρότερη από αυτήν του μήλου.<br /><br /></span></div><div style="color: rgb(255, 255, 102); text-align: justify;font-family:georgia;"><p><span style="font-size:100%;">Πώς να διαλέξετε το καλύτερο καρπούζι; Πολύ απλό! Πρέπει πρώτα πρώτα να διαλέξετε ένα καρπούζι που να έχει συμμετρικό σχήμα αλλά να μην έχει χτυπήματα ή κοψίματα. Ένα καλό καρπούζι πρέπει να είναι βαρύ για το μέγεθος του αφού αποτελείται από τόσο νερό. Τέλος, γυρίστε το και προσπαθείστε να βρείτε ένα σημείο πάνω στο καρπούζι που να είναι κίτρινο. Αυτό είναι το σημείο στο οποίο ακουμπούσε το καρπούζι στο έδαφος όταν ωρίμαζε. Βρήκατε το τέλειο καρπούζι!</span></p><span style="font-size:100%;">Πηγή: medlook.net<br /><br />Τέλος εγώ έχω και μια αδυναμία στα σφηνάκια καρπούζι....<br /><br />Τα υλικά<br />1 μικρό-μετριο καρπούζι<br />1 μπουκάλι Vodka<br />1/2 πακέτο ζάχαρη<br />Εκτέλεση:<br />Κόβουμε μόνο το πάνω μέρος του καρπουζιού, (ένα καπάκι), και με ένα μεγάλο κουτάλι,το αδειάζουμε. Η ψύχα πρέπει να καθαριστεί προσεκτικά από τα κουκούτσια. Ξαναγεμίζουμε το άδειο καρπούζι ρίχνοντας σταδιακά την καθαρισμένη ψύχα την οποια ραντιζουμε με Vodka και πασπαλιζουμε με ζάχαρη. Σκεπάζουμε με το καπάκι και το βάζουμε στο ψυγείο για 12 ώρες. Σερβίρεται με καλαμάκια.<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8749190261006378297-7924443803638371942?l=womentalkonly.blogspot.com' alt='' /></div>lovethinghttp://www.blogger.com/profile/03144266678699365304noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8749190261006378297.post-19096115459483042142007-06-19T01:08:00.000+03:002008-12-09T11:09:23.180+02:00<span style="font-family:arial;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Η αλήθεια είναι ότι η συμπαθέστατη κατά τα άλλα <a href="http://mayri-neraida.blogspot.com/">black fairy</a> έπιασε το θέμα των διακοπών που πονάει φέτος.. Και αφού την ευχαριστήσω για την πρό(σ)κλησή της κατέληξα στα εξής 2 ελληνικά μέρη που σκέφτηκα πρώτα :<br /><br />ΕΛΑΦΟΝΗΣΟΣ (λακωνίας)<br />Κάτω απο την Πελοπόννησο βρίσκεται αυτό το νησάκι που -αν είναι σωστές οι πληροφορίες μου- είναι λίγο χίππικη η κατάσταση. Δεν μεταφέρεται αυτοκίνητο εκεί, δεν έχει δρόμους, νομίζω δεν έχει καν μαγαζιά ή κάνω λάθος? Σε φάση όπως το "the beach " το είχα καταλάβει, μια παραλία και πολλοί πολλοi άνθρωποι που κοιμούνται και στην παραλία και σε σκηνές, οπουδήποτε. Γενικά φέτος είμαι σε τέτοια διάθεση, όχι lux ξενοδοχεία και τέτοια.. χύμα καταστάσεις, παραλίες, παραλίες, παραλίες.. ααχ..<br />Θέλω να πάω κάποια στιγμή (σύντομα) εκεί! ..<br /><br /></span></span><a onblur="try {parent.des